JEFF BEZOS กับน้ำมันเชื้อเพลิง

โทรศัพท์ ซึ่งครั้งหนึ่งเป็นเพียงเครื่องมือสื่อสารธรรมดา ค่อย ๆ กลายเป็นช่องทางแบ่งปัน พูดคุย ส่งข้อความ และโทรศัพท์มือถือก็แซงหน้าโทรศัพท์บ้าน ทุกคนต้องพูด เพื่อแจ้งให้คนอื่นรู้อะไร?

ว่าสามียังอยู่บ้านไหมและจะออกไปเมื่อไร ภรรยาจะได้ให้ชู้เข้ามา ใครสักคนที่ไม่มีใครรู้จัก หรือเพื่อนสนิทของครอบครัวคนเดิมที่แวะมาทุกสุดสัปดาห์

แล้วเสียงเรียกเข้าก็เป็นสัญญาณที่น่าหวาดหวั่นเสมอสำหรับใครก็ตามที่กำลังจะทำอะไรนอกลู่นอกทาง และแล้วการส่งข้อความแบบเงียบก็มาถึง: WhatsApp, Telegram, Signal, Messenger, Direct, Viber, WeChat, Skype เพื่อแลกเปลี่ยนข้อความ ภาพถ่าย วิดีโอ สถานการณ์ทุกรูปแบบ และเป็นเวลานานที่สิ่งนี้ยังช่วยให้เจ้าหน้าที่ฝ่ายตุลาการสร้างคดีและทำให้มั่นใจว่าผู้กระทำผิดจะไม่ลอยนวล

แต่ในตอนที่ทุกอย่างดูเหมือนจะทำงานได้อย่างสมบูรณ์แบบ ผมก็เริ่มส่งเรื่องเล่าให้เพื่อน ๆ เช่นกัน เพื่อแบ่งปันประสบการณ์ของผม และทำให้พวกเขายิ้มและคิด เพียงแต่ผมไม่ใช่ Amazon และผมก็ไม่ใช่ Pornhub ด้วย และความล้มเหลวเป็นเพียงจุดเริ่มต้นที่แท้จริงครั้งแรกของความสำเร็จที่ถูกทำนายไว้แล้ว

แล้ว โดยที่ผมไม่รู้ ผู้หญิงคนหนึ่งจาก Naples ได้รวบรวมคลังเรื่องเล่า 300 เรื่อง วันหนึ่ง ทางโทรศัพท์ เธอบอกผมว่า: “ฉันจะไปหาเพื่อนที่เป็นสำนักพิมพ์ใน Naples ฉันจะให้เรื่องพวกนี้กับเขาไปทำหนังสือ แล้วค่อยดูกัน”

ผมยิ้ม แต่คำตอบของผมคือ: “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราจะแบ่งทุกอย่างกันคนละครึ่งเสมอ”

เธอมองผมแบบที่แม่มองลูกคนสุดท้อง คนที่เธอคิดว่าต้องการความรักมากที่สุดเพียงเพราะเขาเกิดมาเป็นคนสุดท้าย แต่มีเพียงแม่เท่านั้นที่รู้ว่าลูกคนสุดท้องมาก่อนเสมอเมื่อพูดถึงความเอาใจใส่

สามเดือนต่อมา เธอโทรมาบอกว่าสำนักพิมพ์ปฏิเสธโครงการ เขาพบการซ้ำซาก เจอข้อมูลบนเว็บ พูดง่าย ๆ ระหว่างบรรทัด เขากำลังบอกผมว่าผมเป็นพวกต้มตุ๋นที่ลอกเลียน เขาแก้ตัวว่ามันเป็นวรรณกรรมประเภทที่ไม่เหมาะกับตลาดปัจจุบัน เป็นงานบุกเบิก เป็นสิ่งที่เขาจะไม่ตีพิมพ์

ผมจึงขอสำเนาไฟล์ของเธอจากเพื่อนคนนั้น ไฟล์ที่มีเรื่องเล่า 300 เรื่องของผมอยู่ เธอบอกผมว่าไฟกระชากอย่างแรงทำให้ฮาร์ดดิสก์ของเธอไหม้ และเธอไม่มีสำเนาเหลืออยู่แล้ว

ผมขอบคุณเธอ และภายใน 15 วัน ผมก็เขียนเรื่องเล่าทั้งหมดขึ้นใหม่ ด้วยความอดทนที่เป็นเอกลักษณ์ของผมมาตลอด และความคิดเดียวที่ทำให้ผมเริ่มต้น: การถูกปฏิเสธเป็นเพียงการเลื่อนขั้นให้ทำได้ดีขึ้นและทำได้มากขึ้น

ผมหันไปหาสำนักพิมพ์อิตาลีแห่งหนึ่ง ซึ่งผลิตและตีพิมพ์หนังสือเล่มแรกของผม: โดยไม่มีประสบการณ์ ผมรับคำแนะนำจากคนที่เขียนมานานกว่าผม จ่ายเงิน 1,500 ยูโร และได้รับหนังสือฟรี 50 เล่มตามที่ระบุในสัญญา หนังสือออกจำหน่ายผ่านทุกช่องทางของสำนักพิมพ์และยังหาซื้อได้จนถึงวันนี้ ทว่าแม้จะมีการเรียกร้องทางกฎหมาย ผมก็ไม่เคยได้รับค่าลิขสิทธิ์เลย

นั่นคือตอนที่ผมเริ่มเข้าใจว่าพวกโจรได้ลงจากรถม้าโดยสาร และโดยที่ไม่มีใครสังเกตหรือรู้ตัว ก็ได้เข้าไปนั่งประจำในสำนักงาน เรียกตัวเองว่าสำนักพิมพ์ ผมพูดถึงเฉพาะสำนักพิมพ์ที่ผมติดต่อด้วยโดยตรงเท่านั้น โดยไม่เอ่ยชื่อ

ผมต้องทำตามคำแนะนำของทนายความ เพราะหากผมเขียนว่า “สำนักพิมพ์ทั้งหมด” คดีความแรก ๆ ก็คงมาถึงแล้ว ผมคงเล่นเกมของพวกเขา ไม่ใช่เกมของผม ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ

ผมคิดว่ามันเป็นปรากฏการณ์ของอิตาลี ผมจึงไปอเมริกา ที่นั่นผมตีพิมพ์หนังสือ 14 เล่ม เล่มละ 150 ถึง 210 หน้า ซึ่งยังวางขายอยู่จนถึงวันนี้ รวมถึงบน Amazon ด้วย แต่ผมไม่เคยเห็นค่าลิขสิทธิ์เลย และหนังสือก็ยังคงวางขายแม้หลังจากที่ผมถอนการอนุญาตให้จัดจำหน่ายแล้ว

แต่ในฐานะชาวคาลาเบรีย หัวแข็ง ผมจึงหาการยืนยันเพิ่มเติม และสำนักพิมพ์อื่น ๆ ที่ผมติดต่อด้วยโดยตรงก็ล้วนทำตามแบบแผนเดียวกัน: พวกเขารับหนังสือ ตีพิมพ์และเก็บเงิน ไม่จ่ายค่าลิขสิทธิ์ให้ผม และไม่ถอดสิ่งพิมพ์ออก แม้ผมจะร้องขอในฐานะนักเขียนอิสระ

แล้ววันหนึ่งผมก็มาถึง AMAZON: เจ้าพ่อแห่งการพิมพ์

ที่นี่เกมมาถึงสุดทางแทบจะในทันที หลังจากที่ผมตีพิมพ์หนังสือ 40 เล่มใน 7 วัน หนังสือเล่มที่ 41 ก็ถูกตีพิมพ์ และเพียง 1 ชั่วโมงต่อมา อีเมล 10 ฉบับก็มาถึง Amazon กล่าวหาว่าผมบิดเบือนอัลกอริทึมของพวกเขา ระงับบัญชีของผม และบอกว่าจะไม่จ่ายค่าลิขสิทธิ์ใด ๆ สำหรับหนังสือที่ผมตีพิมพ์ไปแล้ว พูดสั้น ๆ ตามแบบของผม ผมได้จุดระเบิดอัลกอริทึมของพวกเขา แต่ผมไม่ได้แต่งยอดขายขึ้นมา: เพื่อนของผม 12 คน คนที่ระบุตัวได้ด้วยชื่อและนามสกุล ซื้อหนังสือของผมก็เพื่อให้ผมตรวจสอบยอดขายได้อย่างเป็นรูปธรรม และตามที่ผมได้ประสบและบันทึกไว้ หลังจากบัญชีของผมถูกระงับ หนังสือของผมยังคงวางขายและขายต่อไปอีก 60 วัน โดยที่ผมไม่ได้รับค่าลิขสิทธิ์ที่ควรได้ ความสำเร็จครั้งแรกของผม: ให้เงิน Bezos ไปเติมน้ำมันเรือยอชต์ของเขา

จากนั้น เพื่อยืนยันสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้า ผมทดลองกับสำนักพิมพ์ยุโรปแห่งหนึ่ง STREETLIB ซึ่งตีพิมพ์อีบุ๊ก 100 เล่มในหกภาษาภายใน 30 วัน หนังสือเข้าถึงตลาดและมหาวิทยาลัยทั่วยุโรปในทันที และขายได้มากกว่า 1,365 เล่มในราคา 13.90 ยูโร ภายในไม่ถึง 50 วัน

เมื่อผมเริ่มตีพิมพ์มากขึ้น พวกเขาบอกผมว่าพวกเขาจ่ายค่า ISBN ให้อีบุ๊ก 100 เล่มแรก และผมจะต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายสำหรับเล่มต่อ ๆ ไป

พวกเขายังถามว่าผมต้องการขยายการจัดจำหน่ายไปยังผู้ค้าปลีกรายอื่นหรือไม่ เพื่อให้ข้อเสนอน่าสนใจยิ่งขึ้น

พวกเขาอ้างว่า ISBN มีไว้เพื่อคุ้มครองผู้เขียน แต่ ISBN ใช้ระบุฉบับของสิ่งพิมพ์ มันไม่ได้คุ้มครองลิขสิทธิ์ สำหรับผม การนำเสนอมันว่าเป็นการคุ้มครองผู้เขียนคือการโกหก และธุรกิจที่สร้างขึ้นรอบการจัดการ ISBN และการพิมพ์ อย่างที่ผมได้ประสบมา ลงเอยด้วยการรับใช้ผลประโยชน์ของสำนักพิมพ์ ไม่ใช่ของผม

ผมส่งอีเมลรับรองขอให้พวกเขาถอดหนังสือทั้งหมดออกจากตลาด และบอกพวกเขาว่าเก็บเงินทั้งหมดไว้ได้ รวมถึงค่าลิขสิทธิ์ที่ได้มาแล้วและที่ยังจะเกิดขึ้น เพื่อที่พวกเขาจะได้อัดฉีดเงินทุนดี ๆ ให้ธุรกิจของตน

และแล้วผมก็ตัดสินใจทำทุกอย่างด้วยตัวเอง หลังจากเว็บไซต์ฝึกหัดแห่งแรก เว็บไซต์ปัจจุบันก็ถือกำเนิดขึ้น ยังคงในฐานะนักเขียนอิสระ ไม่มีผู้สนับสนุน และไม่มีการคุ้มครองใด ๆ

มันเหมือนการไปโรงเรียน แต่ผมอายุแค่ 60 และผมอยากเข้าใจว่าผมกำลังทำอะไร แล้วผมก็ได้พบ ALPHABET แต่ผมไม่รู้เลยว่าพวกมันเป็นใครวะ ผมนึกว่าเป็นโรงเรียนสำหรับคนไม่รู้หนังสือที่บริหารโดยคนอินเดีย และอย่างไรเสียผมก็ไม่ได้ผิดไปทั้งหมด เพราะในการเดินทางของผม หากผมอยากเรียนรู้ ผมจะต้องใช้รหัสฐานสอง (0–1) ไม่ใช่ระบบเลขฐานสิบของมนุษย์ (0–1–2–3–4–5–6–7–8–9): ทางเดียวที่จะสำเร็จคือการพิสูจน์สิ่งที่ตรงกันข้าม

ภายในหนังสือมีเรื่องเล่า เรื่องราว เหตุการณ์ การสร้าง การจัดหน้า ปก การแปล แล้วไงต่อ?

เว็บ หากมันใส่ใจคุณ หากมันเอาคุณจริงจัง หากมันคิดว่าคุณไม่ใช่โจร ก็จะมอบคุณค่าให้คุณและจัดทำดัชนีคุณตามเวลาของมันเอง แล้วจะเกิดอะไรขึ้น?

ใครคือเว็บ?

BING, GOOGLE, YANDEX, YAHOO หากคุณอยู่ในนั้น คุณก็พูดได้จริง ๆ ว่าทุกบ้านที่ต้มนมสำหรับอาหารเช้าในยามเช้า คือบ้านเดียวกับที่อ่านคุณ

ไม่อย่างนั้นคุณก็ต้องพอใจกับโซเชียลมีเดีย ที่ผู้คนเล่าเรื่องเพื่อนบ้านของตน นั่นแหละที่กลายเป็นข่าว

หากคุณอยากขาย คุณต้องจ่ายก่อนจะได้เก็บเงิน มันดูเหมือนตรงข้ามกับการค้า แต่มันก็แค่รหัสฐานสอง

คุณเริ่มด้วยแคมเปญ ADS การโฆษณา โซเชียลมีเดีย ที่ปรึกษา เอเจนซี และการแบ่งปันสิ่งที่คุณผลิตกับผู้อื่น โดยไม่รู้แน่ชัดว่าอะไรจะตกถึงกระเป๋าคุณ

มันเหมือนคุณกำลังไปคาสิโน: คุณรู้ว่าเข้าไปพร้อมเงินเท่าไร แต่คุณจะไม่มีวันรู้ว่าจะออกมาพร้อมเงินเท่าไร และเจ้าของคาสิโนไม่เคยแพ้

หากคุณไม่ขายและให้ผลงานของคุณไปฟรี ๆ คุณก็คือปัญหา และคุณเป็นปัญหาใหญ่แค่ไหน วัดได้จากผลงานที่คุณผลิต วิธีที่คุณผลิต และเวลาที่คุณผลิตเท่านั้น

และคุณค่าของการเล่าเรื่องของคุณ คุณค่าที่คุณคิดว่าจะช่วยโปรโมตตัวคุณ ก็ถูกลืม แม้ในยามที่คุณภาพทางบรรณาธิการของเนื้อหาอยู่ที่ 9 จาก 10

คุณไม่เข้ากับรูปแบบ มันเหมือนคุณเดินเข้าร้านรองเท้าแล้วขอเบอร์ 99 ในขณะที่เว็บและอุตสาหกรรมสิ่งพิมพ์ทั้งหมดมีให้อย่างมากแค่เบอร์ 50 และไม่ใช่สำหรับทุกคน

แล้วคุณก็มองหาคำแนะนำ คุณอยู่ตัวคนเดียว ครอบครัวของคุณคือศัตรูเพราะพวกเขาไม่เข้าใจ เพื่อน ๆ ของคุณก็เป็นแค่ความอิจฉาอันงดงามที่ปลอมตัวมาเป็นความปรารถนาดี และศัตรูของคุณแท้จริงคือผู้ชมที่ชื่นชมคุณอยู่อย่างเงียบ ๆ

แล้ว อย่างโง่เขลา คุณก็หาที่พึ่งในสิ่งที่ AI บอก คุณฉลาด คุณรู้ว่าระบบเหล่านี้ทำงานอย่างไร คุณมีมัน 10 ตัวเพื่อดูว่ารูปแบบของพวกมันสอดคล้องกันไหม และมีบางวันที่พวกมันบอกคุณว่าทำไมคุณถึงเดินหน้าต่อ และบางวันที่พวกมันบอกคุณว่าคุณไปต่อไม่ได้ เพราะทุกคนกลัวผู้มีอำนาจ และไม่มีใครลุกขึ้นต่อต้านระบบ

หากเป็นเช่นนั้นจริง ก็คงไม่เคยมีสงคราม การกระทำเพียงอย่างเดียวที่รับประกันสันติภาพให้เรา คุณคงคิดว่านี่ไร้สาระ: แค่อ่านประวัติศาสตร์มนุษย์อีกครั้ง แล้วคุณจะประหลาดใจที่เห็นว่ามันเป็นอย่างที่ผมบอก

มันไม่เคยง่ายจริง ๆ แต่จงจำไว้เสมอว่ามันไม่เคยเป็นไปไม่ได้ และผู้หญิงมองเห็นสิ่งนั้นเสมอ และเฉพาะในคนที่มีความสามารถเท่านั้น