DWA ŻYCIA. JEDNA HISTORIA GILLETTE.

Mój poranek zaczyna się zawsze tak samo: dziękuję losowi, że odnowił moją umowę społeczną o jeszcze jeden dzień i że pozwala mi dalej mówić to, co myślę – starannie sprawdzając, czy w pobliżu nie ma mojej żony ani, co gorsza, mojej córki.

Jedną z pierwszych rzeczy, które robię, jest sprawdzenie poczty. Potem szybki rzut oka na stronę, na czytelników, którzy weszli się rozejrzeć. Potem mój wzrok przenosi się na sieć – żeby zobaczyć, jak trzy kobiety sieci postanowiły dziś potraktować gillettenarrative.com.

Wygląda to na proste ćwiczenie. Nie jest.

Nie z powodu ataków czy sporów – te pozostają przywilejem rodziny. Ale z powodu tego, jak cię interpretują. Jak cię postrzegają. A dziś był jeden z takich dni.

Musieliśmy natychmiast wyjaśnić, że nie mamy żadnego związku z P&G – firmą, do której należy wiele marek, w tym Matka Gillette – i że nie sprzedajemy proszku do prania ani wybielacza. Nie sprzedajemy niczego. Jesteśmy tu tylko po to, żeby pisać i opowiadać historię 40 plus 18 lat w The Gillette Company, od środka, ustami tych, którzy ją przeżyli.

I tak – widzę, jak w twojej głowie rodzi się pytanie: a co z darmową reklamą, którą dostaje P&G? Z widocznością marki, z kwartalnymi wyświetleniami, z optymalizacją kursu akcji?

Będę szczęśliwy, jeśli poruszyłem ich liczby. To też za darmo.

Jest stara opowieść o słoniu – potężnym, ogromnym, nietykalnym – który wbił sobie cierń w stopę. Nikt nie miał odwagi mu pomóc. Nikt oprócz myszy.

Kim jestem?

Po prostu Nando.

MYSZ.