ANG PAGBALIK SA ITALYA MULA SA L’ORÉAL

Maraming bagay, maraming sandali, ang hindi kailanman naisulat, dahil nabubuhay lamang ang mga ito sa alaala ng isang lalaking wala na rito: si Giorgio.

Ngunit nang makauwi kami, pareho kaming natahimik, at wala ni isa sa amin ang agad na nagkomento tungkol sa pagsubok o kung paano ito nangyari.

Pagkaraan lamang ng dalawang linggo, nakatanggap ako ng telegrama mula sa noo’y Sales Director ng L’ORÉAL, na may ganitong linya lamang: G. FREGA SALAMAT.

Natutuhan ko na ibinibigay sa iyo ng mga kompanya ang kaalaman sa mga pamilihan sa pamamagitan ng mga produkto, sa pamamagitan ng tunay at inimbentong mga pangangailangan ng mamimili — at ang parehong komersiyal na manipulasyong iyon ay tahimik pa ring humuhubog sa mga desisyon sa pagbili hanggang ngayon.

Gusto kong alalahanin ang isang clip ni Benny Hill, ang aktor na Ingles, na gumaganap bilang waiter na naghahain ng alak sa isang kustomer na paulit-ulit na nagrereklamo at humihiling na palitan ito dahil hindi raw ito masarap.

Limang beses na pinalitan ni Benny ang label, at laging pareho ang alak — sa dulo lamang sinabi ng kustomer na masarap na ito.

Ganoon din sa pagbebenta — usapin lamang ito ng paraan, at ng klase ng label na ginagamit mo. Ang tunay na nagpapaging-natatangi sa isang tao ay hindi ang karanasan sa maraming brand, kundi ang karanasan sa maraming magkakaibang kompanya.

Iisang pagkakamali lang ang ginagawa ng mga ina sa kanilang mga anak na lalaki: hindi nila kami kailanman tinuturuan kung paano protektahan ang aming sarili, dahil kusa nila itong ginagawa para sa amin — ngunit alam nilang kakailanganin naming kamtin ang karanasang iyon nang mag-isa, at iyon ang gagawa sa bawat isa sa amin na naiiba.

Umuwi akong alam na hindi na ako ang dating lalaki, at nakita rin iyon ng aking asawa, nang tanungin niya ako kung sino si Rita — nasabi ko pala ang pangalan niya sa pagtulog ko noong gabi. Isang babae lamang na naghahanap ng pari, sagot ko.