WAT EK VAN P&G SOU WIL HÊ

Ek is nie ’n heilige nie. Daarom begin ek by die brandpunt van hierdie storie.

Ek sou elke dag ’n ander vrou wou hê. Nie vir seks nie – vroue, het die wetenskap bevestig, het dit nie nodig nie. Wat ek sou wou hê, is toegang tot haar oneindige kennis. Die onbekende deel van die vroulike wêreld. Dié wat uit intuïsie en instink bestaan.

Die gewone drie minute wat aan mans behoort, bly die oomblik van leegmaak. En in die praktyk ken jy selde die ware koste. Hulle bevredig ’n oomblik en beskadig ’n lewe. Hulle bou niks nie.

Maar net sy – net ’n vrou – kan ons beter maak.

Om een mens op ’n slag lief te hê, intens, uniek, asof dit die laaste keer is – dit is soos om die lotto te wen en vir ’n oomblik te glo dat jy uiteindelik verstaan wat dit beteken om ryk te wees. Dan los alles op.

Liefde het hierdie uitwerking. Dit is nooit ewig nie. Dit ontwikkel. Dit word nie sterker nie – dit verbeter, skuif, verander sy prestasie soos ’n aandeel binne elke kwartaal. Soos die maatskappy waarin my moeder ’n leeftyd lank opgesluit was: P&G.

Hierdie skrywer vra niks nie, behalwe om erken te word vir wat hy doen – nie vir wat hy is nie. Die beste deel wat elkeen van ons in hierdie wêreld spandeer. Want die lewe eis altyd ’n balansstaat. En nie almal het ’n rekenmeester nie.