ΤΑ ΜΕΡΙΔΙΑ ΑΓΟΡΑΣ ΤΗΣ WILKINSON

Wilkinson Market Shares — The Wilkinson Saga, chapter 05

Η ΣΑΓΚΑ ΤΗΣ WILKINSON · Ελληνική έκδοση  ·  Αρ. 05

ΤΑ ΜΕΡΊΔΙΑ ΑΓΟΡΆΣ ΤΗΣ WILKINSON


Ανάμεσα στη δεκαετία του 1960 και τη δεκαετία του 1970, η αγορά του ξυρίσματος περιοριζόταν ακόμη σε μεγάλο βαθμό στα παραδοσιακά ξυραφάκια, και κάθε κατασκευαστής προσπαθούσε να κάνει ό,τι καλύτερο μπορούσε.

Ο κλάδος είχε περάσει από την προπαγάνδα στην πειθώ και ύστερα σε κάτι που μόνο μίμηση επί παραγγελία θα μπορούσε να ονομαστεί. Κάθε εταιρεία ακολουθούσε τον ίδιο άγραφο κανόνα.

Αν ήθελες να πουλήσεις περισσότερο ένα μόνο προϊόν, το μάρκετινγκ πρότεινε πάντα την ίδια λύση:

Άλλαξε το ρούχο. Άλλαξε το όνομα. Το σώμα μένει το ίδιο.

Κι όμως, μερικές φορές αρκούσε μία λέξη για να δημιουργηθεί ένας συναισθηματικός δεσμός με τους καταναλωτές.

Αυτό ακριβώς συνέβη με τις Bolzano Blades.

Τα Χαλυβουργεία του Bolzano άρχισαν να κατασκευάζουν ξυραφάκια με το όνομα Falco Blade, που αργότερα εξελίχθηκε στη διάσημη Bolzano Blade.

Δύο εκατομμύρια λεπίδες τον μήνα παράγονταν από ένα προσωπικό 350 εργαζομένων, στην πλειονότητά τους γυναικών. Και αυτό δεν ήταν τυχαίο.

Υπάρχει και μια πολιτική λεπτομέρεια που σπάνια αναφέρεται.

Το εργοστάσιο ιδρύθηκε ύστερα από άμεση πολιτική της κυβέρνησης Mussolini, για να ενθαρρυνθεί η βιομηχανική ανάπτυξη στο Bolzano και να προχωρήσει ο εξιταλισμός του Νότιου Τιρόλου, μιας περιοχής που αποκτήθηκε μετά τον Μεγάλο Πόλεμο αλλά την κατοικούσαν κυρίως γερμανόφωνες κοινότητες.

Οι Bolzano Blades ήταν λοιπόν κάτι παραπάνω από ένα βιομηχανικό προϊόν.

Ήταν και ένα εργαλείο εθνικής ταυτότητας.

Το διαφημιστικό σύνθημα δεν άφηνε πολλά περιθώρια ερμηνείας:

«Bolzano Blade, ξυρίσου ιταλικά».

Η μεταπολεμική οικονομική άνθηση έγινε άνθηση και για τη μάρκα. Η Bolzano έγινε ένα από τα σύμβολα της ιταλικής μαζικής κατανάλωσης.

Ύστερα ήρθε η δεκαετία του 1970.

Έφτασαν τα ξυριστικά μιας χρήσης.

Άρχισε η παρακμή.

Η μάρκα πάλευε να προσαρμοστεί, ώσπου έγινε μια τελευταία προσπάθεια.

Ένα δελτίο Τύπου δήλωνε περήφανα:

«Η BOLZANO BLADE είναι ο επίσημος προμηθευτής της Wilkinson Sword του Λονδίνου».

Οι Ιταλοί δημοσιογράφοι έσπευσαν να καλύψουν την ανακοίνωση.

Ήταν μια βόμβα που έσκαγε αφού ο πόλεμος είχε ήδη τελειώσει.

Οι συνέπειες ήρθαν αμέσως.

Μια δημοσιογράφος, μια γυναίκα, έκανε τη συνέντευξη με αξιοσημείωτη δεξιοτεχνία.

Αφού προετοίμασε προσεκτικά το έδαφος, ρώτησε τον διευθύνοντα σύμβουλο:

«Στον αριθμό των λεπίδων που λέτε ότι πουλάτε, συμπεριλαμβάνονται και τα μαχαίρια;»

Το στέλεχος έμεινε άναυδο.

«Γιατί με ρωτάτε αυτό;»

Η δημοσιογράφος απάντησε:

«Για να χρησιμοποιήσετε ένα και να κόψετε όλες τις ανοησίες που μας λέτε».

Η αίθουσα ξέσπασε σε γέλια.

Η Wilkinson δεν απάντησε ποτέ.

Όπως ήταν το ύφος της.

Μια αριστοκρατική θεία ευγενούς καταγωγής, που θα προτιμούσε να μην τρώει Ιταλούς μόνο και μόνο για να μη χρειαστεί να τους χωνέψει μετά.

Σήμερα έχουν μείνει λίγα από εκείνη τη μεγάλη βιομηχανική περιπέτεια.

Ένας κυκλικός κόμβος.

Μια πινακίδα.

Λίγες αναμνήσεις που σβήνουν.

Και οι ανοησίες στις οποίες οι Ιταλοί — εγώ πρώτος απ’ όλους — παραμένουμε περήφανα δεμένοι.


Από το Ηνωμένο Βασίλειο
Ferdinando

PDF ← Η ΣΑΓΚΑ ΤΗΣ WILKINSON

Η ΣΑΓΚΑ ΤΗΣ WILKINSON
01 Η κυρία Wilkinson — η ατσάλινη κυρία · 02 Η ιστορία της Wilkinson κατά τον Άντρα της Gillette · 03 Schick, Wilkinson και η τριπλή ατυχία · 04 Τα δύο σπαθιά σε πόλεμο: Gillette εναντίον Wilkinson · 05 Τα μερίδια αγοράς της Wilkinson · 06 Wilkinson Sword: αλλαγή σπιτιού · 07 Το λάθος του καθρέφτη της Wilkinson · 08 Lady Wilkinson Sword · 09 Η Lady Wilkinson και η αφήγηση · 10 Η δική μου Lady Wilkinson · 11 Ραντεβού με τη θεία Wilkinson · 12 Η αποκαλυπτική παύση στο Λονδίνο της Wilkinson · 13 Η επόμενη μέρα με τη Wilkinson · 14 Η σιωπή ενός αποχαιρετισμού της Wilkinson · 15 Η κυρία Wilkinson με φώναξε ανιψιό