ANG PRANGKISA NG WALL STREET

Akala ng karamihan, ang isang kompanya ay kung ano ang ibinebenta nito.

Mali sila.

Ang isang kompanya ay kung ano ang nananatili matapos magbago ang produkto.

Mahal ng pamilihan ang mga produkto dahil madaling bilangin ang mga produkto.
Mga yunit na naibenta.
Kitang nalikha.
Market share na nakuha.

Bumubuo ang mga analyst ng mga modelo sa paligid ng mga numerong iyon dahil lumilikha ang mga numero ng ilusyon ng katiyakan.

Ngunit ang mga produkto ay isinisilang at namamatay.
Naglalaho ang buong mga kategorya.
Naluluma ang mga teknolohiya.
Lumilipat ang mga gawi ng mamimili.
Nagbabago ang istante.

Nananatili ang prangkisa.

Dumating sa akin ang pagkaunawang iyon matagal na bago ko pa tiningnan ang isang balance sheet na parang isang mamumuhunan.

Ang pang-ahit ay hindi negosyo.
Ang bolpen ay hindi negosyo.
Ang lighter ay hindi negosyo.
Mga bagay lamang ang mga iyon na gumagalaw sa loob ng isang sistema.

Ang tunay na ari-arian ay ang gawi.
Ang distribusyon.
Ang tiwala.
Ang di-nakikitang lansangang nag-uugnay sa milyon-milyong estranghero sa iisang desisyon.

Tuwing umaga.
Tuwing linggo.
Tuwing taon.

Itinuro sa akin ng Wall Street, sa bandang huli, na ang pinakamahahalagang negosyo sa mundo ay bihirang nagmamay-ari ng mga pinakakahanga-hangang produkto.
Ang pag-aari nila ay ang mga pinakamatibay na pag-uugali.

Nang maunawaan ko ang pagkakaibang iyon, tumigil akong tumingin sa mga kompanya gaya ng pagtingin ng mga mamimili.

Paninda ang nakikita ng mga mamimili.
Pag-uulit ang nakikita ng mga mamumuhunan.

Mga bagay ang binibili ng mga mamimili.
Mga sistema ang binibili ng mga mamumuhunan.

Ang bagay ay lumilikha ng isang transaksiyon.
Ang sistema ay lumilikha ng isang sibilisasyon.

Kaya ang ilang kompanya ay tumatagal nang ilang henerasyon habang ang iba ay naglalaho matapos ang isang panahon ng palakpakan.

Halaga ang tawag dito ng pamilihan.
Mas gusto ko ang ibang salita.

Mana.

Dahil bawat prangkisang nagtatagal ay, sa huli, isang manang ipinapasa mula sa isang henerasyon ng mga kliyente tungo sa susunod.

Hindi sa pamamagitan ng dugo.
Sa pamamagitan ng gawi.

At ang gawi, kapag naitatag na, ay kadalasang mas mahirap palitan kaysa sa mismong produkto.