CHELLU NIENTE CA ME SERVEVA
THE FAMILY · 15
Muglierema Elisabetta decidette ’e se ne jì ’n vacanza cu figliema Giorgia, ’nzieme ô frate suojo Michele e â mugliera, Cinzia.
Jevano â casa ’e ’na cugina ’n Sicilia, addò avevano a passà cinche juorne pe se ripiglià d’’o stress d’’a vita ’e tutt’’e juorne.
Primma ’e me lassà sulo, a parte ’a responsabbilità ’e me guardà ’o Labrador americano mio, ca ’na vota aveva tenuto ’na zita a Napule e s’era pigliato ll’accento canino d’’o posto, se facetteno ’o scrupolo ’e me dicere ca ’a dispensa era chiena. Me lassajeno pure cinquanta euro pe quacche spesa ’e cchiù d’’a jurnata e me facetteno capì chiaro ca, quanno turnavano, vulevano truvà ’a casa ’n ordine perfetto e no ca pareva ’na zona ’e disastro domestico.
Ogne juorno chiammavano. Tutt’e ddoje stevano ’n penziero p’’o cane. Aveva magnato? Aveva vevuto abbastanza acqua? Era asciuto a fà ’o giro? Aveva fatto ’e servizie suoje? Aveva truvato cumpagnia?
A nu certo punto lle cunsigliaje ’e ’o chiammà direttamente e ’e lassà ca rispunnesse isso stesso ê dumanne lloro, lamentele comprese.
Pe me, invece, arrivava sulo, ogne tanto, ’na dumanna calma ’e muglierema.
“Hê magnato?”
E i’ rispunnevo cu ’a stessa calma.
“Sì, ammore mio.”
Ahahahahahahahahah.
Po’ arrivaje ’o juorno d’’o ritorno lloro.
Curiose assaje assaje, trasetteno dint’’a casa.
Tutto era pulito comme a nu specchio. ’A cucina era pulita pulita. Manco nu piatto fora posto.
Fujeno accussì surprese ca turnajeno fora, se fermajeno dint’’o curridore e s’addimannajeno si avevano sbagliato appartamento.
Cainata mia, figlia ’e n’ufficiale gruosso d’’e carabbiniere, perquisette ’a scena d’’o delitto cu tutta ’a cura e me facette ’e cumplimente, mentre s’addimannava comme avesse pututo succedere ’na cosa accussì.
Proprio quanno tutte quante penzavano ca ’e effette speciale erano fernute, ce assettajemo attuorno ô tavulo d’’a cucina e me vedetteno arrivà c’’e cinquanta euro ’n mano, pronto a ’e turnà.
’E facce lloro s’ancuntrajeno. Ll’uocchie se facetteno nu discorso sano senza manco ’na parola.
’A dumanna venette subbeto.
“Ma nun hê magnato?”
E i’ rispunnette:
“Sì, grazie. Almeno tre vote ô juorno. Ma sapevo ca nun me serveva niente ’e cchiù. ’O niente me bastava pe campà. Era tutto chello ca me serveva.”
Surridette e me ne jette a fà ’na passiata sulo.
Pecché ’o successo nun s’adda maje spartere.
È comme ’o gelato. Ognuno ricanosce ’o sapore ’ncopp’’o palato suojo, pure quanno è ’o stesso sapore pe tutte quante.
Ferdinando Frega
Gillette Man ⚔️
Scopre ll’ati saghe
The Corpus · Mappe · ONG Donation · Library · Genesis · International · Vatican · Gillette Saga · Wall Street Saga · L’Oréal Man · P&G Semantic · Cuntatte
U.S. COPYRIGHT OFFICESeven foundational books deposited on 31 May 2026 — case numbers 1-15167602661, 1-15167855405, 1-15167986353, 1-15168372411, 1-15169108531, 1-15172755761, 1-15173182251.© 2026 Ferdinando Frega / Frega Editore. Licensed under CC BY-NC-ND 4.0: free to read and share; no sale, no modification. gillettenarrative.com is the only authentic source. This license applies to every text and PDF on this site and replaces any earlier copyright notice they contain.Ferdinando Frega · ORCID iD https://orcid.org/0009-0000-1455-8185
THE BIC SAGAThe takeover that never happened.
THE WILKINSON SAGAThe steel aunt.