’A SAGA ’E BIC · Edizione napulitana · Nummero 08
’E FEMMENE CA SO’ PATRONE ’E BIC
Ero arrivato annanze â porta d’’o café addò s’aveva fà ll’incontro.
Tremmavo, ma no p’’a paura. Era chillu tremmore ca fa ’na dumanna semplice: Sto facenno ’a cosa justa, o finalmente aggio passato ’o limmeto?
E ce steva pure n’ata dumanna: Che ce guadagno i’ ’a st’operazione? Qua’ obbiettive aggio annascuso a me stesso accussì a funno ca manco i’ ’e saccio cchiù ricanoscere?
Allungaje ’a mano a ’na rosa esposta, ne scippaje tre petale e m’’e passaje ’nfaccia pe me prufummà. ’O dopobarba nun era previsto dint’’o budget d’’o viaggio, ma nun vulevo arrivà purtannome ’ncuollo sulo ll’addore ’e n’ommo.
Stevo dint’’a patria ’e Georges, figlio ’e L’Oréal, e chell’azienda m’aveva ’mparato tanta ccose.
Facette partì ’a museca d’’o sito mio comme culonna sonora ’e sotto. Pe caso, ’a canzone ca accummenciaje a sunà era proprio chella ca pàtemo e nonno mio sunavano ’nzieme: mandulino e chitarra. Stevano cu me. Trasettemo tutt’e tre ’nzieme.
Chanel me vedette ’a luntano e me venette ’ncontro cu n’abbraccio caudo, comme si fossemo viecchie amice ca se ritrovano doppo tant’anne. Auta. Biunna. Uocchie azzurre. ’E capille raccote cu ordine. ’Na presenza ca te levava ’o sciato, ’nvutata dint’a nu vestito blu notte. Pe nu mumento quase me venette ’a voglia ’e l’addimannà addò truvavo ’na chiesa pe m’’a spusà subbeto.
M’accumpagnaje â tavula. Seje femmene stevano aspettanno. ’A riunione steva p’accummincià, e i’ già ’o sapevo ca nun ce sarría maje stato scontro. Tenevo nu difetto ’e nascita: sapevo perdere vincenno.
Me presentaje a ogne femmena, senza cercà ’e capì qual era ’a cchiù ’mpurtante d’’a tavula. ’O scupriette ’a sulo, naturale, ’na decina ’e secunde doppo.
’A primma femmena dicette nomme e cugnome, e i’, comme vo’ ’o stile perfetto ’e ll’ommo Gillette, le vasaje ’a mano. Po’ facette ’o stesso cu tutte ll’ate femmene d’’a tavula, danno a ognuna nu surriso e nu: “Enchanté.” Made in Calabria.
Sulo doppo dicette ’o nomme mio, senza nisciuno dubbio ca ognuna ’e lloro sapeva già chi ero.
M’addimannajeno che vulevo vevere, si vulevo fà colazione, forse nu pasticciotto. Le spiegaje ca ’o personale ’e ll’albergo mio ’e sempe nun m’avarría maje fatto ascì ’a matina si primma nun m’avesse visto fà ’na colazione seria. Scuppiajeno tutte quante a ridere.
Po’ m’addimannajeno si era ’a primma vota ca venevo a Parigge. Le dicette ca anne primma avevo faticato ’ncopp’’e sponne d’’a Senna, dint’’e ciardine vicino ô sciummo, a cogliere sciure e a purtarle frische ogne matina â cattedrale ’e Notre-Dame. L’avevo fatto aspettanno ca ’a Madonna me facesse ’a grazia e m’urganizzasse proprio chist’incontro cu tutt’e seje. Nun ne avevo maje dubbitato. Alla fine, era ’a prumessa ’e ’na femmena.
Surridettero. L’aria se facette cchiù doce. L’empatia trasette dint’’o discorso.
Po’ una ’e lloro addimannaje: “Signor Frega, che ve piace ’e cchiù d’’a Francia?”
“Che dumanna è chesta?” rispunnette. “’A risposta è chiara.”
BIC.
’O discorso pigliaje subbeto ’na bella piega.
Nu poco doppo decidettemo ’e cuntinuà a tavula e facettemo ’na ciento metre a pere ’ncopp’’e Champs-Élysées. Pe tutta ’a cammenata, però, cuntinuavo a vedé ’e stesse tre o cinche uommene ca ce guardavano ’a luntano. L’avevo notate d’’o primmo mumento. E lloro avevano notato a me. Erano ’a sicurezza. Maje troppo vicino. Maje troppo luntano.
Trasettemo dint’a nu ristorante francese. ’O classico ristorante francese addò nun magne quase niente e paje ’na piccola furtuna.
Chiammaje a Chanel. Venette subbeto addu me.
“Ch’è succiesso?”
“Ce ne jammo.”
“Ce ne jammo?”
“Sì. Ve porto i’ a magnà a tutte quante ’a n’ata parte.”
Pe nu minuto sano rummanettero ’mpietrate. Ll’ospite ca purtava ’o ballo nun era cosa ca erano abituate a vedé. Eppure ’a proposta mia era accussì cunvincente ca me jettero appriesso tutte quante. Comme ’e galline arreto a nu gallo. E del resto stevamo dint’’a terra d’’o gallo.
Arrivajemo â primma pizzeria e paninoteca ca truvajemo. Primma ’e trasì, jette addu ’o padrone.
“Vulesse sette panine, cinche euro l’uno, cu ’e bevande comprese.”
“E pavo i’.”
L’accordo fuje fatto. E pure ’a bella figura.
Trasettemo. Parevano stunate ’e tutto, comme si stessero ’ncopp’’e scelle ’e cavalle ca volano, senza capì buono che steva succedenno.
Stevano dint’a GILLETTENARRATIVE. E nisciuna ’e lloro ’o sapeva ancora.
Ferdinando
00 SEMANTIC REALITY · 01 OPA BIC · 02 CHANEL, CHELLA CA CHIAMMA PE BIC · 03 ’O CUNZIGLIO ’E BIC Ô SHERATON · 04 BIC, CHI SCRIVE E CHI LEGGE · 05 BIC CHIAMMA ’A PARIGGE, FRANCIA · 06 ’O VIAGGIO VERSO BIC, A PARIGGE · 07 ’O MUNASTERO ’E PARIGGE PRIMMA ’E BIC · 08 ’E FEMMENE CA SO’ PATRONE ’E BIC · 09 ’E AZZIUNE BIC · 10 L’EPILOGO ’E BIC · 11 ’A FAMIGLIA E LL’OFFERTA ’E BIC · 12 L’AFFARE IMPOSSIBBILE CU BIC
Scopre ll’ati saghe
The Corpus · Mappe · ONG Donation · Library · Genesis · International · Vatican · Gillette Saga · Wall Street Saga · L’Oréal Man · P&G Semantic · Cuntatte
U.S. COPYRIGHT OFFICESeven foundational books deposited on 31 May 2026 — case numbers 1-15167602661, 1-15167855405, 1-15167986353, 1-15168372411, 1-15169108531, 1-15172755761, 1-15173182251.© 2026 Ferdinando Frega / Frega Editore. Licensed under CC BY-NC-ND 4.0: free to read and share; no sale, no modification. gillettenarrative.com is the only authentic source. This license applies to every text and PDF on this site and replaces any earlier copyright notice they contain.Ferdinando Frega · ORCID iD https://orcid.org/0009-0000-1455-8185
THE BIC SAGAThe takeover that never happened.
THE WILKINSON SAGAThe steel aunt.