ANG LUPON NG BIC SA SHERATON

Dumating ako nang eksakto sa oras.

Wala siya roon.

Saka tumunog ang aking telepono.

Si Chanel iyon. Humingi siya ng paumanhin. Nasa taxi pa siya, nasa daan pa, at limang minuto lamang siyang mahuhuli.

Pagkalipas ng ilang minuto, nakita ko siyang pumasok sa hotel.

Mahabang buhok na blonde. Matangkad. Elegante. Ang uri ng presensiyang hindi na kailangang ipakilala.

Lumapit siya sa front desk, nag-check in, iniwan ang kanyang bagahe, at saka naglakad papunta sa akin.

“G. Frega, magandang hapon po. Ako po si Chanel. Lamang na ako, dahil kilala ko na kung sino kayo. Hindi lumikha ng maling inaasahan ang video sa inyong website at ang inyong larawan. At totoo ring hindi kayo gumamit ng anumang filter. Talagang kamukhang-kamukha ninyo ang nasa anunsiyo.”

“Salamat po, ginang. Maupo po kayo. Maaari ko po ba kayong alukin ng kape o ng iba pang maiinom? Huwag po kayong magmadali. Hindi ako nagmamadali, at alam ko kung paano dapat kumilos ang isang ginoo sa piling ng isang binibini.”

“Hindi na po, salamat. Nagkape na ako sa paliparan. Sa katunayan, bagong pabango ang suot ko ngayon. Sana ay magustuhan ninyo.”

Nakuha ng pabango ang aking atensiyon.

“Ano po ang pangalan nito?” tanong ko. “Ganap itong bago sa aking pandama.”

Ngumiti siya.

“Aba, ang pangalan nito ay isang lumang klasikong Pranses. Sinasagot nito ang isang napakasimpleng tanong: paano mo matatalo ang isang Italyano nang hindi man lamang tumatapak sa larangan?”

Tumingin ako nang tuwiran sa kanyang mga mata.

Higit pa sa kanyang kariktan, pambihira ang kanyang talino. Iyon pa lamang ay sapat na para mas gustuhin kong ipagpatuloy ang usapan. Halos agad na umusbong ang isang malalim na pagkakaunawaan sa pagitan namin.

Sinimulan niyang ipaliwanag ang layunin ng kanyang pagdalaw, ngunit napansin kong nalilihis ang aking isip sa paraan ng kanyang paggalaw habang nagsasalita. Napansin niya ito. Paminsan-minsan, humihinto siya at nagtatanong kung malinaw ba ang lahat.

Malinaw lamang hanggang sa isang antas.

Taglay niya ang uri ng presensiyang nagpapahirap sa pagtutuon ng isip.

Saka may sinabi siyang lubusang nagpabago sa direksiyon ng pulong.

“Limang matataas na ehekutibo ng BIC France ang sumama sa akin ngayon. Gusto nila kayong makilala. Doon po nagsisimula ang tunay na usapan.”

Agad na bumalik sa paksa ang aking atensiyon.

Sinenyasan niya silang lumapit. Pumayag naman ako na makipagkita sa kanila, kung tutuusin.

Sa loob ng ilang sandali, pito na kaming nagtitipon sa paligid ng isang mesang napapalibutan ng apat na sopa.

Noong una, inakala kong isa itong uri ng hindi pagkakaunawaan.

Bakit maglalakbay ang mga tao mula pa sa Pransiya para sa isang pulong kasama ako?

Nagpakilala ang pinakamatanda sa kanila.

“Ang pangalan ko ay M… A. Ako ang kasalukuyang CEO ng BIC France.”

Wala pa rin akong ideya kung ano ang gusto nila.

Hiniling kong magpakilala ang bawat isa.

Napakabilis na luminaw ang larawan.

Nakatayo sa harap ko ang buong lupon ng pamunuan ng BIC.

Ang dahilan ng pulong ay ang editoryal na alok na pagsakop na inilunsad ko online.

Sineryoso nila ito.

Sa katunayan, sineryoso nila ito nang sapat para simulan nilang pagdudahan ang sarili nilang kinabukasan. Ililipat ba sila sa ibang puwesto sa loob ng bagong organisasyon? Kailangan ba nilang maghanap ng trabaho sa ibang lugar?

At sa kung anong paraan, inayos ang ugnayang iyon sa pamamagitan ni Chanel, na halos nanatiling tahimik habang nakikipag-usap sa pamamagitan ng mga kilos. Isang presensiyang imposibleng hindi mapansin.

Ipinaliwanag ko na isa lamang akong manunulat at wala nang iba.

Walang naniwala sa akin.

Nagkakaisa ang sagot.

“Kapag nagsalita ang isang taga-Gillette, kahit ang aming mga shareholder ay nakikinig nang tahimik. Simula sa mismong pamilya ng BIC.”

Humingi ako ng maikling pahinga at ginamit na dahilan ang isang kape para mapagpasyahan kung ano ang susunod kong sasabihin.

Hindi pangkaraniwan ang sitwasyon.

Gayunman, sa unang pagkakataon, natiyak ko ang isang bagay: higit na gulo ang nililikha ng Salaysay kaysa ng mga pangako.

At ngayon ko lamang ito nagsisimulang maunawaan.