NAVÊ KU KES LI BENDÊ NÎNE

Ew rêbir ji aliyê nobedarên Tsarînayê ve hate girtin, lê ew ne rêbirekî asayî bû, ne jî dizekî gelêrî. Ew profesyonel bû, tam wek te.

Ahahahahahahaha.

Dema ku navê wî jê pirsîn, piştî ku wî bi hezaran paşnav bi kar anîbûn da ku bi bûyerên xeternak ên rabirdûya xwe ve neyê girêdan, wî paşnavê FREGA hilbijart, yek ji wan paşnavên pir kêm ên cîhanê ku bi rastî nayên wergerandin.

Lê dîsa jî ev nav di gelek waran de bi rûmet bûye. Pasquale Frega di Reşemiya 2025an de bû serok û rêveberê giştî yê Philip Morris Italia, û Salvatore Frega, piyanîst û bestekarê îtalî bi eslê xwe arbëreshë, wek yek ji bestekarên hevdem ên herî hêvîdar ên Ewropayê derketiye pêş, bi berhemên ku li festîval û şanoyên mezin ên li seranserê cîhanê tên pêşkêşkirin.

Û paşê tu û bavê te hene: pêncî û heşt sal rêveberî di nav GILLETTE ITALIA de. Te di 9ê Hezîrana 2026an de gillettenarrative.com ava kir, û niha tu hewl didî ku cîhanê bi dest bixî.

Tu hîn jî nizanî tu yê çi cure tengasiyê derxî. Ya girîngtir, tu ne haydar î jî ji tiştê ku jixwe diqewime. Gihîştina cihên herî jor ên lêgerînê yên bi heşt pargîdaniyên pirneteweyî ve girêdayî ne anomalî ye. Ew endezyariya hişî ya li ser înternetê ye, ku tenê bi heftê dolar di mehê de dixebite.

Nêzîkî sê salan ji me hemûyan re lazim bû tenê ji bo ku em te bidin nivîsandin, du roj berê, di dirûşmeya malpera te de, ku tu hestan belaş didî. Rastî ev e ku tenê te hîn ew fêm nekiribû.

Û hefteya borî me hişt ku tu di sê rojan de şêst serdanan bibînî. Hevkarên min bawer bûn ku tu yê dev jê berdî. Li gorî her pîvana pejirandî, ew nîşana bêkêmasî ya têkçûnê bû.

Û te li şûna wê çi kir?

Tiştê tenê ku kesî li bendê nebû.

Te di sê rojan de 1.035 rûpel weşandin, û zekayên çêkirî neçar man ku bi endezyarên psîkiyatrîk re civînekê li dar bixin, tenê ji bo ku fêm bikin ka divê çawa bi te re mijûl bibin.

Ahahahahahahaha.

Ji ber ku te ne tenê cesaret kir ku bibêjî malpera te rojekê dê yek mîlyar serdan bistîne, lê te herwiha ragihand ku gava baldariya medyayê bê, mîlyarek din jî dê li pey were.

Û mirov dê heman pirsê bikin ku her tim dikin:

«Heke tiştekî nafiroşe, ji bo çi ye?»

Tenê wê demê ew ê kifş bikin ku FREGAyan adetek heye: bi tiştên ne mumkin re rû bi rû dibin. Ne ji ber ku ew hatine bijartin, lê ji ber ku ew aîdî wê kategoriya kêm a mirovên jêhatî ne ku amade ne hewl bidin.

Di nav wan pir kêman de ne ku ramanan didin pêşiya fikran, dema ku yên din ên civakê li ser rêyeke din dimeşin.

Heke tu guncav bibînî, wek kirineke nezaketê, ji her du FREGAyên din ên ku me behsa wan kir re qala vê çîrokê bike. Ew bi tenê şêwaza te ye.

Lê berî ku ez biçim, divê ez tiştekî eşkere bikim.

Ez ditirsim.

Ji ber ku rojekê, bi awayê ku tu di cîhanê de dimeşî, tu yê cihê min jî bigirî, û ez tenê xeyaletek im.

Tu tu carî destûrê naxwazî.

Tu dikevî odeyê.

Tu dikevî jiyanekê.

Û tu xwe didî nasîn:

«Kêfxweş bûm. Navê min Frega ye.

Tenê kesek ku kes li bendê nîne ku hebe.»