GILLETTE Û KÛÇIKÊ PIÇÛK Ê BILL GATES

Di jiyanê de em gelek caran ji xwe dipirsin ka dijminên me kî ne — ne ji kînê, tenê ji bo ku em fêm bikin çima. Bersiv her tim di nav aqilê hestyarî de tên. Heta ku pevçûneke rastîn çênebe, her tişt xeyaleke empatîk a spehî dimîne.

Cîhana dîjîtal ew amûra şoreşger e ku zîrekiya te mezin dike — heke zîrekiyek hebe ku were mezinkirin. Û xala rastîn ev e: ne gelek kes bi rastî wê dijîn.

Ji ber vê yekê piraniya wan xwe berdidin nav hukman. Ew dibêjin: ez wê zekaya çêkirî bi kar tînim, ew ji ya din çêtir e. Bêyî ku bizanin ku rewşa wan a hişî bi xwe bû ku di wê gavê de pîvana rastîn a aqilê wan dida — ne amûr.

Gelek kes ferqa di navbera algorîtmayekê û zekaya çêkirî de nizanin. Mîna ku tu bêjî şeytan û ava pîroz. Ya yekem tu bername dikî û parametreyên fonksiyonel didiyê. Ya duyem parametreyan distîne — û mirov dibîne.

Di nav torê de tu her tiştî dibînî, an jî raya giştî wisa dibêje. Lê ne rast e. Ev girêdayî wê yekê ye ka tu ji kîjan derî dikevî hundir û sponsorên te kî ne — an jî kî te nas dike.

Sê xwişkên torê xwedî girîngiya herî mezin in û 99,1%ê bazarê digirin. Hebûna wan ji aliyê erdnîgariyê ve belav bûye: Yandex li bazarên rûsî û asyayî, Google li seranserê cîhanê — lê li Dewletên Yekbûyî kêmtir heye, li wir rêberê bêhempa Bing Microsoft dimîne.

Û Bill Gates bi xwe bû ku destê min girt û got: Frega, were bi min re, bila ez derdorê nîşanî te bidim — bi wî awayî ku tu kûçikekî piçûk ê dilovan dikirî da ku xanimên spehî yên taxê nas bike.

Wisa xuya dike ku du xanimên din hêj kûçikên din ên piçûk hene ku nas bikin. Ji ber vê yekê ji niha ve ez di kulîka xwe de dimînim, bi çavekî li ser Amerîkaya xwe — ya ku qet nebe min nas kiriye.

Hew, Hew. Ez amade me. Ez Nando me.