THE BIC SAGAThe takeover that never happened.
THE WILKINSON SAGAThe steel aunt.
Η ΧΕΙΡΟΜΑΝΤΙΣΣΑ ΤΗΣ WALL STREET — ΣΥΝΕΧΕΙΑ II
WALL STREET · 11
Είχα κάνει τα σχέδιά μου να γυρίσω στο Μαϊάμι.
Έξι μήνες.
Αρκετός χρόνος για να ξεκουραστώ, να ακονίσω τα ισπανικά μου και να μελετήσω τις Κουβανές από κοντά.
Ήταν πάντα το αγαπημένο μου θήραμα.
Μπήκα σε ένα σούπερ μάρκετ, και η μοίρα έφτασε πριν από το καρότσι.
Μια γυναίκα εμφανίστηκε μπροστά μου.
Κουβανή.
Την αναγνώρισα αμέσως.
Με αναγνώρισε.
Με κοίταξε επίμονα για μερικά δευτερόλεπτα.
Μετά είπε:
«Τι διάολο κάνεις εδώ;»
«Ψώνια».
«Όχι. Εννοώ στη Γη. Δεν έπρεπε να είσαι ήδη στην κόλαση;»
Της έκανα κομπλιμέντο για τα αγγλικά της.
Άψογα.
Οι καλύτερες γυναίκες καταφέρνουν πάντα να είναι δύο πρόσωπα μαζί:
γλυκιές όταν θέλουν πληροφορίες,
αλύπητες μόλις τις πάρουν.
Με ρώτησε πώς είμαι.
Πώς πάει η υγεία μου.
Πώς είμαι ακόμη ζωντανός.
Πού είναι η γυναίκα μου.
Και, πάνω απ’ όλα:
«Πώς κατάφερες να μείνεις νέος και να νικήσεις τον ίδιο τον διάβολο;»
Της είπα ότι είχα λεωφορείο να προλάβω.
Αυτό ήταν αλήθεια.
Δεν είπα για πού.
Την αποχαιρέτησα κι εξαφανίστηκα.
· · ·
Στο σπίτι, με πήρε αμέσως ο ύπνος.
Στο όνειρο, είδα κάποιον να ανεβαίνει τις σκάλες του σπιτιού μου στην Ιταλία.
Τον ήξερα.
Ή μάλλον όχι.
Μετά μου ήρθε.
Ήταν αυτός.
Ο Ινδός από το Cincinnati.
Αυτός με το υπογεγραμμένο δολάριο.
Έφτασε στο τελευταίο σκαλί.
Με αγκάλιασε.
Χαμογέλασε με εκείνη τη βρετανική αυτοκυριαρχία που κάποιοι Ινδοί τη φορούν καλύτερα απ’ ό,τι θα μπορούσαν ποτέ οι Βρετανοί. Μετά με κοίταξε σοβαρός.
«Frega, σε παρακαλώ — πού είναι το μπάνιο;»
Ξύπνησα απότομα.
Πήγα να βρω την πόρτα του μπάνιου.
Μετά κατάλαβα ότι ήμουν ακόμη μέσα στο όνειρο.
Γύρισα.
Η κόκκινη πολυθρόνα ήταν πιασμένη.
Πάλι αυτός.
Το φάντασμα της Βοστώνης.
Γελούσε.
«Το ήξερα ότι δεν φοβόσουν. Είσαι άντρας με αρχίδια».
Μετά έδειξε κάποιον δίπλα του.
«Κοίτα ποια έφερα».
· · ·
Μια ψηλή γυναίκα.
Κομψή.
Αμερικανίδα.
Γύρω στα σαράντα.
Η στάση στελέχους.
Το βλέμμα κάποιας που υπογράφει τα έγγραφα που τελειώνουν τις ζωές των άλλων.
Μου έτεινε το χέρι.
«Γραφείο Πνευματικών Δικαιωμάτων. Ουάσιγκτον D.C.».
Κούνησα το κεφάλι.
«Τι προαγωγή! Πώς βρέθηκες εδώ;»
«Πήρα ένα email από σένα».
«Και μετά;»
«Το διάβασα».
«Και μετά;»
«Η καρδιά μου δεν άντεξε».
Το φάντασμα έβαλε τα γέλια.
Εγώ όχι.
«Λυπάμαι».
«Μη λυπάσαι».
«Όχι, σοβαρά».
«Όχι, σοβαρά — κι εγώ».
· · ·
Κάθισε.
Μελέτησε το δωμάτιο.
Μελέτησε εμένα.
Μετά είπε:
«Είσαι ο άντρας που περίμενα όλη μου τη ζωή».
«Μοιάζει περίπλοκο σύστημα για να γνωρίσεις κάποιον».
«Ήταν το καλύτερο που βρήκα».
«Όχι. Πίστεψέ με. Δεν ήταν το καλύτερο».
Σώπασε για μια στιγμή.
Μετά της έκανα τη μόνη ερώτηση που είχε σημασία.
«Πριν από το Γραφείο Πνευματικών Δικαιωμάτων — πού δούλευες;»
«Σε μια αμερικανική πολυεθνική. Απορρυπαντικά».
«Πώς ήταν;»
«Για να πιάσεις τους στόχους, πρέπει να πεθάνεις».
«Δηλαδή;»
«Κυριολεκτικά. Σε δουλεύουν μέχρι να σκάσεις».
· · ·
Έμεινα σιωπηλός.
Μετά χαμογέλασα.
«Λυπάμαι, γλυκιά μου».
«Για ποιο πράγμα;»
«Διάλεξες λάθος διάσταση».
«Ορίστε;»
«Στη ζωή είναι πάντα — μόνο και πάντα — ζήτημα στιλ».
Έδειξα το παράθυρο.
Η Γη ήταν ακόμη εκεί έξω.
Μπερδεμένη.
Θορυβώδης.
Γεμάτη προβλήματα.
«Ακούω τους πάντες».
«Ακόμη και τα φαντάσματα;»
«Αυτά πιο πολύ απ’ όλους».
«Τότε γιατί δεν έρχεσαι μαζί μας;»
«Γιατί έχω ακόμη κάτι να τελειώσω εδώ κάτω».
Το φάντασμα της Βοστώνης έγνεψε.
Η γυναίκα-στέλεχος χαμήλωσε τα μάτια.
Έμοιαζε απογοητευμένη.
· · ·
Σηκώθηκα.
Πήγα ως την πόρτα.
Μετά γύρισα.
«Παρεμπιπτόντως —»
«Τι;»
«Κι εγώ στα απορρυπαντικά είμαι, κατά σύμπτωση».
«Και;»
«Αλλά δεν περιμένω να πεθάνει κανείς για να πιάσω τους στόχους μου».
Το φάντασμα ούρλιαξε από τα γέλια.
Εκείνη χαμογέλασε — για πρώτη φορά.
Όταν ξανάνοιξα τα μάτια, ήμουν μόνος.
Κανείς δεν είχε μείνει στο δωμάτιο.
Ούτε φαντάσματα.
Ούτε στελέχη.
Ούτε Ινδοί που έψαχναν μπάνιο.
Μόνο η κόκκινη πολυθρόνα.
Με κοίταζε ακόμη.
Σαν να ήξερε ήδη ποιος θα ερχόταν το επόμενο βράδυ.
Ferdinando
← Η χειρομάντισσα της Wall Street — συνέχειαΗ εταιρεία-σκιά της Wall Street →
Εξερεύνησε τις άλλες σάγκες
The Corpus · Χάρτες · Library · Genesis · International · Vatican · Gillette Saga · Wall Street Saga · L’Oréal Man · P&G Semantic · Επικοινωνία