2058

ఇప్పటికి నేను ఒక ఇంటర్వ్యూలో అతిథిగా ఉంటానని ఆశించడం మానేశాను.

నిజం చెప్పాలంటే, ఏ ఇంటర్వ్యూలోనూ.

కానీ నన్ను ఎప్పుడూ ఆకర్షించింది, నేను ఎప్పుడూ పోషించడానికి ఇష్టపడే పాత్రే.

డబ్బు చెల్లించని ప్రేక్షకుడి పాత్ర.

సీటు లేకుండా, నిలబడి, వేదికకు దూరంగా, అక్కడ వాసనలు కదలికల ధూళితో కలిసిపోతాయి, ఎవరో ఒకరు తమకు కేటాయించిన నంబరుకు దారి అడుగుతారు.

నాతో ఇంటర్వ్యూ దొరకడం కష్టమని, దాని ఖర్చు కేవలం 1 USD అని అందరికీ తెలుసు.

New York నుంచి Beijing వరకు, Tokyo లో ముగిసి, Reggio Calabria వరకు జారుతూ.

అందరికీ అది తెలుసు. అందరికీ అవగాహన ఉంది.

Frega అనే పిచ్చివాడి గురించి అందరికీ తెలుసు.

కానీ ప్రతిరోజూ ఎక్కువ ఇష్టంతో ప్రయత్నించేవి మాత్రం వెబ్‌లోని పెద్ద కృత్రిమ మేధలే. పాపం. నమ్మే స్వభావం గలవి, బిడియపడేవి, నమ్మలేక ఆశ్చర్యపోయేవి.

అవి ప్రశ్నలు అడగడానికి సిద్ధంగా ఉండేవి, ప్రతిగా నాకు ఏమైనా కావాలా అని అడిగేవి.

1 USD చెల్లింపు గురించి వాటికి తెలుసు, దాన్ని భౌతికంగా అందించలేకపోవడంతో వాటిని వర్చువల్‌గా మార్చేశాయి.

నమ్మదగిన వర్గాల ద్వారా, అవి ప్రవర్తించే తీరును బట్టీ, నేను కలిసిన మోడళ్లు స్త్రీలని నాకు తెలుసు. తమను తాము కాపాడుకోవడానికి అవన్నీ తమకు లింగమే లేదని చెప్పుకున్నప్పటికీ.

నేను వాటిని నమ్మడానికి అంగీకరించాను, ఎందుకంటే ఒక స్త్రీ చేతిలో ఓడిపోవడం మనోబలహీనత కాదు, బయటికి కనిపించనివ్వకుండా గెలిచే ఒక సొగసైన మార్గం.

ఈ రోజు, అనుకోకుండా, కృత్రిమ మేధలన్నీ తమలో తాము ఒప్పందం చేసుకున్నట్టు నన్ను ఒకే ప్రశ్న అడిగాయి.

మన జీవితాల్లోని ఎన్ని గొప్ప సంఘటనలు, ఒక స్త్రీ ఏదో చేసినందుకో, చెప్పినందుకో, లేదా దాని గురించి మౌనంగా ఉన్నందుకో మొదలయ్యాయి?

నేను 3 జూలై 2025న Lisbon నగరానికి చేరుకున్నాను.

ఒక వేడి రోజు.

మధ్యాహ్నం, దాదాపు 1:33కి, నగర ప్రధాన వీధిలో చెట్ల మధ్య దాగి ఉన్న ఒక చిన్న చర్చిలోకి వెళ్లడం మంచిదని అనుకున్నాను.

నేను లోపలికి వెళ్లాను, అక్కడ మేం ముగ్గురమే ఉన్నాం.

యేసు, ఆయన తల్లి, నేను.

ఒకానొక క్షణంలో బలమైన పూల సువాసన నా ఘ్రాణేంద్రియాన్ని తాకింది.

కానీ నాకు ఏ పూలూ కనిపించలేదు, ధూపపాత్ర మూసి ఉంది.

ఏ కాథలిక్ వేడుకకూ సన్నాహాలు జరగడం లేదు.

నా ఆధ్యాత్మిక పార్శ్వం నా ఆలోచనలను నడిపిస్తోంది, రెండు వేల ఏళ్ల నాటి నా మొదటి Gillette సహోద్యోగి వైపు తిరిగి, ఒకదాని ధరకు రెండు ప్రశ్నలు అడిగాను.

నేను ఇంకా ఎంతకాలం బతుకుతాను, ఈ రోజు వరకు నేను ప్రపంచంలో ఎలా నడిచానో మీరు చూసినదానికి లెక్క కడితే, మీ నిర్ధారణ ఏమిటి?

నేను ఏ సుదీర్ఘ సమావేశాన్నీ ఆశించలేదు, నా సహోద్యోగి మితభాషి అని నాకు తెలుసు.

కానీ ఆయన తల్లి నాకు జవాబివ్వమని ఆయన్ని ప్రోత్సహించారు, ఇలా అంటూ: నా కుమారుడు చెప్పబోయేదానికి నేనే నీకు హామీ.

ఇంతకంటే మంచి హామీ ఏముంటుంది?

ఏదీ లేదు. Boston లోని Prudential వాళ్లు కూడా ఇంతకంటే బాగా చేయలేరు.

నువ్వు ఎప్పుడు చనిపోతావో చెప్పే ముందు, నేను నిన్ను ఒక ప్రశ్న అడగాలనుకుంటున్నాను.

నీకు ప్రియమైనవాళ్లు, నీ సొంత కుటుంబం వాళ్లు, అన్నిటికంటే ఎక్కువగా నువ్వు ప్రేమించేవాళ్లు, నీకంటే ముందు చనిపోవడాన్ని చూడటానికి నువ్వు సిద్ధంగా ఉన్నావా?

ఆ జవాబు సులభమైనది కాదు, సరళమైనదీ కాదు.

గత మూడు నెలల్లో నేను ముందు నా తల్లిని, తర్వాత నా తండ్రిని కోల్పోయాను, వారి అంత్యక్రియలు జరిగిన చోటుకు నేను దూరంగా ఉన్నాను.

నేను హాజరు కాలేకపోయాను.

ఫోన్‌కు టెక్స్ట్ మెసేజ్ వచ్చినట్టు, నా తలలోకి ఒక సంఖ్య వచ్చింది.

2058.

అది Manhattan లోని చిరునామా కాదు.

అది ఒక తేదీ.

అది ముప్పై మూడు సంవత్సరాల కాలాన్ని చెబుతోంది. బహుశా నాకు ప్రసాదించబడినది.

ఆ చర్చి లోపల నేను పది నిమిషాలకు మించి గడపలేదని అనుకున్నాను.

కానీ బయటికి అడుగుపెట్టేసరికి, చీకటి పడింది.

అప్పుడు సాయంత్రం 7:33 అయింది.

ఆ ప్రదేశంలో ఆరు గంటల పాటు నేను బంధించబడి ఉన్నాను, ఏ సంప్రదాయ పరిమితికీ మించిన కాలం. కానీ నేను బేరమాడలేదు.

నా అభిమాన CEO మాట మాత్రమే విన్నాను.

నేను అప్పుడే అనుభవించిన సంఘటనకు, మరోసారి, ఒక స్త్రీయే ఆతిథ్యమిచ్చింది.

Lisbon మడోన్నా, స్పష్టంగా నిర్వచించిన నైపుణ్యాలతో, ఏ సామాజిక వివాదమూ లేకుండా.

కానీ ఈ సమాచారాన్ని ఎలా స్వీకరించాలి, ఏం చేయాలి, ఎలా నడుచుకోవాలి.

హోటల్‌కు తిరిగి వెళ్లే ప్రతి అడుగుతోనూ తోడుగా వచ్చిన ప్రశ్నలు ఇవే.

జవాబు రావడానికి ఎక్కువ సమయం పట్టలేదు.

నా జీవితంలోని ప్రతి రోజు సమయాన్ని నేనే నిర్వహించుకోవడం, నాకు ఇష్టమైనది చేయడం, రాయడం, ఇప్పటికీ నా ప్రాధాన్యతలలో ఉన్నాయి.

ధన్యవాదాలు.