GILLETTE ची माणसे

मनाच्या दहा खोल्या

एक घर असे आहे ज्यात आपण प्रत्येक जण राहतो, ते कधीही न निवडता.

त्याला पत्ता नाही. ते कोणत्याही नकाशावर दिसत नाही. तरीही आपण खऱ्या अर्थाने राहिलेल्या कोणत्याही जागेपेक्षा ते आपल्याला अधिक चांगले माहीत असते. आत दहा दारे आहेत.

काही दारे आपण नकळत रोज उघडतो.

इतर दारे आपण कुलूपबंद ठेवतो, जणू त्यांचा आपल्याशी काहीच संबंध नाही असे दाखवत.

आणि मग अशा खोल्या आहेत ज्या आपण स्वतः बांधल्या नाहीत, तरीही कशा कोण जाणे, आपण त्या आपल्या आत वाहून नेतोच. हा काही सिद्धांत नाही.

हे फळीवर धूळ खात पडलेले मानसशास्त्राचे पुस्तक नाही.

ही एका माणसाची कहाणी आहे, जो या दहा खोल्यांमधून एकेक करून गेला, अनेकदा आपण कुठे आहोत हे न कळताच, आणि जो आता, खांद्यावर आणखी काही वर्षे घेऊन, त्याने त्या जशा अनुभवल्या तशाच त्यांचे वर्णन करण्याचा प्रयत्न करतो आहे.

दहा दारे.

मी ती सगळी उघडली.

काही कुतूहलाने.

काही नाइलाजाने.

काही तेव्हाच, जेव्हा मागे फिरायला आधीच खूप उशीर झाला होता.

या खोल्या तुम्हाला ओळखीच्या वाटत असतील, तर त्या माझी कहाणी सांगतात म्हणून नव्हे.

तर कारण, कुठेतरी खोल आत, त्या तुमचीही कहाणी सांगतात.

Ferdinando

माणसे — परिवर्तन

माझे आयुष्य अशा माणसांनी बनले आहे, ज्यांना कळत नाही की ते अजूनही त्यात राहतात.

काही थांबली.

अनेक नाहीशी झाली.

सगळ्यांनी काहीतरी मागे ठेवले.

एक वाक्य.

एक नजर.

एक जखम.

एक इलाज.

काही भेटी दशकानुदशके टिकतात आणि काहीच बदलत नाहीत.

इतर काही मिनिटेच टिकतात आणि संपूर्ण आयुष्याचा अक्षच बदलून टाकतात.

म्हणूनच मी कोणालाही कधी कमी लेखत नाही.

माझ्या शेजारी बसलेल्या अनोळखी माणसाला नाही.

सहकाऱ्याला नाही.

वाटसरूला नाही.

योगायोगाने भेटलेल्या म्हाताऱ्या माणसाला नाही.

प्रत्येक माणूस एक सत्य घेऊन चालतो.

कधी कधी ते आपल्याला काहीतरी शिकवायला येतात.

कधी कधी आपण कोण आहोत हे शिकवायला येतात.

आणि जवळजवळ नेहमीच, ते निघून गेल्यानंतर खूप काळाने आपल्याला ते समजते.

मागे वळून पाहताना मला जाणवते की मी स्वतःला एकट्याने घडवले नाही.

कोणीच घडवत नाही.

आपण जे बनतो, त्याच्या आत नेहमी एक अदृश्य हात असतो.

एक सल्ला.

एक नकार.

एक विश्वासघात.

एक प्रोत्साहन.

आपण जे आहोत, ते आपल्याला भेटणाऱ्या प्रत्येकामुळे आहोत.

ज्यांना आपण विसरलो, त्यांच्यामुळेही.

ज्यांना कधी भेटलोच नसतो तर बरे झाले असते, त्यांच्यामुळेही.

आपण आहोत.

आणि जो कोणी याच्या उलट म्हणतो, तो बहुधा नाहीच.