LADY WILKINSON & కథనం

నేను వీడ్కోలు చెప్పి వెళ్ళిపోబోతుండగా, తోకను చివరిసారి ఒక్క విదిలింపుతో ఆమె నన్ను ఆపారు.

“నిజంగా నన్ను ఇలా వదిలి వెళ్ళిపోతున్నావా?

నిన్ను మళ్ళీ ఎప్పుడు చూస్తాను?

ఉండు, నాతో మాట్లాడు.

నువ్వు బాధపడవు.

Maggy మాట.”

నా సెలవు ప్రణాళిక సరళమైనది.

రెండు రోజులు.

మరుసటి సాయంత్రం నేను విమానంలో ఇటలీకి తిరిగి వెళ్ళాలి.

కానీ ఒక వృద్ధ కులీన మహిళ లండన్ నుంచి పిలుస్తున్నారు, సగం రక్తం Calabria వాడినైన నేను, విననట్టు నటించలేకపోయాను.

“నేను మీకు ఎంత సమయం కేటాయించాలని మీరు కోరుకుంటున్నారు?”

ఆమె కళ్ళు పెద్దవయ్యాయి.

ఒక క్షణం ఆమె నా మాట సరిగ్గా విననట్టు కనిపించారు.

తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నట్టు.

కానీ కాదు.

నిజంగా మాట్లాడుతున్నది నేనే.

ఆమె, అనుభవంతో సాయుధురాలైన, సంపూర్ణమైన ఆలోచనా స్పష్టతను వరంగా పొందిన ఒక ఇంగ్లీష్ మహిళ, వెంటనే ఆ అవకాశాన్ని గుర్తించారు.

నవ్వుతూ, ఆమె జవాబిచ్చారు:

“ఒక జీవితకాలం.”

ప్రపంచంలో ఎక్కడైనా ఒక స్త్రీ ఇలా అన్నప్పుడల్లా:

“నువ్వు బాధపడవు,”

దాని అర్థం, ఆమె దగ్గర మీ కోసం ఇప్పటికే ఒకటో అంతకంటే ఎక్కువో ఆశ్చర్యాలు ఎదురుచూస్తున్నాయని.

అది నా జీవితమంతా, నా బహుళ సాంస్కృతిక అనుభవాల్లో నేను నేర్చుకున్న విషయం.

నేను కలిసిన స్త్రీలు ఎప్పుడూ ఒక సంఖ్య కాదు.

నేను చెందిన ప్రపంచానికి వాళ్ళే మూలం.

నేను నా హోటల్‌కు తిరిగి వెళ్ళి నా కొత్త ప్రయాణ ప్రణాళిక గురించి వాళ్ళకు తెలియజేస్తాను.

ఆమెకు ఐదు రోజులు ఇస్తాను.

నేను ఇవ్వగలిగింది కనీసం అంతైనా.

అయితే, నన్ను వెళ్ళనిచ్చే ముందు, ఆమె మళ్ళీ ఒకసారి ఆపి ఇలా అన్నారు:

“ఈ రోజు నువ్వు అమ్మ అని పిలిచే ఆమె నా స్నేహితురాలు.

మేము ఒకే యుద్ధంలో పోరాడాం.

విధి చివరికి మమ్మల్ని వేర్వేరు దిశల్లోకి తీసుకెళ్ళింది, కానీ మాలో ఎవరూ మర్చిపోవడానికి తనను తాను ఎప్పుడూ అనుమతించుకోలేదు.

ఆ గౌరవం నిజమైనదిగానే నిలిచింది.

ఆ గౌరవం పరస్పరంగానే నిలిచింది.”

అప్పుడు, ఎన్నో జీవితాలు ఇప్పటికే జీవించిన వ్యక్తి ప్రశాంతమైన నిశ్చయంతో ఆమె నన్ను చూసి, అన్నిటినీ మార్చేసిన మాటలను నెమ్మదిగా పలికారు:

“స్వాగతం, మేనల్లుడా.”