ANG MANGHUHULA NG PALAD NG WALL STREET

GILLETTE FROM WALL STREET

ANG MANGHUHULA NG PALAD NG WALL STREET

WALL STREET · 09

Kuwadro

Pinagmamasdan ako ng mga anak ko mula sa malayo. Nakangiti sila, pero walang isa man sa tatlo ang lumapit. Nagbubulungan sila kasama ng kanilang ina, at sa loob ng mga bulong na iyon ay naririnig ko ito: Nay, sino ba talaga ang tatay namin?

Hindi sa diwang biyolohikal. Kundi kung namana ba nila ang kabaliwang tinawag ng brand na kakayahan at tinawag ng lipunan na pagkasira ng ulo — dahil hindi ito maisampa kahit saan.

Bumalik ako sa aking New York para dalawin ang ilang kaibigan. Nang gabi ring iyon ay lumipad kami papuntang Boston, ang tahanan ng aking ina.

Sa Main Street, naghihintay ang dating restawran: ulang at linguine. Dalawang magkapatid na taga-Sicily, ang punto nila ay halong Palermo at Massachusetts. Para itong Once Upon a Time in America — maliban na sa pagkakataong ito, ako ang sumusulat ng soundtrack, gamit ang sarili kong mga biro.

Hiniling ng isa sa kanila na magkita kami kinabukasan, bandang tanghali. Hindi ko naintindihan kung ano ang gusto niya. Natagpuan ko siya sa pantalan mga alas-dose. Hinawakan niya ang braso ko: “Frega, ano ang kaugnayan mo sa MAHIKA?”

“Depende. Ang pang-editoryal, kaya kong ipaliwanag. Ang pambenta, kaya kong imbentuhin. Ang iba, hindi ko alam.”

“Hindi, hindi. Ang tinutukoy ko ay mga mangkukulam at manghuhula. Ang mga Indiyano ng India ang nauna. Pagkatapos ang mga santería ng Aprika. Lahat sila, nilalabanan ang masama sa pamamagitan ng mga ritwal.”

Marami siyang alam. Nagmaang-maangan ako. Nagpumilit siya: “Gusto kitang dalhin sa isang kaibigan ko, para basahin ang mga baraha mo.”

“Ang mga baraha ng notaryo, iniwan ko sa bahay. Ang poker, tinalikuran ko na.”

Humagalpak siya ng tawa: “Hindi ang mga barahang iyon. Tarot.”

“Hindi ba’t ang tarot ay isang uri ng dalandan ng Sicily?”

“Huwag kang gago, Frega. Kupal ka pa rin tulad ng dati. Tara na.”

Dalawampung minutong lakad, apat na bloke. Dumating kami.

Isang babaeng Portuges, siyamnapu’t dalawang taong gulang, may sinding tabako. “Lintik, nakarating ka rin. Matagal na kitang hinihintay. Narito kahapon ng umaga si Juliana at ang kaibigan niyang Indiyano. Galit na galit sila. Nadamay sa gulong pinupukaw mo sa lintik na gillettenarrative.com na iyan. Hindi ka mabibili. Hindi ka maibebenta. Hindi ka magagastos.”

Tawa ako nang tawa na parang baliw. Para itong panaginip. Kinurot ako ng kaibigan ko: “Hindi ito Hollywood. Main Street ito.”

Sinimulan niya ang pagbasa. Sinabihan niya akong huwag pagkrusin ang mga binti ko. Na magseryoso ako. Sa isang punto, may dumating na tinig — isang espiritu, isang alingawngaw mula sa kabilang panig:

“Frega, totoo ba ang isinulat mo sa ika-15 tomo ng saga ng Gillette?”

Humagalpak ako ng tawa. Ang manghuhula ng palad, nanlulumo: “Hindi mahika ang kailangan dito. Hindi tarot ang kailangan. Mga dasal lamang ang kailangan.”

Maligayang pagdating.
Ferdinando

---

PDF ← WALL STREET

← Wall Street: Ang Katahimikan Bago ang PutokAng Manghuhula ng Palad ng Wall Street — Karugtong →

WALL STREET01 Ang Bag ng Wall Street · 02 Sa Loob ng Wall Street — Semantikong Kapital · 03 Ang Sapi ng Wall Street · 04 Ang Dress Code ng Wall Street · 05 Wall Street: Sa Loob o sa Labas · 06 Ang Prangkisa ng Wall Street · 07 Kung Bakit Umiiral ang One-Dollar Stories sa Wall Street · 08 Wall Street: Ang Katahimikan Bago ang Putok · 09 Ang Manghuhula ng Palad ng Wall Street · 10 Ang Manghuhula ng Palad ng Wall Street — Karugtong · 11 Ang Manghuhula ng Palad ng Wall Street — Karugtong II · 12 Ang Kompanyang Anino ng Wall Street · 13 Ang Paglaya ng Wall Street · 14 Ang Dinamita ng Wall Street · 15 Pretty Woman, Frega at Wall Street · 16 Ang Tahanan ng Wall Street · 17 Humihingi ng Tulong ang Wall Street — Ang Lalaking Gillette

Tuklasin ang Ibang mga Saga

The Corpus · Maps · ONG Donation · Library · Genesis · International · Vatican · Gillette Saga · Wall Street Saga · L’Oréal Man · P&G Semantic · Contact

← Return to Main