Kurudi Italia kutoka L’Oréal

Mambo mengi, nyakati nyingi, hayakuandikwa kamwe, kwa sababu yanaishi tu katika kumbukumbu ya mtu ambaye hayupo tena: Giorgio.

Lakini tuliporudi nyumbani, sote wawili tulinyamaza, na hakuna kati yetu aliyesema lolote papo hapo kuhusu jaribio lile wala jinsi lilivyokwenda.

Ni baada ya wiki mbili tu ndipo nilipopokea telegramu kutoka kwa Mkurugenzi wa Mauzo wa L’ORÉAL wa wakati huo, yenye mstari huu mmoja tu: BWANA FREGA ASANTE.

Nilijifunza kwamba kampuni hukupa ujuzi wa masoko kupitia bidhaa, kupitia mahitaji ya mlaji, ya kweli na ya kubuniwa — na kwamba ghiliba ileile ya kibiashara ingali, kimyakimya, inaunda maamuzi ya ununuzi hata leo.

Napenda kukumbuka kipande cha Benny Hill, mwigizaji Mwingereza, akiigiza mhudumu anayemletea divai mteja aliyeendelea kulalamika na kuomba abadilishiwe kwa sababu haikuwa nzuri.

Benny alibadilisha lebo mara tano, na divai ilikuwa ileile kila mara — ni mwishoni tu ndipo mteja aliposema hatimaye kwamba ni nzuri.

Ndivyo ilivyo kwa mauzo — ni suala la namna tu, na aina ya lebo unayotumia. Kinachomfanya mtu awe wa kipekee kwa kweli si uzoefu wa chapa nyingi, bali uzoefu wa kampuni nyingi tofauti.

Akina mama hufanya kosa moja tu kwa wana wao wa kiume: hawatufundishi kamwe jinsi ya kujilinda, kwa sababu wao hutufanyia hivyo kwa asili — lakini wanajua kwamba uzoefu huo itatubidi tuuchume peke yetu, na huo ndio utakaomfanya kila mmoja wetu awe tofauti.

Nilifika nyumbani nikijua kwamba sikuwa tena mtu yuleyule, na mke wangu naye aliliona hilo, aliponiuliza Rita ni nani — nilikuwa nimelitaja jina lake usingizini usiku. Ni mwanamke tu anayetafuta kasisi, nilijibu.