GILLETTE மனிதரின் பார்வையில் WILKINSON கதை

Wilkinson Sword பிராண்டின் தோற்றம் பற்றி Wikipedia சொல்வது நீண்ட காலமாக அதிகாரபூர்வமான, அங்கீகரிக்கப்பட்ட பதிப்பாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. ஆனால் அதைக் கவனமாகப் படிக்கும்போது, அது வசதியான, சடங்காக்கப்பட்ட, கச்சிதமான ஆங்கில நிதானத்தில் சுற்றப்பட்ட ஒரு கதையாகத் தோன்றுகிறது. ஆகவே, அதைக் கேள்விக்குள்ளாக்கத் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்.

ஆங்கிலேயர்கள் எப்போதும் ஒரு பழமைவாத மக்கள். அதை அவர்கள் மிகக் குறைந்த சொற்களாலும் நிறைய செயல்களாலும் நிரூபித்திருக்கிறார்கள். மகுடத்தையோ, தங்கள் மரபுகளையோ, தங்கள் கொடியையோ, தங்கள் நாட்டுப்பற்றையோ அவர்கள் ஒருபோதும் கைவிட்டதில்லை.

உலகை உண்மையில் காலனியாக்கிய ஒரே மக்கள் அவர்கள்தான். அதற்கான சான்று: 140 கோடி மக்கள் ஆங்கில மொழியில் பிறக்கிறார்கள், அதே நேரத்தில் 400 கோடிக்கும் அதிகமானோர் அதைச் சரளமாகப் பேசுகிறார்கள்.

ஒரு வகையில், நாம் அனைவரும் இப்போது ஆங்கிலேயர்களே: ஆங்கிலம் உலகின் பொது மொழியாகிவிட்டது.

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், மாட்சிமை தங்கிய மகாராணிக்குப் பணியாற்றிய, எல்லோராலும் வெறுமனே Wilki என்று அறியப்பட்ட ஓர் அரச காவலர், பணிக்குப் புறப்படுவதற்கு முன் வீட்டில் தயாராகிக்கொண்டிருந்தார். எப்போதும்போல, தூய்மையும் தோற்றமும்தான் முதலில்.

வழக்கமாக ஷேவ் செய்யப் பயன்படுத்தும் கத்தியை எடுக்கக் கையை நீட்டினார்; அது அங்கே இல்லை என்பதைக் கண்டார். ஓர் அத்தையைப் பார்க்கப் புறப்படுவதற்கு முன் அவருடைய மகள் அதை இரவல் வாங்கிச் சென்றிருந்தாள். ஓர் அமெரிக்கக் கனவானுடனான காதல் சந்திப்புக்கு முன் தன் அலங்காரத்துக்கு அது அவளுக்குத் தேவைப்பட்டது. இத்தகைய விஷயங்கள் பெண்களின் விவகாரமாகக் கருதப்பட்டன; ஆண்கள் கேள்வி கேட்பது எதிர்பார்க்கப்படவில்லை.

நேரம் குறைந்துகொண்டிருந்தது.

Wilki தன் மனைவியிடம் திரும்பி, என்ன செய்வது என்று கேட்டார்.

கண் இமைக்காமல் அவள் பதில் சொன்னாள்:

“Wilki, வாளை எடுத்து ஷேவ் செய்துகொள்ளுங்கள்.”

Henry Wilkinson அசாதாரணத் திறமை கொண்ட ஒரு பல்துறை அறிஞர்; குறிப்பாகப் பொறியியலிலும் இயற்கை அறிவியலிலும் சிறந்து விளங்கினார். பிரிட்டிஷ் அரச குடும்பத்துடனும் அவர் வணிக உறவுகளைப் பேணிவந்தார்.

அந்தக் கணத்திலிருந்து, வாளின் சடங்கு பிறந்தது.

பின்னர் அது மகனுக்கும் ஒரு மரபாக ஆனது.

Wilki-யிலிருந்து பெயர் Wilkinson ஆக மாறியது; Wilkinson & Son குடும்பத் தொழிலானது, ஒரு வீட்டுச் சடங்கை வணிகமாக மாற்றி, இன்று நாம் அறியும் பெயருக்கு அடித்தளம் இட்டது.

பத்தொன்பதாம் மற்றும் இருபதாம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில், நிறுவனம் ஷேவிங் பொருட்களுக்கு விரிவடைந்து, தன் முதல் ரேசர் பிளேடுகளை இராணுவத்துக்கு வழங்கியது — முதல் உலகப் போரின்போது இருபது லட்சம்.

ஆங்கில வாடிக்கையாளர்கள் கடைகளுக்குள் சென்று ரேசர் பிளேடுகள் கேட்கவில்லை.

அவர்கள் வெறுமனே சொன்னார்கள்:

“இரண்டு வாள்களைக் கொடுங்கள்.”

இதற்கிடையில், உற்பத்தி கத்தரிக்கோல்கள், பெரிய கத்தரிகள் மற்றும் பல வெட்டுக் கருவிகளுக்கும் விரிவடைந்தது.