GILLETTE పిచ్చి

మనసులోని పది గదులు

మనలో ప్రతి ఒక్కరం ఎప్పుడూ ఎంచుకోకుండానే నివసించే ఒక ఇల్లు ఉంది.

దానికి చిరునామా లేదు. ఏ పటంలోనూ అది కనిపించదు. అయినా మనం నిజంగా నివసించిన ఏ ప్రదేశం కంటే కూడా అది మనకు బాగా తెలుసు. లోపల పది తలుపులు ఉన్నాయి.

కొన్నింటిని గ్రహించకుండానే మనం ప్రతిరోజూ తెరుస్తాం.

మరికొన్నింటికి తాళం వేసి ఉంచుతాం, అవి మనకు సంబంధం లేనివన్నట్టు నటిస్తూ.

ఇక మనం స్వయంగా కట్టని గదులు కూడా ఉన్నాయి; అయినా ఏదో విధంగా వాటిని మనలోనే మోసుకుపోతుంటాం. ఇది ఒక సిద్ధాంతం కాదు.

అల్మారాలో దుమ్ము పట్టిన ఒక మనస్తత్వశాస్త్ర గ్రంథమూ కాదు.

ఇది ఈ పది గదులను ఒక్కొక్కటిగా, తరచుగా తాను ఎక్కడ ఉన్నాడో తెలియకుండానే దాటిన ఒక మనిషి కథనం; ఇప్పుడు భుజాల మీద ఇంకొన్ని ఏళ్ళ భారంతో, తాను అనుభవించినట్టే వాటిని సరిగ్గా వర్ణించడానికి అతను ప్రయత్నిస్తున్నాడు.

పది తలుపులు.

అన్నింటినీ నేను తెరిచాను.

కొన్నింటిని కుతూహలంతో.

కొన్నింటిని అయిష్టంగా.

కొన్నింటిని వెనక్కి తిరగడానికి ఇక చాలా ఆలస్యమైపోయినప్పుడు మాత్రమే.

ఈ గదులు మీకు పరిచితంగా అనిపిస్తే, అవి నా కథ చెబుతున్నందుకు కాదు.

ఎక్కడో లోలోతుల్లో, అవి మీ కథను కూడా చెబుతున్నందుకు.

Ferdinando

పిచ్చి — అతి

నన్ను పిచ్చివాడన్నారు.

ఒకటి కంటే ఎక్కువసార్లు.

కొన్నిసార్లు నేను మరీ ఎక్కువగా ఆలోచించినందుకు.

కొన్నిసార్లు మరీ ఎక్కువగా అనుభూతి చెందినందుకు.

కొన్నిసార్లు కేవలం విషయాలను వేరే కోణం నుంచి చూసినందుకు.

వర్గీకరించలేనిదానికి మనం ఇచ్చే పేరే తరచుగా పిచ్చి అని కాలక్రమేణా గ్రహించాను.

అయినా అతిగా ఉండే సున్నితత్వం నుంచి పుట్టే ఒక రకమైన పిచ్చి ఉంది.

అతిగా ప్రశ్నించడం నుంచి.

లోతు లేని పైపొరలను ఒప్పుకోలేని అశక్తత నుంచి.

పిచ్చి అనేది భాష కంటే వేగంగా ఆలోచన పరుగెత్తే ఒక గది.

భావోద్వేగాలు అన్నీ ఒక్కసారే వచ్చే చోటు.

హృదయం తన తలుపులు మూసుకోలేని చోటు.

దాని గుండా వెళ్ళినవాళ్ళెవరూ మారకుండా బయటికి రారు.

ఎందుకంటే వాళ్ళు ఏదో చూశారు.

చూసినదాన్ని చూడనట్టు చేయలేం.

పిచ్చి మేధస్సుకు వ్యతిరేకమని చాలామంది నమ్ముతారు.

నాకు నమ్మకం కుదరదు.

కొన్నిసార్లు అవి దగ్గరి బంధువులు.

కొన్నిసార్లు పిచ్చి అంటే తన చివరి హద్దును చేరుకున్న మేధస్సు.

ఇక దాన్ని అదుపులో ఉంచలేని బిందువు.

అది మరీ ఎక్కువ సంబంధాలను చూసే చోటు.

మరీ ఎక్కువ అర్థాలను.

ఒకేసారి మరీ ఎక్కువ వాస్తవాన్ని.

అది జరిగినప్పుడు, భాష ఇక సరిపోదు.

అసంపూర్ణ అనువాదకుడిగా కేవలం సంజ్ఞ — లేదా మౌనం — మిగులుతుంది.