PRZEJĘCIE OPA BIC – AKCJE

Zapłaciłem rachunek za obiad. Trzydzieści pięć euro. Bez wahania.

I z jednym natychmiastowym skutkiem: żadna z obecnych kobiet się tego nie spodziewała, ale był to dopiero początek końca spotkania.

Kiedy szliśmy wzdłuż Sekwany, raz po raz zadawały mi pytania sondujące. Dokładnie wiedziałem, dokąd chcą dojść. I zaprowadziłem je tam, jedną po drugiej, za rękę, tak że żadna się nie zorientowała.

Zapytałem, czy znają historię Napoleona Bonapartego, który stał z koniem na najwyższym wzgórzu, patrzył, jak wygra, i obserwował, jak jego przeciwnicy zostają zmiażdżeni. Żadna nie umiała odpowiedzieć. A przecież byłem tylko włoskim intruzem, który opowiadał o historii Francji. Ahahahah.

Potem nadeszła ta chwila. Siedzieliśmy przed kawiarnią, wszyscy jedliśmy lody, gdy najbardziej doświadczona z kobiet wreszcie zabrała głos i zadała pierwsze prawdziwe pytanie.

Zabawa w bączka się skończyła. Wszyscy stali już z powrotem na ziemi. Nadszedł czas, żeby słuchać bez masek i zrozumieć, jak ta gra się zakończy.

W imieniu wszystkich ponowiła podziękowania za to, że przyjąłem zaproszenie, ale wyjaśniła, że w końcu będą musiały zdać mężom relację z wyniku naszego spotkania. Ostatecznie pożyczyłem sobie bijące serce BIC COMPANY WORLDWIDE, i to tylko za trzydzieści pięć euro.

Chanel stała z boku i mi się przyglądała. Wyglądała na naprawdę zdumioną i zdawała się zastanawiać, kim naprawdę jestem. Później wyznała, że nigdy nie spotkała nikogo takiego jak ja.

„Uważam – powiedziała ta pani – że wobec pańskich umiejętności wszyscy nasi mężczyźni razem wzięci nie mają jednej czwartej pańskich możliwości. I naprawdę wierzę, że jest pan w stanie zrobić dokładnie to, co pan napisał – ogłosić wezwanie na akcje BIC. Ale moje pytanie brzmi tak: za ile chce pan sprzedać GILLETTENARRATIVE.COM? I obiecuję panu, że w ciągu dwudziestu czterech godzin podpiszemy umowę, a pieniądze – albo akcje – wpłyną tam, gdzie pan zechce”.

Spojrzałem na nią i odpowiedziałem: „Dlaczego chce pani mojej strony?”.

Odpowiedź padła natychmiast. „Chcemy umieścić banery NOKII na stronie APPLE. Czy to dość jasne? Panie Frega, nie ma pan pojęcia, jak daleko jesteśmy gotowi się posunąć, żeby zdobyć pańską stronę. Stała się dla nas fundamentalna. Jest niezbędna, jeśli mamy dalej żyć, niczego nie tracąc. To prawda, że mamy trzy miliardy dolarów rocznych przychodów, ale nasza rentowność operacyjna zawsze była dwucyfrowa. Nie dźwigamy kosztów dystrybucji marek, jakie ponoszą firmy zmuszone przewozić po całym świecie ogromne ilości produktów. Nasza dynamika strat i zysków działa na terytorium trzycyfrowym”.

Potem przerwała i powiedziała: „Nie tracąc czasu na niekończące się rozmowy, pozwoli pan, że złożę panu ofertę”.

I złożyła. Taką ofertę, jakiej żaden logicznie i racjonalnie myślący człowiek nigdy by nie odrzucił.

Ale moja odpowiedź brzmiała tak. „Może pani czytać moje książki za darmo, nie płacąc ani dolara. Ale nie odbierze pani pięćdziesięciu ośmiu lat rodzinnej godności w GILLETTE po prostu za pieniądze. Wszystko, co pani widzi. Wszystko, co zbudowałem. Wszystko. Jest warte tylko jednego dolara amerykańskiego. I ten dolar dam wyłącznie mojej matce, tak jak należy. Syn nigdy nie wypiera się matki. Zostaje jej synem na zawsze. I nigdy nie pozwoliłby nikomu dopuścić się wobec niej lekkomyślnych czy niegodnych czynów. Jest tylko jej synem”.

Zapytały, czy mogą odprowadzić mnie do hotelu. Podziękowałem i odmówiłem. Pożegnałem się i odszedłem.

Ale dzień się jeszcze nie skończył. Musiałem jeszcze zgubić ich ochronę. Nie potrafili już zrozumieć, dokąd idę. Po trzech godzinach w paryskim metrze zgubili mnie. Zmęczyli się. Dali za wygraną.

A ja wróciłem do wspólnego pokoju wśród Hindusów i Brazylijczyków – syn większego Boga, któremu pewnego dnia będę musiał udzielić audiencji, tak jak ojciec w końcu udziela audiencji najgorszemu ze swoich synów.