คนของ GILLETTE

สิบห้องแห่งจิตใจ

มีบ้านหลังหนึ่งที่เราทุกคนอาศัยอยู่โดยไม่เคยได้เลือกมันเลย

มันไม่มีที่อยู่ ไม่ปรากฏบนแผนที่ใด ๆ แต่เรากลับรู้จักมันดีกว่าสถานที่ใดที่เราเคยอาศัยอยู่จริง ข้างในมีประตูสิบบาน

บางบานเราเปิดทุกวันโดยไม่รู้ตัว

บางบานเราล็อกไว้ แสร้งทำเป็นว่ามันไม่เกี่ยวอะไรกับเรา

แล้วยังมีห้องที่เราไม่ได้สร้างขึ้นเอง แต่ก็ยังพกพามันไว้ในตัวอยู่ดี นี่ไม่ใช่ทฤษฎี

มันไม่ใช่คู่มือจิตวิทยาที่ฝุ่นจับอยู่บนชั้นหนังสือ

มันคือคำบอกเล่าของผู้ชายคนหนึ่งที่เดินผ่านสิบห้องนี้ทีละห้อง หลายครั้งโดยไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน และตอนนี้ เมื่อมีอายุบนบ่าเพิ่มขึ้นอีกไม่กี่ปี เขากำลังพยายามบรรยายมันออกมาตรงตามที่ได้ประสบมา

ประตูสิบบาน

ผมเปิดมันทั้งหมด

บางบานด้วยความอยากรู้

บางบานอย่างไม่เต็มใจ

บางบานก็ต่อเมื่อสายเกินกว่าจะหันหลังกลับแล้ว

ถ้าห้องเหล่านี้ดูคุ้นเคย นั่นไม่ใช่เพราะมันเล่าเรื่องของผม

แต่เป็นเพราะที่ใดสักแห่งลึก ๆ ข้างใน มันก็เล่าเรื่องของคุณด้วย

Ferdinando

ผู้คน — การเปลี่ยนแปลง

ชีวิตของผมประกอบขึ้นจากผู้คนที่ไม่รู้ตัวว่าพวกเขายังคงอาศัยอยู่ในนั้น

บางคนอยู่ต่อ

หลายคนหายไป

ทุกคนทิ้งบางอย่างไว้

ประโยคหนึ่ง

สายตาครั้งหนึ่ง

บาดแผลหนึ่ง

การเยียวยาหนึ่ง

การพบกันบางครั้งยาวนานหลายสิบปีแต่ไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลย

บางครั้งกินเวลาเพียงไม่กี่นาทีแต่เปลี่ยนแกนของชีวิตทั้งชีวิต

นั่นคือเหตุผลที่ผมไม่เคยประเมินใครต่ำเกินไป

ไม่ว่าคนแปลกหน้าที่นั่งอยู่ข้างผม

ไม่ว่าเพื่อนร่วมงาน

ไม่ว่าคนที่เดินผ่าน

ไม่ว่าชายชราที่พบโดยบังเอิญ

ทุกคนพกพาความจริงบางอย่าง

บางครั้งพวกเขามาเพื่อสอนอะไรบางอย่างแก่เรา

บางครั้งพวกเขามาเพื่อสอนเราว่าเราเป็นใคร

และเกือบทุกครั้ง เราเข้าใจมันหลังจากพวกเขาจากไปนานแล้ว

เมื่อมองย้อนกลับไป ผมตระหนักว่าผมไม่ได้สร้างตัวเองขึ้นมาคนเดียว

ไม่มีใครทำได้

มีมือที่มองไม่เห็นอยู่ในสิ่งที่เรากลายเป็นเสมอ

คำแนะนำหนึ่ง

การปฏิเสธหนึ่ง

การทรยศหนึ่ง

กำลังใจหนึ่ง

เราเป็นอย่างที่เราเป็นเพราะทุกคนที่เราพบ

แม้แต่คนที่เราลืมไปแล้ว

แม้แต่คนที่เราอยากให้ไม่เคยได้พบ

เราเป็น

และใครก็ตามที่พูดเป็นอย่างอื่น ก็คงไม่ได้เป็น