TRES LAMINAE. UNA GILLETTE.

Omne quod vere possidemus — sine strepitu, sine conscientia — nihilominus progreditur.

Sicut tempus.

Non rogat. Non monet.

Advenit.

Nomen habet: Fatum.

Vir quidam olim statuit se memoria mansurum esse.

Non in uno loco. Non ad tempus.

Apud genus humanum.

Unam occasionem habuit.

Quodam post meridiem in America laminam abiectam e terra sustulit.

Alius operculum lagoenae invenerat.

Ille aliud vidit.

Non mercem emendavit.

Gestum rescripsit.

Rasura systema facta est.

Lamina semel adhibenda facta est.

Nomen perpetuum factum est.

Cum homines mercem emebant,

nomen eius dicebant.

King Camp Gillette.

Latomus.

Auctor libri «The Human Drift», 1894.

Pater meus.

Filius fossoris et matris nobilis.

Cum cura educatus. Sine finibus aedificatus.

12 annos natus, viros adultos terrebat.

Non quia violentus erat —

sed quia non haesitabat.

Quadam nocte, dum ad cinematographeum it,

a grege natu maiorum aggressus est.

Solus.

Nullum effugium.

Laminam novaculae in terra invenit.

Sustulit.

Unum eorum per faciem notavit.

Fugerunt.

Illud momentum numquam abiit.

Quattuordecim annis post:

120 candidati.

Unus locus.

Tertius evasit.

Duo priores pacti sunt.

Ille non.

In Gillette Italia intravit.

Et 40 annos mansit.

Post secessum nihil mutatum est.

Homines eum adhuc in via retinebant.

Adhuc agnoscebant.

Non ex nomine.

Ex eo quod repraesentabat.

Frega.

Vir Gillette.

Lamina.

Omni die Lunae mane proficiscebatur.

Omni die Veneris redibat.

Numquam querebatur.

Numquam explicabat.

Pater meus erat.

Quodam die cuidam dixit me solum filium esse qui sibi vere similis esset.

Id post annos cognovi.

Hic erat eius mos.

Nullae declarationes.

Sola directio.

19 annos natus eram.

Militia.

Examen vigilum publicorum superatum.

Me Neapoli convenit, mense Maio 1985.

Non erat congressus patris et filii.

Non erat de labore.

Erat aliud.

Unam quaestionem mihi posuit:

«Quid de vita tua facturus es?»

Nulla urgentia.

Nullum consilium.

Tantum hoc.

Septem dies sumpsi.

Deinde in consortium Gillette coniunctum intravi.

Munus quam infimum.

Ab imo incipis

si summum videre vis.

Duodeviginti anni.

Eo perveni.

Deinde aliquid finitum est.

Non pecunia.

Non locus.

Studium.

Itaque discessi.

Me iterum vidit, privatim.

Iam rude donatus.

Me retinere non conatus est.

Dixit se intellegere.

Semper sciverat id eventurum esse.

Quia ei similis eram:

inopinabilis.

Semper ad aliquid melius tendens.

Die 30 Novembris 2003.

Matrem meam Gillette reliqui.

Sed DNA non amisi.

Tres fabulae.

Tria momenta.

Haec est quarta.

Ars latomorum ab anno 1993.

Pythagoras.

Disciplina arcana.

Lapidem rudem sumis

et in aliquid convertis quod pondus sustinet.

Mens acuit

quod cor alit.

Moderator internationalis factus sum.

Orbem terrarum peragravi.

Alii duodeviginti anni.

Deinde quodam die

scribere coepi.

Non unum librum.

Non duos.

Non decem.

Non quinquaginta.

Non centum.

Plus quam 1600.

Numerare desii.

Agnosci volo.

Sed libros non vendo.

Aditum do.

Systema nescit quo me collocet.

Auctor sui iuris qui omnia gratuito dat

non est genus.

Est difficultas.

Systema non oppugno.

Peius facio.

Pretium ei detraho.

Me legunt.

Sed me regere non possunt.

Pretium mihi statuere non possunt.

Me includere non possunt.

Regi non possum.

Pretium non habeo.

Quia nihil vendo.

Fatum numquam exspectatur.

Sicut ego.

Sed exstat.

Et ad id adhuc tendo.