ระเบียบการแต่งกายของ WALL STREET

มหากาพย์ Wall Street

Wall Street เชื่อว่าทุกห้องมีระเบียบการแต่งกาย

ชุดสูท เนกไท รองเท้าขัดเงา

ภาษาที่ได้รับอนุมัติ ความทะเยอทะยานที่ได้รับอนุมัติ ความฝันที่ได้รับอนุมัติ

สิ่งที่ไม่มีใครอธิบายคือ ระเบียบการแต่งกายไม่เคยถูกสร้างขึ้นมาเพื่อบ่งบอกอำนาจ

มันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อบ่งบอกความเป็นพวกเดียวกัน

ผู้ชายในชุดสูทบอกทั้งห้องว่า: “ผมรู้กฎ”

ผู้ชายที่เดินเข้ามาโดยไม่ใส่สูทถามคำถามที่อันตรายกว่า: “ใครเป็นคนเขียนกฎ?”

อาชีพการงานส่วนใหญ่สร้างขึ้นจากการปรับตัว

เรียนรู้ภาษา เรียนรู้พิธีกรรม เรียนรู้ลำดับชั้น

เรียนรู้ว่าเมื่อไรควรพูด เรียนรู้ว่าเมื่อไรควรเงียบ

แล้วใช้เวลาสามสิบปีเรียกสิ่งนั้นว่าอิสรภาพ

แต่ทุกตลาดในที่สุดก็จะพบกับสายพันธุ์ที่แตกต่างออกไป

ใครสักคนที่มีบางสิ่งซึ่งตลาดไม่อาจออกให้ได้อยู่แล้ว

ตัวตน

คนแบบนั้นกลายเป็นคนที่จัดการยาก จัดประเภทยาก ซื้อยาก

เพราะสถาบันต่าง ๆ ต่อรองกับผลประโยชน์

แต่พวกเขาลำบากกับความเชื่อมั่น

สิ่งที่น่าประหลาดใจไม่ใช่การที่ Wall Street ให้รางวัลแก่การทำตามกัน

สิ่งที่น่าประหลาดใจคือการทำตามกันมักเข้าใจผิดคิดว่าตัวเองคือความแข็งแกร่งบ่อยแค่ไหน

อำนาจที่แท้จริงปรากฏขึ้นเมื่อคนคนหนึ่งไม่ต้องการเครื่องแต่งกายนั้นอีกต่อไป

ในขณะนั้น ห้องก็เปลี่ยนไป

ไม่ใช่เพราะกฎหายไป

แต่เพราะในที่สุดก็มีใครสักคนเดินเข้ามาโดยไม่ขออนุญาต