CHANEL, DIE BIC-BELLER

Die foon het gelui.

Die landkode was +33. Frankryk, sonder twyfel.

Wat ek nie geweet het nie, was wie my moontlik kon bel. Ek het nooit onvoltooide romanses agtergelaat nie; dit was nooit my styl as Gillette-man nie. Franse vroue het altyd presies geweet wat hulle wou hê, en jy kon hulle nooit laat wag nie. Ek het altyd saamgegaan met hul planne. Om die klant eers in begeerte en dan in behoefte tevrede te stel, was nog altyd Moeder Gillette se reël.

“Hallo, goeiemôre. My naam is Claude Chiracac, en ek is die bestuurder van Intermediary Operation in the World. Praat ek met mnr. Ferdinando Frega, eienaar van GILLETTENARRATIVE?”

“Ja, dis hy. Wat kan ek vir u doen?”

“Dis baie vriendelik van u om te vra. Dis deesdae nie ’n gewone antwoord nie. Dankie. Ek moet u ontmoet om te bespreek hoe om ’n sekere projek tot ’n einde te bring.”

“My liewe dame, ek is eerstens afgetree en tweedens getroud. Maar ek het nuwe geleenthede nog altyd verwelkom. Ek bly beskikbaar vir nuwe verbintenisse. As die voorstel dus aanloklik genoeg is, kan ons beslis ’n tydelike verbintenis oorweeg.”

“Dankie, mnr. Frega. Claude Chiracac is my professionele naam, maar onder vriende noem hulle my Chanel, as u verkies. Die bestuur van ’n groot Franse multinasionale maatskappy het my aangewys om u te kontak en verskeie sake wat met u inisiatiewe verband hou af te handel. U is hul amptelike aanspreekpunt. As u my ’n bietjie van u tyd gun, sal ek u graag besoek en alles openlik bespreek.”

“Goed so. Ons kan ontmoet wanneer u wil. Ek het net die dag, die tyd en ’n skatting nodig van hoe lank die ontmoeting sal duur.”

“In daardie geval kan ek môre om halfdrie die middag kom en tot halfagt die aand bly. En net uit hierdie paar woorde lyk u reeds vir my na ’n interessante mens. Die foto op u webwerf bevestig die indruk. Kom ons hoop dat u, behalwe intelligent, ook ’n man van u woord is.”

“My liewe Chanel, ná baie jare se eervolle diens het die Italiaanse Ministerie van Buitelandse Sake my ’n erkenningsmedalje toegeken vir die manier waarop ek die vroue van die wêreld behandel het. Die enigste tragedie was dat die natuurlike einde met byna almal van hulle ’n huwelik sou gewees het – en dit was ’n belofte wat ek nooit kon maak nie.”

“Goed so. Dankie, mnr. Frega. Ek sien u môre. Sheraton Hotel, Reggio Calabria, halfdrie die middag.”

“Ek sal daar wees. Dankie. Tot môre.”