ANG GUSTO KO MULA SA P&G

Hindi ako santo. Kaya magsisimula ako sa sentro ng kuwentong ito.

Gugustuhin ko ang ibang babae araw-araw. Hindi para sa sex — ang mga babae, kinumpirma na ng agham, ay hindi nangangailangan nito. Ang gugustuhin ko ay ang makapasok sa kanyang walang hanggang kaalaman. Ang hindi kilalang bahagi ng mundo ng kababaihan. Iyong binubuo ng intuwisyon at likas na pakiramdam.

Ang karaniwang tatlong minuto na pag-aari ng mga lalaki ay nananatiling sandali ng pagbubuhos. At sa praktika, bihira mong malaman ang tunay na halaga nito. Binubusog nila ang isang saglit at sinisira ang isang buhay. Wala silang itinatayo.

Ngunit siya lamang — isang babae lamang — ang makapagpapabuti sa atin.

Ang magmahal ng isang tao sa bawat pagkakataon, nang matindi, nang natatangi, na para bang iyon na ang huling beses — iyon ay parang pagtama sa lotto at paniniwala, sa isang saglit, na sa wakas ay naunawaan mo na kung ano ang ibig sabihin ng pagiging mayaman. Pagkatapos ay natutunaw ang lahat.

Ganito ang epekto ng pag-ibig. Hindi ito kailanman walang hanggan. Nagbabago ito. Hindi ito lumalakas — bumubuti ito, lumilipat, nagbabago ang performance na parang stock sa bawat quarter. Tulad ng kompanyang kinakulungan ng aking ina habambuhay: ang P&G.

Walang hinihingi ang may-akdang ito maliban sa makilala sa kanyang ginagawa — hindi sa kung ano siya. Ang pinakamagandang bahaging ginugugol ng bawat isa sa atin sa mundong ito. Dahil laging humihingi ang buhay ng balance sheet. At hindi lahat ay may accountant.