MORES GILLETTE

DECEM CUBICULA MENTIS

Est domus quam unusquisque nostrum incolit, quamvis eam numquam elegerit.

Nullam inscriptionem habet. In nulla tabula geographica apparet. Eam tamen melius novimus quam ullum locum ubi umquam vere habitavimus. Intus decem sunt ianuae.

Quasdam cotidie aperimus nec animadvertimus.

Alias clausas tenemus, simulantes eas nihil ad nos pertinere.

Sunt deinde cubicula quae ipsi non aedificavimus, quae tamen nescio quomodo intra nos gerimus. Haec non est doctrina.

Non est enchiridion psychologiae quod in pluteo pulvere obducitur.

Est narratio viri qui haec decem cubicula singillatim peragravit, saepe nesciens ubi esset, quique nunc, paucis annis amplius umeris onustus, ea describere conatur prorsus ut expertus est.

Decem ianuae.

Omnes aperui.

Quasdam curiositate ductus.

Quasdam invitus.

Quasdam tum demum, cum iam serius esset quam ut redirem.

Si haec cubicula tibi nota videntur, non ideo est quod meam historiam narrant.

Ideo est quod, alicubi in imo, tuam quoque narrant.

Ferdinando

MORES — Expressio

Verba fabulas narrant.

Mores eas revelant.

Quod sumus semper emergit per minutias quas regere non possumus.

Manus.

Habitus corporis.

Silentium.

Recessus.

Amplexus.

Corpus scriptor indefessus est.

Cotidie paginas implet.

Etiam cum nos nihil dicere credimus.

Annis labentibus didici plerosque homines non malitia mentiri.

Metu mentiuntur.

Ut se tueantur.

Ut fortiores videantur.

Mores tamen verum dicere pergunt.

Semper.

Et qui eos auscultare discunt, fabulas inveniunt quas nulla confessio umquam continere posset.

Denique omnia ad duo verba rediguntur.

Elegantia.

Nobilitas.

Sed in Amazon emi non possunt.

Nulla est traditio postridie.

Nulla est condicio reddendi.

Hae sunt merces quas illa societas non vendit.

Nam elegantia et nobilitas ex indole nascuntur.

Et indoles lente aedificatur.

Singulis electionibus.

Iis quas nemo videt.

Sed quas omnes tandem agnoscunt.