HELDERE GILLETTE-WAANZIN

TIEN KAMERS VAN DE GEEST

Er is een huis dat ieder van ons bewoont zonder het ooit te hebben gekozen.

Het heeft geen adres. Het staat op geen enkele kaart. Toch kennen we het beter dan welke plek ook waar we ooit echt hebben gewoond. Binnen zijn er tien deuren.

Sommige openen we elke dag zonder het te merken.

Andere houden we op slot, alsof ze niets met ons te maken hebben.

En dan zijn er kamers die we niet zelf hebben gebouwd, maar die we op de een of andere manier toch in ons meedragen. Dit is geen theorie.

Het is geen psychologiehandboek dat op een plank ligt te verstoffen.

Het is het verslag van een man die deze tien kamers een voor een is doorgelopen, vaak zonder te weten waar hij was, en die nu, met een paar jaar meer op zijn schouders, probeert ze te beschrijven precies zoals hij ze heeft beleefd.

Tien deuren.

Ik heb ze allemaal geopend.

Sommige uit nieuwsgierigheid.

Sommige met tegenzin.

Sommige pas toen het al te laat was om terug te keren.

Als deze kamers je bekend voorkomen, is dat niet omdat ze mijn verhaal vertellen.

Het is omdat ze, ergens diep vanbinnen, ook het jouwe vertellen.

Ferdinando

HELDERE WAANZIN — Visie

Er is een gebied dat maar weinig mensen herkennen.

Het ligt tussen chaos en helderheid.

Tussen de wond en het begrip.

Tussen ineenstorting en wedergeboorte.

Ik noem het heldere waanzin.

Daar worden verbanden zichtbaar.

Maskers vallen.

Details beginnen te spreken.

Het is moeilijk uit te leggen.

Wie het nooit heeft meegemaakt, houdt het voor verwarring.

In werkelijkheid is het het tegendeel.

Het is een teveel aan helderheid.

Te veel werkelijkheid tegelijk waargenomen.

Wie in heldere waanzin leeft, is niet verdwaald.

Hij reist gewoon door plekken die anderen nog niet hebben bereikt.

Op een keer bezochten we een klant die nooit op tijd betaalde.

Door zijn achterstanden belandde hij steeds weer op de lijst met achterstallige rekeningen.

Zelfs de kredietmanager werd erbij gehaald.

Hij kwam uit Milaan.

Analytischer.

Rationeler.

Minder emotioneel.

Toch wilde de klant niet luisteren.

De tijd verstreek.

Op een dag kwam ik hem weer tegen.

Ik zei:

“Gefeliciteerd. Uw naam staat niet meer op de lijst met achterstallige betalers. Eindelijk bent u net als iedereen geworden.”

Hij keek me aan.

Glimlachte.

En antwoordde:

“Mijn beste vriend, kijk nog eens goed. Dat je mij niet zag, betekent niet dat ik er niet ben.”

Op dat moment begreep ik iets.

Heldere waanzin is niet zien wat niet bestaat.

Het is zien wat wel bestaat, terwijl iedereen ergens anders kijkt.