RYTM GILLETTE

Jedno ze wspomnień z czasów, gdy miałem 13 lat i uczyłem się muzyki, to zdanie, które zawsze powtarzał mi profesor Romolo, dziś już w lepszym świecie: „Do diabła z teorią muzyki – to jedyny prawdziwy wyraz duszy”.

Nie chodziło więc o refleksję w jakiejś fazie poznawczej czy emocjonalnej, ale po prostu o odczucie głębokiego wewnętrznego uczucia, bardzo innego, a przede wszystkim głęboko osobistego.

Potem, z upływem lat, zauważyłem zmiany w moim własnym wyczuciu czasu, a tym, co wydawało się dziwne, był rytm – nigdy ten sam, zawsze inny – przeżywany z konieczności, nie z pragnienia.

Wtedy przestałem biec, ale wieczorami, ilekroć zapuszczałem się w młode jeszcze media społecznościowe, natrafiałem na filmiki z listami ludzi, którzy odeszli do lepszego świata niemal bez niczyjej uwagi, pośród swoich sukcesów i bogactw – i tam znalazłem rytm, którego nikt nie mógł przewidzieć.

Wtedy zrozumiałem: nie wiem, ile czasu mi zostało, żeby robić różne rzeczy, i uświadomiłem sobie, że nie ma końca, bo każdy dzień jest nowym początkiem.

Mój GilletteNarrative.com jest właśnie tym – rytmem, którego nie da się zmierzyć zegarem, bo tylko on zna skutki, które każdy przyjmie w ciszy, tak jak zawsze uczyła nas Matka Gillette.

Miło mi was poznać, każdego z osobna – to ja, wciąż z wami, i na zawsze w pisaniu, jak niezapomniany czas.