GILLETTE Û GENNARO HOT DOG

Hêj 1 dolar.

Ez ji otobusê peya bûm û min dest bi meşê kir ber bi wê navnîşanê ve ku diviya ez lê bijîm.

Devoka min a Amerîkî ji devekî îtalî xelet derdiket.

Ez di nav xwêdanê de bûm.

Min xwe qirêj hîs dikir.

Manhattan serê sibê rastiyê dibêje.

Kamyonên paqijiyê hêj derbas nebûbûn.

Kolanan hêj bêhna şeva borî hildigirtin.

Ji bo piraniya mirovan, ew bêhn dê dilê wan bixelanda.

Ji bo min, bêhna malê dida.

Ji bo ku ez bigihîjim wir 61 salên min derbas bûn.

Sûc yê wê leglegê ye ku bi FedEx ve girêdayî ye, ku di radestkirinê de şaşî kir û ez li başûrê Îtalyayê danîm. Navnîşana xelet.

Niha laşê min di dawiyê de digihîşt hişê min.

Bajarê New Yorkê di bêdengiyê de li benda min mabû.

Paşê min ew dît.

Erebeyeke hot-dogan.

Û di cih de min zanî: ez li malê bûm.

Ez nêzîktir bûm. Xwediyê wê pîr bû. Îtalî. Ji Napolîyê. Bêkêmasî.

Wî yekser dest bi lîstika xwe kir.

«Ez westiyayî me.»

«Ez pîr im.»

«Pereyê min tune.»

«Zarokên min pir zêde ne.»

«Ez dixwazim vî karî bifiroşim.»

Min ew rawestand. «Erebe bi çiqasî ye?»

Wî li min mêze kir. «Berî ku em behsa pereyan bikin… ji min re bêje tu bi Xwedê kî yî.»

Heq e. Em çûn qehweyê. Paşê firavînê. Paşê dîsa axaftin. Saet derbas bûn, lê wî qet li saeta xwe nenêrî.

Di demekê de min bişirî û got: «Li Amerîkayê her tim dibêjin dem pere ye.»

Ew keniya. «Na.» Paşê rasterast li min nêrî. «Piştî demê… dil pere ye.»

Me herduyan bişirî. Lê min yekser zanî ku ew ne henek bû.

Sibeha din, em li Şaredariyê hevdu dîtin. Ew bi jina xwe re hat. Paşê keça wî. Paşê xwişka wî. Paşê jinbira wî. Di wê gavê de ew kêmtir wek danûstandineke bazirganî dihat û zêdetir wek ku ez dibûm zavayê malbatê.

Hêj min nizanibû ka wî ji bo erebeyê çi dixwest. Min 35.000 dolar pereyê nexd amade kiribû. Min hêvî dikir ku têra bike.

Her tişt hat îmzekirin. Qediya.

Paşê wî li min nêrî û got: «Çiqas pereyê te heye?»

Min bi wî awayî bersiv da ku mirovên jîr bersiva pirsên xeternak didin: «Ez nizanim. Min ew nehejmartin. Tenê ji min re bêje ka deynê min çiqas e.»

Wî bişirî. «Yek dolar.»

Bêdengî. Kes neliviya. Kes neaxivî.

Paşê wî got: «Bi xêr hatî Amerîkayê.»

Ew roj bû ku min tiştek hîn bû ku piraniya mirovan qet fêm nakin.

Hinek zilam karsaziyan difiroşin. Hinekên din mîrasê derbas dikin.

Di sala yekem de, min her hot-dog bi yek dolarî firot.

Ji rêzê. Ji bîranînê.

Ji ber ku hin zilam nayên kirîn. Ew tenê dikarin bên rûmetkirin.