ลูกชาย

Gillettenarrative ยินดีต้อนรับคุณ คุณยังไม่รู้ว่าตัวเองโชคดีแค่ไหน — คุณกำลังจะได้รับบางสิ่ง และไม่มีใครขออะไรจากคุณเป็นการตอบแทน ตอนนี้คุณกำลังก้าวเข้ามาในโลกของผม ใกล้พอที่จะสัมผัสใบมีดได้ แต่ผมไม่ได้ขายใบมีด ใบนั้นเป็นของแม่ผมเพียงผู้เดียว เมื่อเรื่องนี้จบลง คุณจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป คุณจะเริ่มมองหาเรื่องถัดไปแล้ว สำหรับตอนนี้ เริ่มต้นที่นี่ ค่อย ๆ ใช้เวลาของคุณ

ผมเกิดจากแม่ของผม และในฐานะลูกชาย ผมก็มีโอกาสมากมายที่จะคล้ายเธอ อย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่ตำราการแพทย์บอก และครั้งนี้ผมก็ไม่เห็นเหตุผลที่จะเถียง

ทว่านอกเหนือจากรูปลักษณ์ภายนอก ยังมีอย่างอื่นอีก บางสิ่งที่มาถึงทีหลัง มันเผยตัวออกมาผ่านกาลเวลา ในร่องรอยที่หลงเหลืออยู่ ในสิ่งที่เราเป็นจริง ๆ ไม่ใช่ในสิ่งที่คนอื่นอ้างว่าเป็น

ตัวตนอาจเริ่มต้นด้วยปัจจัย X แต่ไม่มีใครรู้จริง ๆ ว่าพันธุกรรมสิ้นสุดที่ใดและความเป็นมนุษย์เริ่มต้นที่ใด DNA อธิบายร่างกาย ชีวิตอธิบายส่วนที่เหลือ

ผู้คนว่ากันว่าความฉลาดมาจากแม่ มันก็จริง แต่บุคลิกไม่ได้สืบทอดผ่านสูตร มันปรากฏขึ้นผ่านท่าทาง นิสัย การเลือก และความเงียบ จริยธรรม อารมณ์ สไตล์ การมีตัวตน สถาปัตยกรรมที่มองไม่เห็นของมนุษย์คนหนึ่ง

และไม่ช้าก็เร็วก็จะมีใครสักคนพูดว่า: “เขาเหมือนพ่อของเขาไม่มีผิด” ใคร ๆ ก็มองเห็น แต่น้อยคนนักที่เข้าใจ

ไม่มีลูกชายคนไหนเป็นพ่อของตัวเองได้ทั้งหมด ไม่มีลูกสาวคนไหนเป็นแม่ของตัวเองได้ทั้งหมด เราทุกคนอยู่ในเกมที่ใหญ่กว่า ที่ความประหลาดใจไม่เคยหยุดปรากฏ ถึงกระนั้น ในกรณีของผม คำตอบสุดท้ายดูเรียบง่าย ทุกอย่างมาจากพ่อ

ชายผู้สง่างามคนนั้นไม่เคยขึ้นเสียง เวลาเขาพูด มันแทบจะฟังเหมือนเพลง เป็นส่วนผสมแปลก ๆ ของภาษาอิตาลี ฝรั่งเศส และสเปน ที่มีคำอยู่เพียงหยิบมือ บ่อยครั้งสามคำก็เพียงพอ “พ่ออยู่ตรงนี้”

หลายปีที่เราถือว่ามันเป็นเรื่องธรรมดา แล้ววันหนึ่งสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ก็มาถึง และเมื่อยืนอยู่ต่อหน้าสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ เขายิ้มแล้วพูดว่า: “จ่ายแค่หนึ่งดอลลาร์เท่านั้น”

ในวินาทีนั้นเราจึงเข้าใจว่าเขาเป็นใครจริง ๆ เขาคือพ่อของผม

แต่นั่นไม่ใช่การเปิดเผยที่แท้จริง การเปิดเผยที่แท้จริงมาถึงหลายปีต่อมา เช้าวันหนึ่งผมได้ยินตัวเองรับมือกับสถานการณ์ที่ยากลำบากด้วยความสงบแบบเดียวกัน ความเงียบแบบเดียวกันก่อนพูด รอยยิ้มแบบเดียวกันก่อนตัดสินใจ และชั่วขณะหนึ่ง มันรู้สึกราวกับว่าเขาเดินเข้ามาในห้อง แล้วผมก็ตระหนักว่าเขาไม่ได้เข้ามาเลย เขาไม่เคยจากไปไหน

อะไรยังคงอยู่? ใบหน้าที่คุ้นเคย เสียงที่มีกังวานต่างออกไป บุคลิกภาพที่ยังคงก้องกังวานข้ามกาลเวลา เพราะในบทเพลงทุกบท เสียงร้องไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด กังวานต่างหาก กังวานที่อยู่รอด กังวานที่พาจิตวิญญาณไปด้วย

และนั่นคือความประหลาดใจสุดท้าย ผมใช้ชีวิตตามหาพ่อของผมในความทรงจำ เพียงเพื่อจะค้นพบว่าเขาอาศัยอยู่ในทางเลือกของผมมาตลอด

เขาเป็นเพียงพ่อของผม และไม่รู้ด้วยเหตุใด เขาก็ยังคงเป็นอยู่