REWANŻ P&G

Nie byłem przyzwyczajony do przegrywania i nawet porażkę kolegi odczuwałem jak własną. Tamtej nocy nie mogłem spać – musiałem coś zrobić. Niczego nie planując, po prostu poszedłem i zadziałałem.

Wróciłem do klasztoru, w którym jako chłopiec przez osiem lat mieszkałem w internacie. Kilka zakonnic wciąż mnie pamiętało. Wszystkie pamiętały moje nazwisko, Frega, i to samo stare powiedzonko: „Sprawdźcie pod łóżkiem – może się tam schował”. Byłem diabłem w łonie świętej Matki Kościoła.

Co więc zrobiłem? Zdobyłem zamówienie na damskie maszynki do depilacji – ale tym razem wymyśliłem 5% rabatu za gotówkę i wyszedłem z czekiem w ręku.

Wysłałem zamówienie do Mediolanu z instrukcją: zastosować standardowe 2% za płatność, a pozostałe 3% potrącić z moich prowizji. I dokładnie tak się stało.

Wszyscy się dowiedzieli. Nikt nie powiedział ani słowa. Ale jeśli coś dało mi prawdziwą satysfakcję, to to, że pomściłem mojego szefa – człowieka P&G, którego warto było bronić.