VINCENZO FREGA, ẸNI ỌDÚN 33

Gillettenarrative ń kí ọ káàbọ̀. O kò tíì mọ bí o ti ṣoríire tó — o fẹ́ gba nǹkan kan, kò sì sí ẹni tí ó béèrè ohunkóhun lọ́wọ́ rẹ ní ìdápadà. O ń wọ inú ayé mi báyìí, o súnmọ́ tó bẹ́ẹ̀ tí o lè fọwọ́ kan abẹ náà. Ṣùgbọ́n èmi kì í ta abẹ. Ti ìyá mi nìkan ni ìyẹn. Nígbà tí èyí bá parí, o kò ní jẹ́ ẹni kan náà mọ́. Ìwọ yóò ti máa wá èyí tí ó kàn. Fún báyìí, bẹ̀rẹ̀ níbí. Gba àkókò rẹ.

Elisabetta, ìyàwó mi ìkẹyìn—rárá o, ní tòótọ́, ìyàwó mi kan ṣoṣo títí di òní, 9 Oṣù Kẹwàá 2026—wọ yàrá mi tí ó ń sọkún kíkankíkan, ó sì rí ọ̀nà láti sọ láàárín ẹkún:

“Ìmọ̀lára gbé mi lọ.”

Lẹ́yìn náà ó bẹ̀rẹ̀ sí í sunkún.

Ẹ̀rù bà mí pé nǹkan burúkú kan ti ṣẹlẹ̀. Bóyá ó ti ṣàwárí ọ̀kan nínú àwọn iṣẹ́ mi tí kò tíì parí. Tàbí ẹnì kan ti tẹ agogo ẹnu-ọ̀nà, ó sọ pé Frega ni orúkọ ìdílé òun, ó sì béèrè láti rí bàbá òun.

Oríire ni pé kì í ṣe ọ̀kankan nínú méjèèjì.

Ha ha ha.

Ó ti gba ìpè fóònù láti ọ̀dọ̀ Vincenzo ọmọkùnrin wa, ẹni tí, ní ọjọ́-orí kékeré ọdún mẹ́tàlélọ́gbọ̀n, a yàn ní olùdarí ọ̀kan nínú àwọn ilé ìtajà ràbàtà tí ó tóbi jùlọ ti ẹ̀wọ̀n ìtajà olókìkí kan láti Jámánì ní Àríwá Ítálì.

Ìyẹn sì sọ púpọ̀ nípa irú ẹni tí ó jẹ́.

Orúkọ rẹ̀ ti tú àṣírí.

Gẹ́gẹ́ bí bàbá àgbà rẹ̀, ỌKÙNRIN GILLETTE àkọ́kọ́ ará Ítálì.

Ẹnì kan tí o kò ní retí pé ó wà.

Mo fẹ́ mọ bí ó ṣe ṣe é, nítorí náà mo walẹ̀ jìn nínú àwọn àlàyé tí ìyá rẹ̀ lè fún mi.

Ó sọ fún mi pé, láti inú ìpinnu ara rẹ̀ pátápátá, ó ṣe ọ̀wọ́ àwọn iṣẹ́ àkànṣe kan, ó sì fi èèpo iwájú wọn han ẹgbẹ́ ìṣàkóso òwò ti Ítálì, pẹ̀lú àwọn fọ́tò ÈTÒ PẸPẸ GONDOLA.

Ó ti ta gbogbo ènìyàn inú yàrá náà—àti èyíkéyìí ìdíje—yọ pátápátá.

Ẹnikẹ́ni kò tíì ṣe é rí.

Àyànmọ́ rẹ̀ ti bẹ̀rẹ̀ sí í ṣí sílẹ̀.

Òun ni àkọ́kọ́ ní Yúróòpù.

Ó wá sí mi lọ́kàn pé èmi náà, ní ọmọ ọdún méjìdínlọ́gbọ̀n, ti ṣe iṣẹ́ àkànṣe tí ó jọ ọ́ ní GILLETTE ITALIA. Mo ti fi àwọn fọ́tò pẹpẹ gondola ní ilé ìtajà ńlá 350 káàkiri Calabria han Ìgbìmọ̀ Olùdarí ti Ítálì, tí èmi àti ẹgbẹ́ ìṣètò ọjà mi, tí gbogbo wọn jẹ́ obìnrin, jọ ṣe.

Àwọn fọ́tò náà fi ÈTÒ ìfihàn ìbílẹ̀ hàn pẹ̀lú ibi ìgbé-ọjà kejì, tí a dúnàádúrà rẹ̀ tààrà pẹ̀lú olówó ilé ìtajà kọ̀ọ̀kan.

Mo máa ń sọ fún àwọn olówó náà pé gbogbo ayé ni yóò rí ilé ìtajà ńlá wọn, bẹ̀rẹ̀ láti Milano títí dé Boston.

Kò sí ọkùnrin Calabria kankan tí ó lè sọ pé rárá fún obìnrin.

Àti títí di òní, ní ọmọ ọdún mọ́kànlélọ́gọ́ta, mo kàn lè jẹ́rìí sí i.

Kò dá mi lójú rí pé gbogbo ayé yóò rí àwọn fọ́tò yẹn ní tòótọ́.

Ṣùgbọ́n mo ti ṣe iṣẹ́ mi.

Títa ohun tí ẹnikẹ́ni kò lè rà láé:

ìrètí.

Ṣùgbọ́n kì í ṣe ìlérí láé.

Ó dá mi lójú pé Bàbá àgbà Vincenzo, níbikíbi tí ó wà, ń wo èmi àti ọmọ-ọmọ rẹ̀, ìbá sì sọ dájúdájú pé:

“Ó dáa, ẹ̀yin ọmọkùnrin. Iṣẹ́ ti parí.”

Ẹ̀rín músẹ́ tí kò fi bẹ́ẹ̀ hàn.

Lẹ́yìn náà:

“Báyìí, ẹ jẹ́ ká padà sí iṣẹ́. Ẹ fi ìtàn ọ̀daràn òkùnkùn sílẹ̀ fún òpin ọ̀sẹ̀—ṣùgbọ́n nígbà gbogbo lẹ́yìn ìdílé.”