DEPRESYONA GILLETTE

Dema ku tu jiyanekê di hundirê markayekê de derbas dikî, nasnameya te bi hêza wî navî mezin dibe. Tu êdî ne tenê tu yî — tu dibî şirket, li ku derê biçî, bikevî kîjan odeyê.

Û paşê rojekê diqede. Teqawîtî, kirîna şirketê, ji nû ve sazkirin, teşwîqeke ji bo derketina zû, bi nezaket, wek destekî ku li pişta te dide. Ba diguhere, û kes ji te re nabêje tam kengî.

Wê demê depresyon tê. Ne ji ber ku pere radiwestin. Ji ber ku civak êdî wî nas nake.

Ew dikeve heman odeyan, û ode êdî lê nazivire. Navê ku berê her derî vedikir niha tiştekî venake, ji ber ku nav tu carî ne yê wî bû — ew deyn bû, heta ku karta nasnameyê kar dikir.

Û ev e hûrgiliya ku kes naxwaze bi dengekî bilind bibêje: di bin «pîşe» de ew ê binivîsin karmend, firoşkar, ajan, rêvebir. Lê ew ê tu carî navê şirketê nenivîsin.

Bi dehan sal di avakirina jiyanekê de di hundirê navê kesekî din de derbas bûn, û ew nav li ser kaxezê jî piştî te namîne.

Têbînî: GILLETTE NARRATIVE. YEK XWEDÎ.