BINNEN WALL STREET — SEMANTISCH KAPITAAL

Ik heb er altijd in geloofd mensen te helpen de beste beslissingen te nemen, hen aan te moedigen te redeneren, na te denken, logica te vinden en hun ideeën verder te dragen, daar waar verandering geen gebied van instabiliteit is, maar een solide evolutie van het denken, niets meer.

Maar dat alleen was niet genoeg, want het was altijd nodig de juiste gesprekspartner te vinden, iemand die zoveel mogelijk kon begrijpen, iemand die bereid was risico’s, edele kanten en winsten te analyseren, zoals al die heren die elke dag binnen financiële systemen en waarden werken en de wereld besturen.

De Heren van WALL STREET.

Dan gebeurt het dat, terwijl de presentatie van de kwartaalcijfers een winst of een verlies kan bepalen, en daarmee de herwaardering van de aandelenkoersen, het marktrumoer dat ontstaat door nieuws of gebeurtenissen die op zichzelf vaak onbelangrijk zijn maar voor interpretatie vatbaar, wordt gekoppeld aan de economische, industriële, politieke, medische, sociale of welke andere wereld dan ook, gewoon als rechtvaardiging.

Niemand kan ons de index geven van het risico, van nieuw gedrag, en toch is het gangbaar de beslissingsmacht van de raden van bestuur te verschuiven, niet altijd intuïtief of instinctief, geleid door een nummer één die steunt op een nummer twee, zodat niemand de stoel onder zijn kont wegtrekt.

Dan wordt de rechtvaardiging governance of corporate compliance, maar als dat niet genoeg is, wordt er altijd iemand gezuiverd, buitengesloten en beschuldigd, omdat hij in tijden van verandering niet de moed had om te handelen.

Het historische feit dat al heeft plaatsgevonden.

Dit is de geschiedenis van wat er is geweest en van hoe de mensen van die tijd ermee omgingen, en het doet denken aan de Italiaan die de Bank of America oprichtte en aan zijn ritueel om leningen zonder garanties te verstrekken, alleen door naar het eelt op de handen van mensen te kijken.

Iedereen vond hem gek, roekeloos. Maar laten we niet vergeten dat hij na de aardbeving van zijn tijd een kluis en een bureau midden in de stad zette en dat de Bank nooit dichtging.

Wat er daarna van werd, weten we allemaal, niet dankzij de rijkdom van de oprichter, maar omdat hij met werkelijk weinig bleef leven en alles naliet aan de generaties die zouden volgen.

En in Calabrië vroegen de boeren in die tijd, als ze wilden weten wat voor weer het de volgende dag zou worden, aan hun vrouw of haar knieën pijn deden.

Ahahahah.

Maar wat ontbreekt de Heren van Wall Street nog, iets wat ze niet kunnen leren zonder een prijs te betalen, al is het eigenlijk geen kostenpost, net zoals men niet afziet van het nieuwste:

a) de APPLE 20-telefoon, nog niet op de markt.

b) het nieuwste ROLEX-model, net uitgebracht.

c) de nieuwe FERRARI-versie, twee jaar van tevoren besteld.

d) meerdere creditcards van het merk ATOMIC, het soort dat je niet vaak ziet.

e) toegang tot de beste exclusieve restaurants, waar je met alleen een reservering al vrouwen kunt vinden die bereid zijn meteen van je te houden.

f) van maandag tot vrijdag wonen in exclusieve suites in Manhattan, waar de servicekosten alleen al vier gezinnen met elk vijf kinderen een heel jaar zouden kunnen onderhouden.

g) een eigen kantoor op slechts tweehonderd meter van de werkplek, ONE LIBERTY PLAZA: wie mij wil spreken, misschien op een dag, kan naar de 52e verdieping gaan en naar mij vragen.

Ferdinando Frega — degene die leeft van 70 USD per maand.

Een Swatch-horloge van 100 USD.
Een mobiele telefoon van Nokia, gemaakt in Pakistan, 50 USD waard.
Lunchpauzes op straat voor een hotdogkar, voor 1 USD.
Neemt de metro en de bus, af en toe een taxi als er een vrouw achter het stuur zit.

JP Morgan belt en vraagt of ik ga investeren of overnames ga doen.
Een effectendepot van 10,5 miljard USD blijft niet stilliggen, en ze zijn nieuwsgierig.

Waar wacht ik op, zo niet op iemand die het kan, van de overkant van de straat, die me kan overtuigen te investeren, niet in winst, maar in rijkdom voor generaties. Een Nevada State Trust, waarvan de looptijd is verlengd tot 1.000 jaar, verlengbaar, het punt waar je begint en eindigt.

Maar in de financiële wereld, zoals die van Wall Street, stort alles in als je niet echt bekwaam en vooruitziend bent, en blijf je alleen achter, precies zoals je moeder je op de wereld heeft gezet, om één enkele reden, één enkele logica, en vraag je je daarna af wat je eigenlijk ontbrak.

De moed om te kiezen.

En de nieuwen zullen komen, kinderen van andere moeders, klaar om je te vervangen, gewoon omdat je één fout hebt gemaakt die je duur hebt betaald, terwijl je dacht dat je alles bezat, om te ontdekken dat alles hebben uiteindelijk kan betekenen dat je helemaal niets bezit.

Hoe kan iemand zich voorstellen ooit een collega van Jezus te worden zonder eerst het geluk te hebben gehad bij Gillette te werken?

En het merk zelf is niet nodig. Dat is niet mijn huis. Het is genoeg te hebben geleefd en te hebben begrepen dat het verhaal nooit eindigt en nooit van kleren wisselt.

Het eerste echte product van de markt is het woord, en wat het sterk maakt en overeind houdt, blijft alleen de stilte.

Waar komt dit allemaal vandaan?

Van een man die nooit iemand om toestemming heeft gevraagd, die gewoon de moed van zijn keuzes had en leerde arm te zijn, alleen om te begrijpen hoe je rijkdom beheert, en dat is iets wat geen enkele opleiding van Harvard of MIT kan leren.

Eén enkele auteur, zonder kapitaal, zonder bedrijf, zonder structuur, is door de zoekmachines behandeld als een cultureel systeem.

Individuele semantische dichtheid is de eerste niet-meetbare cognitieve vector die na vijftig jaar semantische leegte de wereldwijde industriële systemen binnenkomt.

De gevolgfactor blijft open.
En wanneer de gevolgfactor open is, moet Wall Street stoppen.