GILLETTE — HÊZA NAVÎ

Berî berheman, nav heye.

Fabrîke tên girtin.

Rêveber diguherin.

Parvedar tên û diçin.

Teknolojî kevn dibin.

Bazar diguherin.

Nav dimîne.

Gillette ne tenê şirketek e.

Ew delîl e ku peyvek dikare zêdetirî sedsalekê bawerî kom bike û hîn jî nirx çêbike, heta piştî ku êdî kes nayne bîra xwe ka kê ew afirandiye.

Marka bîranîneke hevpar e.

Dema nav xurt be, ew berî tiştî digihîje.

Mirov berî ku tu carî berhemekê bikirin, çîrokekê dikirin.

Nav yekem samana nedîtbar a aboriyê ye.

Û dîsa jî, di destpêkê de, împaratorî tune bû.

Zilamek hebû.

Kurê koçberên fransî li Massachusetts.

Derfetên kêm.

Gelek serhişkî.

Wek ku gelek caran diqewime, pêşeroj bi cilên efsaneyê xuya nabe.

Ew bi cilên firoşkarekî xuya dibe.

Mayî ya çîrokê her kes dikare li ser malpera şirketê, an li ser Wikipedia, bixwîne.

Tiştê ku bala min dikişîne tiştekî din e.

Tiştê ku bala min dikişîne ew e ku di navbera me de hevpar e. Sê hêman.

BERHEM. VEGOTIN. BIRATÎ.

Wî tîxek çêkir.

Min malperek çêkir.

Wî pirtûkek nivîsî.

Min zêdetirî sedî nivîsîne.

Ew endamê biratiyekê bû.

Ez heman rêzimanê nas dikim, ku ji sembolan, aîdiyetê, bîranînê û naskirina hevdu pêk tê.

Û wek wî, min piraniya jiyana xwe bi firotinê derbas kir.

Ne tenê berhem.

Bawerî.

Ji ber vê yekê min her tim hewl da ku xwe ji wî dûr bigirim.

Ne ji ber cudahiyê.

Ji ber zêdebûna wekheviyê.

Her serdem berhemên xwe çêdike.

Her serdem vegotinên xwe çêdike.

Her serdem biratiyên xwe çêdike.

Şaşî ew e ku meriv bawer bike ew armanc in.

Ew ne armanc in.

Ew amraz in.

Tîx ne Gillette bû.

Pirtûk ne vegotin bû.

Biratî ne wate bû.

Ew tenê alav bûn.

Hêza rastîn nav bû.

Berî derbasbûna Rubiconê, Romayiyan keşifvan dişandin.

Diviyabû ew hîn bibin. Fêm bikin.

Bizanin.

Berî biryardanê bizanin.

Ev ew raz bû ku hişt ew biryarê bidin — û, gelek caran, serkevin.

Hêvî dikim ku ez keşifvanekî baş im.

Lê bê şer.

Ez artêşan bi xwe re nabim.

Ez biryarnameyan bi xwe re nabim.

Ez destûrnameyan bi xwe re nabim.

Ez çîrokan bi xwe re dibim.

Ez wan berhev dikim.

Ez wan bi hev ve girê didim.

Ez wan radestî dikim.

Paşê her kes biryar dide ka bi wan re çi bike.

Rêveberên giştî şirketan birêve dibin.

Karmend şirketan dixebitînin.

Parvedarên biçûk şirketan fînanse dikin.

Ez tenê zilamek im ku ne mecbûr e destûrê ji kesî bixwaze.

Û belkî ev azadiya herî mezin e ku ez xwedî lê me.

Ev karta Gillette ye.

Ne hêza fabrîkeyê.

Ne hêza tîxê.

Ne hêza şirketê.

Ji ber ku dema berhem diqete, nav dimîne.

Dema avahî winda dibin, nav dimîne.

Dema mirov diçin, nav dimîne.

Û dema navek di ser nifşan re derbas dibe, êdî ne aîdî damezrînerê xwe ye. Ew dibe beşek ji bîranîna hevpar.

Damezrîner winda dibe.

Nav dimîne.

Ev serkeftina rastîn a navekî ye.