Η ΔΩΡΕΑΝ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ GILLETTE

Είχα φτάσει το προηγούμενο βράδυ στο μαγαζί του μανάβη μου, ενός από τους πρώτους Ιταλούς αναγνώστες μου.

Μου είπε ότι είχε διαβάσει ένα βιβλίο από τη Gillette Saga με τίτλο «OUTSIDE ALL PREDICTION» και, πέρα από το να με ευχαριστήσει που του έδωσα έναν ρόλο μέσα στην αφήγηση, με ρώτησε τι έπρεπε να κάνει.

Του πρότεινα μια δωρεάν συμβουλευτική για το μαγαζί του, αφού ποτέ δεν είχα πουλήσει φρούτα ή λαχανικά, μόνο τα είχα καταναλώσει.

Σύμφωνα με τον κανόνα της αγίας Μητέρας Gillette, τον προειδοποίησα από την αρχή: η προσέγγιση θα ήταν η φοροαποφυγή (που την επιτρέπει ο νόμος), όχι η φοροδιαφυγή (που την κινεί η απληστία) — μια λεπτή γραμμή που πολλοί στην αγορά του δεν ήξεραν να τραβήξουν.

Όρισα τα ευπαθή αγαθά σε σχέση με τα μη ευπαθή, τα εποχικά προϊόντα, τις ημερομηνίες λήξης, κι εκείνος, κοιτάζοντάς με, είπε: μα είμαστε σίγουροι ότι ποτέ δεν πούλησες αυτά τα προϊόντα;

Οι καθημερινές φωτογραφίες με ημερομηνία, κάθε φορά που πετιέται χαλασμένο εμπόρευμα, είναι απαραίτητες για να καταγράφονται η απόρριψη και η απώλεια. Η φωτογραφία, που φυλάσσεται μαζί με την ημερήσια αναφορά (ημερομηνία, προϊόν, βάρος), είναι το συγκεκριμένο οπτικό τεκμήριο που στηρίζει τη λογιστική τεκμηρίωση — αυτό που κάνει την απόδειξη στέρεη σε έναν έλεγχο.

Αποτίμηση των ευπαθών αγαθών — ένα ανώτατο όριο 5% επί του τζίρου ήταν δική μου λογοτεχνική επινόηση, δεν υπάρχει τέτοιος φορολογικός νόμος, μόνο για να του δώσω ένα όριο ώστε το εργαλείο που του έδινα να μην εκραγεί.

Η απουσία επιστροφών για κάποιες σειρές προϊόντων, λόγω πάγιων συμφωνιών με τους προμηθευτές, αποτελεί λειτουργική ζημία — μια γνωστή συμβατική συνθήκη που πρέπει να επισημανθεί στον λογιστή ως πλαίσιο, όχι ως ανωμαλία στην ιχνηλασιμότητα.

Αυτά τα σημεία, μαζί με την ημερήσια αναφορά που είναι ήδη έτοιμη, αποτελούν τη βάση πάνω στην οποία ο λογιστής ορίζει τη σωστή φορολογική μεταχείριση.

Όταν σταμάτησα για να τον αφήσω να καταλάβει ότι δεν ήμουν λογιστής, με αγκάλιασε σφιχτά, ευχαριστώντας με, κι άρπαξε ένα δέμα με προϊόντα για να μου το χαρίσει — αλλά δεν το δέχτηκα.

Ήταν απλώς ελεύθερη πρόσβαση, όπως εκείνη στο δικό μου gillettenarrative.com.