GILLETTE-ERFÐAFRÆÐI

TÍU HERBERGI HUGANS

Það er til hús sem hvert og eitt okkar býr í án þess að hafa nokkurn tíma valið það.

Það hefur ekkert heimilisfang. Það er á engu korti. Samt þekkjum við það betur en nokkurn stað sem við höfum í raun búið á. Inni eru tíu dyr.

Sumar opnum við á hverjum degi án þess að taka eftir því.

Öðrum höldum við læstum og látum sem þær komi okkur ekkert við.

Og svo eru herbergi sem við byggðum ekki sjálf en berum samt einhvern veginn innra með okkur. Þetta er ekki kenning.

Þetta er ekki sálfræðihandbók sem safnar ryki uppi í hillu.

Þetta er frásögn manns sem gekk um þessi tíu herbergi, eitt af öðru, oft án þess að vita hvar hann var, og sem nú, með nokkur ár til viðbótar á herðunum, reynir að lýsa þeim nákvæmlega eins og hann upplifði þau.

Tíu dyr.

Ég opnaði þær allar.

Sumar af forvitni.

Sumar treglega.

Sumar ekki fyrr en of seint var orðið að snúa við.

Ef þessi herbergi virðast þér kunnugleg er það ekki af því að þau segi mína sögu.

Það er af því að einhvers staðar djúpt inni segja þau líka þína.

Ferdinando

ERFÐAFRÆÐI — Uppruni

Ég horfði í spegilinn.

Ég hélt að ég sæi sjálfan mig.

Svo fór ég að sjá eitthvað annað.

Föður minn.

Afa minn.

Þagnir þeirra.

Þrjósku þeirra.

Ótta þeirra.

Aga þeirra.

En ég gerði mistök.

Ég eyddi ekki nógu miklum tíma í að leita að móður minni.

Konunni sem kom mér í heiminn.

Ég leitaði hennar aðeins í andliti mínu.

Erfðafræðin er bókasafn án hillna.

Skjalasafn skrifað í holdið.

Hver hreyfing geymir ummerki.

Hvert viðbragð varðveitir minningu.

Við berum orrustur sem við háðum aldrei.

Ótta sem við lærðum aldrei.

Styrk sem við getum ekki skýrt hvaðan kemur.

Við erum aldrei algert upphaf.

Við erum framhald.

Við erum næsti kafli í sögu sem er miklu stærri en nafnið okkar.

Þá skildi ég dálítið.

Mikilvægasti arfurinn var ekki skrifaður í andlitsdrættina.

Ekki í augun.

Ekki í lögun andlitsins.

Hann var skrifaður í verkin.

Í þessari hljóðlátu leið til að mæta erfiðleikum.

Í hæfileikanum til að þrauka án þess að hafa hátt.

Og þar fór ég loksins að sjá móður mína.

Ekki í speglinum.

Heldur í hvert sinn sem ég kaus að gefast ekki upp án þess að tilkynna það heiminum.