INTUITIO GILLETTE

DECEM CUBICULA MENTIS

Est domus quam unusquisque nostrum incolit, quamquam numquam eam elegit.

Inscriptionem non habet. In nulla tabula geographica apparet. Attamen eam melius novimus quam ullum locum in quo umquam vere vixerimus. Intus decem sunt ostia.

Quaedam cotidie aperimus nec animadvertimus.

Alia clausa tenemus, simulantes ea nihil ad nos pertinere.

Et sunt cubicula quae non ipsi aedificavimus, quae tamen nescio quomodo intra nos gerimus. Haec non est doctrina.

Non est enchiridion psychologiae quod in pluteo pulvere obducitur.

Est narratio viri qui haec decem cubicula singillatim peragravit, saepe nesciens ubi esset, et qui nunc, paucis pluribus annis umeris impositis, ea describere conatur prorsus ut ipse ea expertus est.

Decem ostia.

Omnia aperui.

Quaedam cum curiositate.

Quaedam invitus.

Quaedam tantum cum iam sero erat ad redeundum.

Si haec cubicula tibi nota videntur, non ideo est quod meam fabulam narrant.

Ideo est quod, alicubi in imo, tuam quoque narrant.

Ferdinando

INTUITIO — Anticipatio

Mulieres — primae, solae — semper me rogabant:

«Quomodo sciebas?»

Responsum me semper turbabat.

Nam verum est me non scivisse.

Vidi.

Paulisper.

Sicut fulgur post montem.

Intuitio est praematurus adventus alicuius quod ratio multo post intelleget.

Est fenestra quae aperitur et clauditur priusquam tempus habeas te ex ea prospiciendi.

Multi eam donum esse credunt.

Ego eam genus audiendi esse puto.

Fortasse rarissimum.

Nam silentium requirit, etiam intra te ipsum.

Mundus sine intermissione loquitur.

Homines sine intermissione loquuntur.

Etiam silentium loquitur.

Intuitio nascitur cum discimus audire quod ceteri neglegunt.

Mutatum vocis sonum.

Aspectum omissum.

Haesitationem.

Praesentiam colorem mutantem.

Veritatem se occultare conantem.

Intuitio supra naturam nihil videt.

Videt quod iam adest.

Prius quam ceteri omnes.

Ideo saepe molesta est.

Advenit dum omnes adhuc de contrario persuasi sunt.

Et nemo ignoscit ei qui nimis mature recte sentit.

Sed ne intuitionem cum praesagio confundamus.

Intuitio iuxta nos ambulat.

Praesagia supra nos transeunt.

Altera ex audiendo nascitur.

Altera sine venia petenda adveniunt.

Altera tua est.

Altera per te transit.

Et saepe regi non potest.