VINCENZO FREGA อายุ 33 ปี

Gillettenarrative ยินดีต้อนรับคุณ คุณยังไม่รู้ว่าตัวเองโชคดีแค่ไหน — คุณกำลังจะได้รับบางสิ่ง และไม่มีใครขออะไรจากคุณเป็นการตอบแทน ตอนนี้คุณกำลังก้าวเข้ามาในโลกของผม ใกล้พอที่จะสัมผัสใบมีดได้ แต่ผมไม่ได้ขายใบมีด ใบนั้นเป็นของแม่ผมเพียงผู้เดียว เมื่อเรื่องนี้จบลง คุณจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป คุณจะเริ่มมองหาเรื่องถัดไปแล้ว สำหรับตอนนี้ เริ่มต้นที่นี่ ค่อย ๆ ใช้เวลาของคุณ

Elisabetta ภรรยาคนสุดท้ายของผม — ไม่สิ ที่จริงคือภรรยาคนเดียวของผม ณ วันนี้ 9 ตุลาคม 2026 — เดินเข้ามาในห้องของผมทั้งสะอื้น แล้วพูดออกมาได้ระหว่างเสียงสะอื้นว่า:

“ฉันตื้นตันใจ”

แล้วเธอก็เริ่มร้องไห้

ผมกังวลว่ามีเรื่องร้ายเกิดขึ้น บางทีเธออาจไปเจอโปรเจกต์ที่ยังทำไม่เสร็จของผมสักชิ้น หรือมีใครมากดกริ่งประตู บอกว่าตัวเองนามสกุล Frega และขอพบพ่อของตัวเอง

โชคดีที่ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง

ฮ่า ๆ ๆ

เธอได้รับโทรศัพท์จาก Vincenzo ลูกชายของเรา ซึ่งในวัยเพียงสามสิบสามปีได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการไฮเปอร์มาร์เก็ตที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของเครือค้าปลีกเยอรมันชื่อดังในอิตาลีตอนเหนือ

และนั่นบอกอะไรได้มากมายว่าเขาเป็นใคร

ชื่อของเขาเผยความลับออกมาเอง

เหมือนกับปู่ของเขา ผู้ชาย GILLETTE ชาวอิตาลีคนแรก

คนที่คุณคงไม่คาดคิดว่าจะมีอยู่จริง

ผมอยากรู้ว่าเขาทำได้อย่างไร จึงไปขุดคุ้ยรายละเอียดเท่าที่แม่ของเขาจะบอกได้

เธอเล่าว่าเขาริเริ่มเองทั้งหมด พัฒนาโครงการขึ้นมาชุดหนึ่ง และนำเสนอหน้าปกของโครงการเหล่านั้นต่อทีมบริหารฝ่ายการค้าของอิตาลี พร้อมภาพถ่ายผังการจัดวางสินค้าบนชั้นกอนโดลา

เขาทิ้งทุกคนในห้อง — และคู่แข่งทุกราย — ไว้ข้างหลังอย่างไม่เห็นฝุ่น

ไม่เคยมีใครทำแบบนี้มาก่อน

โชคชะตาของเขาเริ่มคลี่ออกมา

เขาเป็นคนแรกในยุโรป

ผมนึกขึ้นได้ว่าตัวผมเองตอนอายุยี่สิบแปดก็เคยพัฒนาโครงการคล้าย ๆ กันที่ GILLETTE ITALIA ผมนำเสนอภาพถ่ายชั้นกอนโดลาในซูเปอร์มาร์เก็ต 350 แห่งทั่ว Calabria ต่อคณะกรรมการบริษัทของอิตาลี ซึ่งผมทำร่วมกับทีมจัดแสดงสินค้าที่เป็นผู้หญิงทั้งหมดของผม

ภาพถ่ายแสดงผังการจัดวางสินค้าแบบดั้งเดิม คู่กับการจัดวางสินค้าจุดที่สอง ซึ่งต่อรองโดยตรงกับเจ้าของร้านแต่ละแห่ง

ผมบอกเจ้าของร้านว่าซูเปอร์มาร์เก็ตของพวกเขาจะถูกมองเห็นไปทั่วโลก เริ่มต้นที่ Milan และไปจบที่ Boston

ไม่มีชายชาว Calabria คนไหนปฏิเสธผู้หญิงได้เลย

และแม้แต่วันนี้ ในวัยหกสิบเอ็ด ผมก็ได้แต่ยืนยัน

ผมไม่เคยแน่ใจว่าภาพถ่ายเหล่านั้นจะถูกมองเห็นไปทั่วโลกจริง ๆ

แต่ผมทำหน้าที่ของผมแล้ว

ขายสิ่งที่ไม่มีใครซื้อได้:

ความหวัง

แต่ ไม่เคยเป็นคำสัญญา

ผมเชื่อมั่นว่าคุณปู่ Vincenzo ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน กำลังเฝ้ามองผมกับหลานชายของเขา และคงจะพูดอย่างแน่นอนว่า:

“เอาละ เด็ก ๆ งานเสร็จแล้ว”

รอยยิ้มบางเบาที่สุด

แล้วก็:

“ทีนี้ มาเข้าเรื่องงานกันเถอะ เก็บนิยายนัวร์ไว้วันหยุดสุดสัปดาห์ — แต่ต้องหลังเรื่องครอบครัวเสมอ”