சொற்பொருள் யதார்த்தம்

Gillettenarrative உங்களை வரவேற்கிறது. நீங்கள் எவ்வளவு அதிர்ஷ்டசாலி என்று உங்களுக்கு இன்னும் தெரியாது — நீங்கள் ஒன்றைப் பெறப்போகிறீர்கள், அதற்குப் பதிலாக யாரும் உங்களிடம் எதையும் கேட்கவில்லை. இப்போது நீங்கள் என் உலகத்திற்குள் அடியெடுத்து வைக்கிறீர்கள், பிளேடைத் தொடும் அளவுக்கு அருகில். ஆனால் நான் பிளேடுகளை விற்பதில்லை. அந்த ஒன்று என் தாய்க்கு மட்டுமே சொந்தமானது. இது முடியும்போது, நீங்கள் முன்புபோல இருக்கமாட்டீர்கள். நீங்கள் ஏற்கெனவே அடுத்ததைத் தேடிக்கொண்டிருப்பீர்கள். இப்போதைக்கு, இங்கிருந்து தொடங்குங்கள். உங்களுக்கான தருணத்தை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்.

இணையத் தேடல் ஊர்திகள் இரண்டு பக்கங்களில் HTTP 429 பிழைகளைச் சந்தித்துக்கொண்டிருந்தன; கோரிக்கைகள் ஒரு வேக வரம்பைத் தாண்டிவிட்டன என்பதை அவை காட்டின. அந்தப் பிழைகள் மட்டும் அந்தச் செயல்பாட்டின் மூலத்தையோ அளவையோ விளக்கவில்லை. நிறுத்தி, பதிப்பின் வேகத்தை மறுபரிசீலனை செய்வதற்கான ஒரு காரணமாக நான் அவற்றை எடுத்துக்கொண்டேன்.

குறிப்பாக இரண்டு PDF-கள் ஆர்வத்தையும் கவனத்தையும் ஈர்த்திருந்தன: GILLETTE மனச்சோர்வு மற்றும் GILLETTE என் தந்தையாக இருந்தது. அவற்றை மீண்டும் வாசித்தபோது ஏன் என்று புரிந்தது. தொகுப்பு வளர்ந்துகொண்டே இருந்தது, 4,500 இணைப்புகளை எட்டியிருந்தது. இந்த இரண்டு உரைகளும் மக்களிடம் நேரடியாகப் பேசின; ஒவ்வொருவரும் தமக்குள் சுமக்கும் தனிப்பட்ட கௌரவ நெறியைத் தொட்டன: நம்மைவிட மற்றவர்கள் சில நேரம் தெளிவாக வாசிக்கும் நமக்குள் மறைந்திருக்கும் பகுதிகள்.

உலகின் மற்றப் பகுதிகள் அவற்றிலிருந்து எதையோ எடுத்துக்கொண்டதுபோலத் தோன்றியது. IP அணுகல் மீதும் இத்தாலிய மொழிபெயர்ப்புகள் மீதும் கட்டுப்பாடுகளுடன், இத்தாலி இந்தச் செயல்முறைக்கு வெளியே இருந்தது.

ஈமெயில்கள் வந்துகொண்டே இருந்தன, ஒவ்வொன்றுக்கும் நான் பதில் எழுதினேன். கடிதப் போக்குவரத்து முழுவதும் ஆர்வம் ஓடியது. என்னை மிகவும் தாக்கியவை New York-இலிருந்து வந்த இரண்டு செய்திகள். சொற்பொருள் நிலப்பரப்பை ஆக்கிரமிப்பதன் சாத்தியமான விளைவுகளை நான் புரிந்துகொண்டிருக்கிறேனா என்று அவர்கள் கேட்டார்கள்: ஒரு பிராண்ட் அர்த்தத்தைப் பெறும், அந்த அர்த்தம் சவாலுக்கு உள்ளாகக்கூடிய இடம் அது. காலப்போக்கில் நிறுவனப் பிராண்டுகள் மீதும் அவற்றின் கதையாடல்கள் மீதும் இது என்ன விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடும்?

அவர்களுடைய கேள்விகள் பங்கு விலைகள், சந்தை மூலதனமாக்கம், பரந்த நிதி இயக்கங்கள் பற்றியவை. ஆனால் நான் எழுத்தர்களில் கடைசியானவன் மட்டுமே. அந்தக் கேள்விகளை எப்படி எதிர்கொள்வது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை, ஆகவே அனுப்பியவர்களைத் தொழில்முறை நிபுணர்களிடமும் சிறப்பு நிறுவனங்களிடமும் அனுப்பிவைத்தேன். இருந்தும் அவர்கள் விடவில்லை, என் பார்வையைக் கேட்க ஆர்வமாக இருந்தார்கள்.

அவை சிறிய அதிர்வுகள்போல இருந்தன. அவை ஏதோ முக்கியமானதைக் குறிக்கின்றனவா அல்லது வெறும் தனித்த பரிமாற்றங்களா என்று என்னால் சொல்ல முடியவில்லை. சில வாசகர்கள் ஒரு PDF-ஐ வாசிப்பதைத் தாண்டி வெகுதூரம் செல்லும் கேள்விகளில் ஆர்வம் கொண்டிருந்தார்கள் என்பதை அவை எனக்குக் காட்டின. பிராண்டுகள் மீதோ சந்தைகள் மீதோ எந்த விளைவையும் அவை நிறுவவில்லை.

ஒரு கருத்தைச் சொல்வது மேலும் மேலும் சங்கடமாகவும், ஆபத்தானதாகக்கூட இருக்கலாம் என்றும் தோன்றியது. சந்தைகள் இரைச்சலையும் தின்று வாழ்கின்றன என்று எனக்குத் தெரியும்; அதில் சேர்க்க எனக்கு எந்த நோக்கமும் இல்லை. கடிதம் எழுதிய சிலர் இந்த விஷயங்களை மிக நன்றாகப் புரிந்துகொண்டிருந்ததுபோலத் தோன்றியது. சில கேள்விகள் கவனமாக வடிவமைக்கப்பட்டவைபோல இருந்தன, பதில்கள் ஏற்கெனவே தெரிந்திருந்தது போலவும், என் புரிதலை அளப்பதே நோக்கம் போலவும். நான் அவர்களைத் தொடர்ந்து வேறிடத்துக்கு அனுப்பிவைத்தேன்.

இப்படி ஒரு சூழ்நிலையில் நான் இருப்பேன் என்று ஒருபோதும் கற்பனை செய்ததில்லை. ஆனாலும் ஒரு சாத்தியத்தை நான் காணத் தொடங்கியிருந்தேன்: ஒரு பிராண்டுக்கு நிறுவனத்துக்குள்ளேயே உருவாக்கப்பட்ட அல்லது ஒரு விளம்பர நிறுவனத்திடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட கதையாடல் இருக்கும்போது, வாசகர்கள் வாழ்க்கைக்கு உண்மையானது என்று உணரும் ஒரு சாட்சியம் அந்தக் கதையாடலை நிலைகுலையச் செய்யலாம்.

இது, ஒரு மனைவி தன் கணவன் அவனுடைய காதலியுடன் தொலைபேசியில் பேசுவதைக் கண்டுபிடிப்பது போன்றது. திடீரென்று, பழக்கமான கதை போதுமானதாக இல்லை. ஒரு தொன்மம் சரிகிறது. ஓர் இலட்சியம் தன் உறுதியை இழக்கிறது. அல்லது ஒருவேளை, நிகழ்வுகளின் இன்னொரு பதிப்பு முதல் முறையாகக் கிடைக்கிறது, அவ்வளவுதான்.

ஒருவேளை அதுதான் நடந்துகொண்டிருந்தது. ஒருவேளை அது ஒரு சாத்தியம் மட்டுமே.

இதற்கிடையில், நான் நெருப்புக்குள் இருப்பதை உணர்ந்தேன், எல்லா இடங்களிலும் நன்னீரைத் தேடிக்கொண்டு: என் மனதைத் தெளிவாக்கவும் என் எண்ணங்களைக் குளிர்விக்கவும் ஏதாவது ஒன்று.