திருச்சபை என்றழைக்கப்படும் ஒரு பெட்டகம்

இன்று என் மூன்று இத்தாலியப் பிள்ளைகளில் ஒருவனான Francesco-விடமிருந்து எனக்கு ஓர் அழைப்பு வருகிறது.

அவன் சொல்கிறான்: தெரியுமா அப்பா, இப்போது, முன்னெப்போதையும் விட, நீங்கள் உண்மையிலேயே கையில் காசில்லாமல் இருக்கிறீர்கள்.

அதில் சந்தேகமே இல்லை.

நான் பதில் சொல்கிறேன்: காலை வணக்கம், எப்படி இருக்கிறாய்.

ஒரு தொலைபேசி உரையாடலைத் தொடங்க இதுவே ஒருவேளை மிகச் சிறந்த வழி என்று அவனிடம் சொல்கிறேன்.

முப்பத்து மூன்று ஆண்டுகளில், இன்னொரு மனிதரிடம் எப்படிப் பேசுவது என்று அவனுக்குக் கற்றுக்கொடுக்க நான் போதுமான நேரம் செலவிடவில்லை என்பது தெளிவு என்றும் சொல்கிறேன்.

மகன்கள் தங்கள் தாய்மார்களுடன் வலுவாகப் பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்று அப்போதுதான் படித்திருந்தேன்.

X காரணி அவளிடமிருந்தே வருகிறது.

அறிவுத்திறன் என்று வந்தால், விவாதிக்க அதிகம் ஒன்றுமில்லை.

அது எதிர்பார்ப்புகளை ஏமாற்றுவதில்லை.

கடத்தப்படுவதில் மாற்றமுடியாதது.

இயற்கையான மரபியலை மாற்ற முடியாது.

ஒரு மகள் இருந்தது ஆறுதலாக இருந்தது.

நாங்கள் ஒரே வீட்டில் வாழ்ந்ததால் ஒருவரையொருவர் அழைக்க எந்தக் காரணமும் இல்லாவிட்டாலும், எங்கள் உரையாடல்கள் தன்னைக் கலங்கடிப்பதாகவும், அந்த உணர்ச்சிபூர்வமான, பரிவுமிக்க தாக்கம் எங்கிருந்து வருகிறது என்று தனக்குப் புரியவில்லை என்றும் அவள் அதே நாளில் என்னிடம் சொன்னாள்.

நான் அவளைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தேன்.

அது போதுமானதாக இருந்தது.

அவள் என் மகள்.

விளக்கம் தேவையில்லை.

சில உண்மைகள் மற்ற எல்லாவற்றின் மீதும் ஆட்சி செய்கின்றன.

பிறகு, “இயேசுவின் தொலைபேசி அழைப்பு” என்ற நூலை நான் எழுதியிருந்தது நினைவுக்கு வந்தது.

ஒரு Amazon அரட்டைத் தொடரில் அதைக் கண்ட பிறகு அதை வெளியீட்டிலிருந்து திரும்பப் பெற்றிருந்தேன்; அங்கே ஒருவர், ஒரு AI உருவாக்கிய நூலுக்கு என்னதான் விலை வைக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்.

அவர் தம்முடைய நூலைப் பற்றி யோசித்துக்கொண்டிருந்தார்.

ஏறக்குறைய இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதப்பட்டது.

அது பல நூறு கோடி பிரதிகள் விற்றிருந்தது; அவருடைய உரிமைத்தொகை நிரந்தரமாகிவிட்டிருந்தது, கத்தோலிக்கத் திருச்சபை என்றழைக்கப்படும் ஒரு பெட்டகத்தில் சேமிக்கப்பட்டு.

அதற்கு யாரோ ஒருவர் புதுப் பெயர் சூட்ட விரும்பியிருந்தார்: AMAZURCH.

இதில் மிக வேடிக்கையான பகுதி இதுதான்.

நம் ஒவ்வொரு எண்ணத்துக்குள்ளும், நாம் யாருக்கும் இதுவரை அறிமுகப்படுத்தாத நம்முடைய ஒரு துண்டு இருக்கிறது.

நம்மை வெளியிலிருந்து பார்ப்பவர்கள் ஒரு கணம் நின்று, நம்மைப் பார்த்து, எப்போதும் ஒரே இடத்துக்கே வந்து சேர்கிறார்கள்.

இந்த ஆள் யார்தான் சாமி.

Nando