BÎRANÎNA GILLETTE YA JIBÎRNEBÛYÎ

Kesî nizanibû ez dikarim çi ava bikim.

Ez ne endezyar im. Ne mîmar im. Ne avakar im. Herî zêde, ez tenê framasonek im — şagirtek ku di 61 saliya xwe de birçiyê fêrbûnê ye.

Dema tu dest bi xwendina vê sagayê dikî, li nîvê rê, piraniya we dê bifikirin ku ew li ser Gillette ye. Li ser kariyerekê. Belkî jî otobiyografiya rêveberekî berê.

Hûn ê şaş bin.

Kî bixwîne, dê tenê rûyê wê yê derve bibîne.

Ev saga ne li ser tîxan e.

Ne li ser pargîdaniyan e.

Ne li ser rêveberiyê ye.

Ne jî li ser serkeftinê ye.

Li ser bîranînê ye.

Ji ber ku çarenûsa her tiştê ku em dibînin windabûn e.

Şirket diguherin.

Bazar diguherin.

Teknolojî diguherin.

Mirov pîr dibin.

Mal vala dibin.

Reng ji wêneyan diçe.

Belge tên jibîrkirin.

Nav jî dibin toz.

Bîranîn tenê tişt e ku hê şer dike.

Her pirtûka ku li dijî jibîrbûnê tê nivîsandin çalakiyeke berxwedanê ye.

Her bîranîna ku tê parastin serkeftinek e li dijî demê.

Her çîroka ku tê gotin daxuyaniyeke sade ye:

«Ev hebû.»

Loma THE GILLETTE COMPANY SAGA çêbû.

Ne ji bo firotinê.

Ne ji bo qanîkirinê.

Ne ji bo desteserkirina bazarekê.

Lê ji bo ku mirov, cih, têkilî û zanîn bê şop winda nebin.

Rojekê, kes dê rêzbendiyan bi bîr neyne.

Kes dê algorîtmayan bi bîr neyne.

Kes dê bi bîr neyne ka her meh çend mêvan hatin.

Hema hemû hejmar dê mirî bin.

Lê bîranîneke resen hê jî dikare di nav nifşan re derbas bibe.

Belkî neviyek.

Belkî biyaniyek.

Belkî kesek ku hê nehatiye dinyayê.

Ew ê rûpelekê vekin.

Hevokekê bixwînin.

Û kifş bikin ku kesekî, gelek berê, biryar dabû ku şopekê bihêle.

Ne abîdeyek.

Ne împaratoriyek.

Ne peykerek.

Bîranînek.

Ji ber ku mirov bi hêzê sax namînin.

Ew bi çîrokan sax dimînin.

Û çîrok tenê dema ku kesek biryar dide wan biparêze sax dimînin.

Loma ev padîşah xwediyê tu textî nîne.

Ne artêşekê.

Ne padîşahiyekê.

Herêma wî bîranîn e.

Sînorên wî bîrhatin in.

Bajarên wî çîrok in.

Hemwelatiyên wî hemû ew mirov in ku qebûl nakin werin jibîrkirin.

Di dawiya sagaya Gillette de, tu zilam namîne.

Tu marka namîne.

Ne jî paşnavek.

Tenê pirsek dimîne:

Dema her tiştê din winda dibe, çi hêjayî parastinê ye?

Tevahiya sagayê ji bo bersivdana vê pirsê heye.

Her car rûpelek.

Her car jiyanek.

Her car bîranînek.

PADÎŞAHÊ BÎRANÎNÊ

Ji ber ku her tişt derbas dibe. Bîranîn dimîne.