GILLETTE PATER MEUS ERAT

Pater meus intra vulnus natus est.

Decem annos natus erat cum mater eius duo vestimenta sanguine maculata accepit. Fratris eius erant — praefecti militum exercitus Italici, qui in expeditione Russica desideratus est. Nulla certitudo. Nullum sepulcrum. Nulla subscriptio. Tantum debitum belli quod frusta et silentium reddebat.

Illo die, dum mater eius flebat, pater meus primam regulam didicit:
Vita nihil remittit.

Alteri duo eius avunculi Carabinariis nomen dederunt et optiones superioris ordinis facti sunt. Disciplina non erat virtus familiae. Erat aer quem spirabant.

Scholam Salesianam in oppido LAGONEGRO absolvit et viam tironis praefecti subsidiarii elegit. Mater eius, timens ne alterum filium militiae amitteret, post duos annos eum dimitti curavit. Duos et viginti annos natus erat. Iam centurio.

Iam intra cursum honorum qui multa promittebat.

Sed ipse suo modo id describebat:
«Successus taciti. Nihil opus est praeconio.»

In oppidum LUNGRO rediit.

Praefectus balnei maritimi in COPANELLO factus est. Deinde Neapoli inspector societatis assecurationum laboravit. Statim intellexit hunc non esse mundum suum: nimium verborum, parum honestatis.

Post sex menses munus deposuit et in oppidum Castrovillari rediit, ubi apud sororem mansit.

Quodam die, in thermopolio, schedulam unctam sustulit. In ea erat praeconium ex Corriere della Sera. Venditores quaerebantur. Nomen societatis non dicebatur.

Petivit.

120 candidati erant pro uno loco.

Tertius evasit.

Duo priores candidati maius stipendium pacisci conati sunt. Exclusi sunt.

Pater meus 80.000 lirarum in mensem accepit.

Erat mensis Ianuarius anni 1962. Tabellarius publicus circiter 15.000 lirarum merebat.

Duobus mensibus post, Gillette stipendium eius ad 120.000 lirarum auxit. Mense sequenti, ad 150.000.

Non erat beneficium.

Erat agnitio.

Gillette intellexit se non venditorem conduxisse.

In virum pecuniam collocaverat.

Cursus Fregae

Mediolani statuerunt ut quisque novus conductus unam hebdomadam in regione patris mei ageret.

Plerique non superfuerunt.

Conciderunt. Rogabant ut ad aëroportum ducerentur, ut munus deponerent. Soli qui primos tres dies pertulerant — sine mentis caligine, sine animi defectione, sine nervis amissis — dicere poterant:
«Vivus ex cursu Fregae exii.»

Inter eos fuit Piero Chiummo.

Venit ut praefectus praeconii et promotionis. Deinde unda ictus est methodi Fregae.

Acris obiurgatio. Regula clara:
«Si huc ludendi causa venisti, Mediolanum redi. Emptores ante omnia veniunt. Ipsi sunt qui stipendia nostra solvunt.»

CHIUMMO postea per viginti quinque annos moderator generalis Gillette Italia fuit.

Non erat homo facilis.

Sed coram patre meo grammaticam artis didicit.

Calabria Erat Probatio

Numeri patris mei per sedem principalem resonabant: distributio, praesentia mercium, pars mercatus Nielsen — 99,5 pro centum per totam eius regionem.

Ritus societatis simplex erat:
«Si Frega id in Calabria potest, in regione vastata, tum vos id ubique potestis.»

Itinera eius quattuor hebdomadibus ante disponebantur.

Deversoria. Cauponae. Thermopolia. Tabernae tabacariae. Omnis statio descripta. Omne constitutum rationi redditum. Nihil ex tempore. Nihil quod animum averteret.

Primum difficultates in ipso loco solvebantur.

Deinde Mediolanum certius fiebat.

Geometria perfecta.

Gillette iam erat societas universalis, cuius vestigia per orbem crescebant, et primi anni sexagesimi tempus erant magnae contentionis mercatoriae et novitatis in mercatu novacularum. Sed in Calabria vera societatis in certamine praestantia nomen habebat: Frega.

«Day Outstanding»

Deinde venerunt homines Gillette qui creditis moderandis praeerant, armati locutione Anglica quae gravis, paene minax sonabat:
«Day Outstanding.»

Anglice illic vulgo non loquebantur. Quibusdam sola locutio satis erat ad anxietatem movendam.

Significabat numerum medium dierum quibus emptores syngraphas suas solvebant.

Turma creditis moderandis praeposita rationes trimestres singulis venditoribus assignatas sumebat et una examinabat. Id Mediolani facere potuissent. Sed Calabriam suis oculis videre volebant. Curiosi erant. Quaestiones habebant.

Quomodo fieri poterat?

Quomodo Calabria, regio quae semper pauper habita erat, paucis officinis, exigua industria, inferiore aestimatione oeconomica — fidem in solvendo Mediolano parem habere poterat?

Pater meus venditionum directorem, doctorem Di Tullio, aspexit.

Di Tullio occasionem arripuit.

«Nescitisne? Frega armatus circumit. Primus emptor qui non solvit glandem accipit.»

Tres viri expalluerunt.

Relationes, numeros, documenta sua collegerunt — et abierunt.

Fabula venditoris Gillette cum sclopeto inter emptores percrebruit.

Postea nemo umquam quaesivit quid sub tunica teneret.

Sed nullum telum gerebat.

Solum cor suum gerebat — pro societate et pro familia.

Et ei eadem res erant.

Probatio Noctis Veneris

Gillette International dubitare coepit num fabula vera esset.

Quodam mane, nullo nuntio praemisso, DOMINUS DE WAKEFIELD, moderator summus Gillette Europe, Mediolanum advenit. DOCTOREM DI TULLIO iussit statim in Calabriam proficisci.

Virum cognoscere volebat qui numeros insanire faciebat.

Sponsio simplex erat.

Die Veneris vesperi, hora 20.00, fieri non posse ut Frega centum chiliometra a domo laboraret.

Di Tullio spopondit eum laboraturum esse.

Eum invenerunt exeuntem ex ultima taberna tabacaria itineris sui.

Non visus est miratus.

Eos salutavit et rogavit num opus quod fecisset inspicere vellent.

Non ausi sunt.

Anglus rogavit num haec condicio extraordinaria esset.

Pater meus ut lamina respondit:
«Hic est solitus meus laborandi modus. Si vobis non placet, statim munus deponam.»

Cafaeum sumpserunt.

Iam abituri erant.

Tum pater meus eos retinuit.

«Cafaeum vestrum solvere debetis. Hospites mei non estis. In itinere subscripto non continetur.»

Putaverunt eum iocari.

Solverunt.

Tum intellexerunt.

Omnia ibi erant:
Codex honoris.

Codex morum.

Codex legum.

Unum solum theorema.

Hi erant viri qui Gillette aedificaverunt.

Hoc erat systema.

Hic erat pater meus.

GILLETTE PATER MEUS ERAT.