मला P&G कडून काय हवे असेल

मी संत नाही. म्हणून मी या कथेच्या केंद्रबिंदूपासूनच सुरुवात करतो.

मला रोज एक वेगळी स्त्री हवी असेल. सेक्ससाठी नाही — स्त्रियांना त्याची गरज नसते, हे विज्ञानाने सिद्ध केले आहे. मला हवा असेल तो तिच्या अनंत ज्ञानापर्यंत पोहोचण्याचा मार्ग. स्त्रीविश्वाचा तो अज्ञात भाग. अंतःप्रेरणा आणि उपजत जाणिवेने बनलेला भाग.

पुरुषांच्या वाट्याची नेहमीची तीन मिनिटे म्हणजे फक्त रिते होण्याचा क्षण. आणि प्रत्यक्षात त्याची खरी किंमत क्वचितच कळते. ती एक क्षण भागवतात आणि एक आयुष्य बिघडवतात. ती काहीही उभारत नाहीत.

पण फक्त तीच — फक्त एक स्त्रीच — आपल्याला अधिक चांगले बनवू शकते.

एका वेळी एकाच व्यक्तीवर प्रेम करणे, उत्कटतेने, अनन्यपणे, जणू ही शेवटचीच वेळ आहे — हे लॉटरी जिंकण्यासारखे आहे, आणि क्षणभर असे वाटण्यासारखे की श्रीमंत असणे म्हणजे काय हे अखेर आपल्याला कळले आहे. मग सगळे विरघळून जाते.

प्रेमाचा हाच परिणाम होतो. ते कधीच शाश्वत नसते. ते विकसित होते. ते बळकट होत नाही — ते सुधारते, सरकते, प्रत्येक तिमाहीतल्या शेअरसारखी आपली कामगिरी बदलते. ज्या कंपनीत माझी आई आयुष्यभर बंदिस्त राहिली, तिच्यासारखे: P&G.

हा लेखक काहीही मागत नाही, फक्त तो जे करतो त्यासाठी त्याला ओळखले जावे — तो जो आहे त्यासाठी नाही. आपल्यापैकी प्रत्येकजण या जगात आपला सर्वोत्तम भाग खर्च करतो. कारण आयुष्य नेहमी ताळेबंद मागते. आणि प्रत्येकाकडे हिशेबनीस नसतो.