’O PERSONALE D’ASSISTENZA ’E GILLETTE

(vista ’a chi è stato curato)

“’Na clinica cura ’e paziente. ’Na comunità ca se piglia cura sustene ’e perzone.”

I. ’O personale ’e dinto

Primma d’’a tecnologia ce stanno ’e perzone.

’E sperienze se ponno cuntà, ma nun se ponno passà ’e mano.

Putimmo sentì ’na storia ciento vote, studiarla, smuntarla, ’mpararne pure ogne particulare. Ma ’a sperienza resta sempe ’na cosa ’e ll’uno. Nisciuno ’a po’ cunsignà a n’ato comme se cunsegna nu manuale.

’O sapé è n’ata cosa.

’O sapé se po’ spartere, passà, ’mparà a ll’ate.

Eppure nun succede sempe.

Ce sta gente ca se guarda ’o sapé suojo comme a ’na robba privata, cu ’a paura ca passarlo vulesse dicere perdere valore ’e mestiere o vantaggio ’e sorde. Ati, invece, capiscono ca ’o valore overo d’’a cumpetenza nun se fa cchiù piccerillo quanno se sparte, ma cresce.

’E tecnologie se fanno annanze cu ll’aggiornamente e cu ’e ’nvestimente.

Assaje vedeno sulo ’o costo.

Chi ’nveste overamente vede n’ata cosa.

Nun ’nveste p’accattà ’na machina, nu prugramma o n’attrezzo.

’Nveste pe fà meglio chello ca ’e perzone sanno fà cu chilli strumente.

’O guadagno ’e sorde spisso vene appriesso.

’A fiducia, ’a credibbilità e ’a serietà ca ’a gente vede so’ ’e destinaziune overe d’’o viaggio.

Pe chesto ’na struttura nun è maje ’o nummero d’’e machine soje.

’Na struttura è ’e perzone ca ce faticano.

’A preparazione lloro.

’A capacità lloro ’e sentì.

’A vuluntà lloro ’e spartere chello ca sanno.

Addiventammo chello ca simmo grazzie ê perzone ca ’ncuntrammo.

Ogne risultato se porta ’a firma ca nun se vede ’e quaccheduno ca ce ’mparaje quaccosa, ca ce currèggette n’errore, ca ce facette vedé ’na strada, o ca sempricemente ce dette ’o tiempo suojo.

’E perzone cchiù anziane ’a sanno bona chesta verità.

Tra ’e qualità cchiù preziose lloro ce sta ’a pacienza.

Nun s’abbusca cu nu diploma.

Nun se ’mpara a nu curso ’e furmazione.

Nasce d’’a sperienza, d’’e sbaglie, d’’e juorne passate a aspettà, e d’’e prove superate c’’o tiempo.

È ’na cumpetenza zitta.

Una ’e chelle ca quase maje cumpareno ’ncopp’a nu curriculum, ma ca spisso fanno ’a differenza tra nu prufessionista e ’na perzona capace ’e se piglià cura ’e ll’ate.

Pecché primma d’’e tecnologie, d’’e procedure e d’’e cumpetenze specialistiche, ce stanno sempe ’e perzone.

E so’ lloro ca danno senso a tutto ’o riesto.

’E figure ca se moveno dint’a ’na struttura sanitaria spisso so’ sempe ’e stesse.

’E fisioterapiste.

’E terapiste occupazionale.

’E ’nfermiere.

Ll’operatore d’assistenza.

’O personale amministrativo.

Nun comme mansiune.

Nun comme ruole.

Comme ’na presenza ’e cristiane ca nun manca maje.

So’ lloro ca accogliono, sentono, sustèneno, organizzano, fanno curaggio e accumpagnano, ogne juorno, ’a strada ’e chi sta cercanno ’e turnà â vita soja.

Resta ’na furtuna canoscerle, parlà cu lloro, sentì ’e storie lloro e cuntà ’e noste.

Pecché ’a riabbilitazione nun è maje ’na strada ’e uno sulo.

È ’o risultato ’e tanta cumpetenze ca faticano ’nzieme pe nu scopo sulo.

’A cumpetenza cura ’o cuorpo.

’A presenza aiuta a mantenè ’a strada.

II. Epilogo

’E perzone primma ’e tutto: ’o riesto po’ aspettà.

III. Paggena ’e ll’autore

Chest’opera nun fuje cummissiunata.

Nun fuje vennuta.

Nun fuje fatta pe guadagno.

Fuje scritta pe fà testimonianza d’’o valore d’’a riabbilitazione, d’’a dignità ’e ll’ommo e d’’o rapporto tra ’e perzone.

L’unico compenso ca se cerca è nu dollaro simbolico — nun comme pavamento ’e ll’opera, ma comme testimonianza ’e n’impegno spartuto pe ’na cultura d’’a cura, d’’a speranza e d’’a responsabilità.