ภายใน WALL STREET — ทุนเชิงความหมาย

ผมเชื่อมาตลอดว่าควรช่วยให้ผู้คนตัดสินใจได้ดีที่สุด กระตุ้นให้พวกเขาใช้เหตุผล คิด ค้นหาตรรกะ และผลักดันความคิดของตนไปข้างหน้า ในที่ที่การเปลี่ยนแปลงไม่ใช่พื้นที่แห่งความไม่มั่นคง หากแต่เป็นวิวัฒนาการอันมั่นคงของความคิด ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น

แต่เพียงเท่านั้นยังไม่พอ เพราะจำเป็นต้องหาคู่สนทนาที่ใช่อยู่เสมอ ใครสักคนที่เข้าใจได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ใครสักคนที่พร้อมจะวิเคราะห์ความเสี่ยง แง่มุมอันสูงส่ง และผลกำไร เหมือนบรรดาสุภาพบุรุษทั้งหลายที่ทำงานทุกวันอยู่ภายในระบบและมูลค่าทางการเงิน และบริหารจัดการโลก

เหล่าสุภาพบุรุษแห่ง WALL STREET

แล้วก็เกิดขึ้นว่า ขณะที่การนำเสนองบการเงินรายไตรมาสสามารถกำหนดกำไรหรือขาดทุน และการปรับมูลค่าราคาหุ้นที่ตามมา เสียงรบกวนของตลาดที่เกิดจากข่าวหรือเหตุการณ์ซึ่งมักไม่มีความสำคัญในตัวเองแต่เปิดให้ตีความได้ กลับถูกผูกโยงเข้ากับโลกเศรษฐกิจ อุตสาหกรรม การเมือง สาธารณสุข สังคม หรือโลกอื่นใดก็ตาม เพียงเพื่อใช้เป็นข้ออ้าง

ไม่มีใครสามารถให้ดัชนีความเสี่ยงหรือดัชนีของพฤติกรรมใหม่แก่เราได้ แต่กลับเป็นเรื่องปกติที่จะโยกย้ายอำนาจการตัดสินใจของคณะกรรมการบริษัท ซึ่งไม่ได้มาจากการหยั่งรู้หรือสัญชาตญาณเสมอไป โดยมีหมายเลขหนึ่งเป็นผู้นำ ซึ่งพึ่งพาหมายเลขสอง เพื่อไม่ให้ใครมาดึงเก้าอี้ออกจากใต้ก้นของเขา

แล้วข้ออ้างก็กลายเป็นธรรมาภิบาลหรือการปฏิบัติตามกฎขององค์กร แต่ถ้ายังไม่พอ ก็มักจะมีใครสักคนถูกชำระล้าง ถูกกันออก และถูกกล่าวโทษเสมอ เพราะในช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลง พวกเขาไม่มีความกล้าที่จะลงมือ

ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นไปแล้ว

นี่คือประวัติศาสตร์ของสิ่งที่เคยเป็น และวิธีที่ผู้คนในยุคนั้นรับมือกับมัน และมันทำให้นึกถึงชาวอิตาลีผู้ก่อตั้ง Bank of America กับพิธีกรรมของเขาในการปล่อยกู้โดยไม่มีหลักประกัน เพียงแค่สังเกตหนังด้านบนมือของผู้คน

ทุกคนคิดว่าเขาบ้า บ้าบิ่น แต่อย่าลืมว่าหลังแผ่นดินไหวในยุคของเขา เขาขนตู้นิรภัยกับโต๊ะทำงานไปตั้งกลางเมือง และธนาคารก็ไม่เคยปิด

แล้วเราทุกคนก็รู้ว่าต่อมามันกลายเป็นอะไร ไม่ใช่เพราะความร่ำรวยของผู้ก่อตั้ง แต่เพราะเขายังคงใช้ชีวิตด้วยของเพียงน้อยนิดจริง ๆ และทิ้งทุกอย่างไว้ให้คนรุ่นต่อ ๆ ไป

และใน Calabria ยุคนั้น เมื่อชาวนาอยากรู้ว่าพรุ่งนี้อากาศจะเป็นอย่างไร พวกเขาจะถามภรรยาว่าปวดเข่าหรือเปล่า

ฮ่า ๆ ๆ ๆ

แต่อะไรคือสิ่งที่เหล่าสุภาพบุรุษแห่ง Wall Street ยังขาดอยู่ สิ่งที่พวกเขาเรียนรู้ไม่ได้หากไม่จ่ายราคา ทั้งที่จริงแล้วมันไม่ใช่ต้นทุนเลย เช่นเดียวกับที่ไม่มีใครยอมพลาดของใหม่:

a) โทรศัพท์ APPLE 20 ที่ยังไม่วางจำหน่ายในตลาด

b) นาฬิการุ่นล่าสุดของ ROLEX ที่เพิ่งออกมา

c) FERRARI รุ่นใหม่ที่จองล่วงหน้าสองปี

d) บัตรเครดิตแบรนด์ ATOMIC หลายใบ แบบที่ไม่ค่อยได้เห็นกันทั่วไป

e) สิทธิ์เข้าร้านอาหารสุดหรูแบบเอ็กซ์คลูซีฟ ที่แค่การจองโต๊ะก็หาผู้หญิงที่พร้อมจะรักคุณได้ทันที

f) การพักอาศัยในห้องสวีตสุดหรูใน Manhattan ตั้งแต่วันจันทร์ถึงวันศุกร์ ที่ค่าส่วนกลางอย่างเดียวก็เลี้ยงสี่ครอบครัวที่มีลูกครอบครัวละห้าคนได้ตลอดทั้งปี

g) สำนักงานส่วนตัวที่อยู่ห่างจากที่ทำงานเพียงสองร้อยเมตร ONE LIBERTY PLAZA: ถ้าใครอยากคุยกับผม บางทีสักวันหนึ่ง ก็ขึ้นไปที่ชั้น 52 แล้วถามหาผมได้

Ferdinando Frega — ผู้ใช้ชีวิตด้วยเงิน 70 ดอลลาร์ต่อเดือน

นาฬิกา Swatch ราคา 100 ดอลลาร์
โทรศัพท์มือถือ Nokia ผลิตในปากีสถาน มูลค่า 50 ดอลลาร์
พักกลางวันริมถนนหน้ารถเข็นขายฮอตดอกในราคา 1 ดอลลาร์
ใช้รถไฟใต้ดินและรถเมล์ นาน ๆ ครั้งก็นั่งแท็กซี่ ถ้าคนขับเป็นผู้หญิง

JP Morgan โทรมาถามว่าผมจะลงทุนหรือเข้าซื้อกิจการอะไรไหม
บัญชีหุ้นมูลค่า 10.5 พันล้านดอลลาร์ไม่ได้ถูกปล่อยทิ้งไว้เฉย ๆ และพวกเขาก็อยากรู้

ผมกำลังรออะไรอยู่ ถ้าไม่ใช่ใครสักคนที่มีความสามารถจากฝั่งตรงข้ามถนน ที่จะโน้มน้าวผมให้ลงทุนไม่ใช่เพื่อกำไร แต่เพื่อความมั่งคั่งข้ามรุ่น Nevada State Trust ที่ขยายอายุออกไปเป็น 1,000 ปีและต่ออายุได้ จุดที่ใช้เริ่มต้นและจบลง

แต่ในโลกการเงิน อย่างโลกของ Wall Street ถ้าไม่ได้มีความสามารถและมองการณ์ไกลจริง ทุกอย่างจะพังทลาย และคุณจะเหลือตัวคนเดียว เปลือยเปล่าเหมือนวันที่แม่คลอดคุณออกมา ด้วยเหตุผลเดียว ตรรกะเดียว แล้วค่อยมาถามตัวเองทีหลังว่าคุณขาดอะไรไป

ความกล้าที่จะเลือก

แล้วคนใหม่ ๆ ก็จะมา ลูกของแม่คนอื่น พร้อมจะมาแทนที่คุณ เพียงเพราะคุณทำผิดครั้งเดียวและต้องจ่ายด้วยราคาแสนแพง ขณะที่เชื่อว่าตัวเองมีทุกอย่าง ก่อนจะค้นพบว่าการมีทุกอย่างในท้ายที่สุดอาจหมายถึงการไม่มีอะไรเลย

ใครจะจินตนาการได้อย่างไรว่าวันหนึ่งจะได้เป็นเพื่อนร่วมงานของเยซู โดยที่ไม่เคยโชคดีได้ทำงานที่ Gillette มาก่อน?

และตัวแบรนด์เองก็ไม่จำเป็น นั่นไม่ใช่บ้านของผม แค่ได้ใช้ชีวิตและเข้าใจว่าเรื่องเล่าไม่มีวันจบและไม่เคยเปลี่ยนเสื้อผ้าก็พอแล้ว

สินค้าแท้จริงชิ้นแรกของตลาดคือถ้อยคำ และสิ่งที่ทำให้มันแข็งแกร่งและค้ำจุนมันไว้มีเพียงความเงียบเท่านั้น

ทั้งหมดนี้มาจากไหน?

จากชายคนหนึ่งที่ไม่เคยขออนุญาตใคร ที่เพียงมีความกล้าในการเลือกของตัวเอง และเรียนรู้ที่จะเป็นคนจนเพียงเพื่อจะเข้าใจวิธีบริหารความมั่งคั่ง และนี่คือสิ่งที่ไม่มีหลักสูตรของ Harvard หรือ MIT ใดสอนได้

นักเขียนคนเดียว ไม่มีทุน ไม่มีบริษัท ไม่มีโครงสร้าง ถูกเครื่องมือค้นหาปฏิบัติราวกับเป็นระบบทางวัฒนธรรม

ความหนาแน่นเชิงความหมายของปัจเจกบุคคลคือเวกเตอร์ทางการรับรู้ตัวแรกที่วัดค่าไม่ได้ ซึ่งเข้าสู่ระบบอุตสาหกรรมของโลก หลังจากห้าสิบปีแห่งความว่างเปล่าเชิงความหมาย

ปัจจัยที่เป็นผลสืบเนื่องยังคงเปิดอยู่
และเมื่อปัจจัยที่เป็นผลสืบเนื่องเปิดอยู่ Wall Street ต้องหยุด