GILLETTE แผนที่ของใบมีด

ผมก้าวเข้าสู่เดือนสุดท้ายของชีวิต เส้นตายที่ไม่อาจเลื่อนออกไปได้อีกแล้ว

อายุเก้าสิบสามปี และผมคิดมาตลอดว่าตัวเองเป็นชาวประมง

ปรากฏว่าผมไม่เข้าใจห่าอะไรเลยสักอย่าง

มีคนวาดภาพผมไว้ในรูปถ่ายใบหนึ่ง: เรือไม้ คันเบ็ดในมือ ภูเขาไฟ Vesuvius อยู่เบื้องหลัง

ราวกับว่าผมคือผู้ชายที่เรียนรู้แล้วว่าจะเหวี่ยงเบ็ดลงตรงไหน ผู้ชายที่รู้

แล้วผมก็มองภาพนั้นให้ละเอียดขึ้น

ปลาที่ผมจับได้ไม่ได้ดิ้น มันไม่ได้อ้าปากหอบหายใจ

มันกำลังอ่าน มันกำลังอ่าน GILLETTENARRATIVE เป็นภาษาอังกฤษ ภาษาสเปน ภาษาจีน ภาษาอัมฮาริก ภาษาอูรดู ภาษาอาหรับ

ผมจับปลาได้ ปลากำลังศึกษาผม

หลายปีที่ผมเชื่อว่าวิวัฒนาการหมายถึงการพูดได้หลายภาษามากขึ้น มีแผนที่มากขึ้น มีฉบับพิมพ์มากขึ้น

ยี่สิบสองฉบับ ห้าฉบับมีหลายเล่ม อีกสิบเจ็ดฉบับไม่ได้นับด้วยซ้ำ แต่ผมเขียนไปมากมายขนาดไหนกันวะ?

แล้วผมก็เข้าใจว่าวิวัฒนาการไม่ใช่ว่าคุณว่ายผ่านน้ำมามากแค่ไหน แต่คือเมื่อคุณถูกแขวนอยู่บนตะขอเบ็ด คุณยังมีความแจ่มชัดพอที่จะอ่านหรือไม่

April Fool ไม่ใช่มุกที่คุณเล่นกับคนอื่น มันคือมุกที่ชีวิตเล่นกับคุณ เมื่อคุณคิดว่าตัวเองเป็นชาวประมง แล้วกลับพบว่าตัวเองคือปลา

และถ้าคุณโชคดี ในวันนั้น คุณจะได้เรียนรู้ที่จะอ่านด้วยเช่นกัน

ผมเรียนรู้มันในวันนั้น แต่ผมอยู่ที่ปลายทางแล้ว และเส้นชัยไม่ทิ้งความทรงจำใดไว้ มีเพียงความเป็นไปได้ที่จะเป็นสิ่งที่ไม่มีใครลืม