GILLETTE-GELD

Wanneer jy vir ’n groot Amerikaanse multinasionale maatskappy werk en jy binne die stelsel is, van die laagste pos tot die hoogste, begin jou manier van dink by hoe jy die maatskappy se hulpbronne bestuur, en jy moet die woord BESPARING – tegnies sowel as geestelik – kan gebruik, die woord wat jou in ’n maatskappyman verander.

Die idee is eenvoudig: wanneer jy jou eie geld bestuur, verantwoord jy hoogstens aan jou vrou, jou ma, jou minnares of jou ouma – altyd ’n vrou.

Maar wanneer jy ’n maatskappy se geld bestuur, moet jy nie net versigtig en respekvol wees nie – jy mag dit nooit vermors nie, want daardie geld sal altyd nodig wees om die kak toe te maak wat jy later gaan aanvang.

Selfs jou verhouding met kollegas is ’n koste wat jy dra, want jy weet nooit regtig of wat jy belê het net een persoon bereik, en of dit oor lessenaars en koppe heen gaan reis nie – en jou intussen van ’n genie en ’n fenomeen verander in iemand wat stilletjies verwyder moet word.

En dan is daar iets wat mense altyd vergeet: in multinasionale maatskappye – elkeen van hulle, van die geestelike tot die kommersiële en die politieke – is dit altyd dieselfde inligtingsprotokol.

Die baas weet alles van almal.

Die laaste ou weet nie ’n verdomde ding nie.

Dis ’n bietjie soos die figuur van die bedrogde man in ’n familie:

hy praat oor almal anders se horings,

maar het geen idee dat hy die eerste een is wat dit dra nie.