Njaa Hakuna, Sifa Tele: Chakula cha Mchana cha L’Oréal

Asubuhi nzima ilikuwa imepita tukifanya kazi, na kilichonishangaza zaidi ni ukimya wa Giorgio — alikuwa akimtazama kwa makini sana huyu mimi wa namna hii, akigundua kwamba kwa kweli hakunijua hata kidogo.

Rita, mnunuzi, alifika mgahawani kwa pikipiki, karibu wakati uleule na sisi. Alivua kofia yake ngumu akaziachia nywele zake ndefu zimwagike, kana kwamba anasema: nimetoka saluni sasa hivi, hebu tuone kama utazipenda.

Giorgio akaanza kutabasamu, akasema: laana, nilijua tu angeenda kujipamba kwa ajili yako, mwanaharamu wewe mwenye bahati.

Unasema nini wewe, umerukwa na akili, nilisema, nikijaribu kupoza mambo, kisha tukaingia ndani ambako alichagua meza ya pembeni — ya faragha, lakini si ya duara, ya mstatili kwa makusudi — akaniomba niketi kando yake.

Tuache urasmi, alisema, nadhani tuna umri unaokaribiana — mimi sina neno, lakini sitakuuliza umri wako halisi ulioandikwa katika daftari la manispaa ya Catania, hilo ni la wale walioketi meza ile nyingine.

Aliangua kicheko, kisha akaniuliza kama mimi ni mwigizaji wa jukwaani. Kwa namna fulani, ndiyo, nilisema — ila jukwaa langu ni barabara.

Unafanya kazi gani? Mchawi, bila shaka — swali gani hilo! Ha ha ha ha ha ha.

Haya, nitakuambia ninachofanya kweli: nawafundisha wanaume jinsi ya kujifanya wapendeze na wavutie, ili wapate wanawake wenye akili — kama wewe — na, ikitokea, wawafanye wazame katika mapenzi.

Mwanzo mzuri kabisa — na kazi hiyo ungeiitaje?

Mimi ni kasisi asiye na kanzu, lakini mwenye sauti.

Giorgio akayashika mazungumzo, akasema yale aliyokuwa amekubaliana na makao makuu yake, nami nikaacha mzaha.

Siku ile hakuna aliyezungumza biashara wala mauzo, lakini nilielewa jambo moja: mwanamume ana thamani ileile tu ya mama aliyemuumba.