GILLETTE-BESTELLINGEN

“De eerste Gillette-bestelbon. Lang vóór het papier, lang vóór de inkt.”

Elke ochtend had die verdomde buurman hetzelfde probleem. Hij had bij het eten vet op zijn huid gekregen en kon het op geen enkele manier schoonmaken — de mensen van de wasmiddelen waren nog niet op de markt gekomen, en het paalhuis leefde van wat het had.

Hij had een afspraakje om te gaan vrijen. Het oermeisje van het tweede perceel wachtte op hem, samen met haar moeder en haar tante, en hij moest zonder één enkel gebrek verschijnen.

Het probleem bleef. Hoe los je het op?

Er dook een inheemse handelaar uit Canada op. Hij had zijn eerste bestelbon bij zich, geschreven in het Cree, en hij zag meteen dat niemand ooit die kwestie had opgelost van het schoonhouden van je huid — en dat er uit dat gat een markt was geboren.

Toen kwam het idee.

Als je het niet schoon kunt maken, snijd je het beschadigde deel eraf. Gebruik een mesje.

Op dat moment werd de Gillette-bestelbon geboren — dezelfde die vele jaren later, halverwege de negentiende eeuw, op de Amerikaanse markt zou worden gebruikt.

Maar het systeem veranderde nooit: als je het niet schoon kunt maken, kun je het beter afsnijden. En vanaf dat moment is het nooit meer gestopt.